Ne Kadar Susulacaksa O Kadar Sustum!

'Şiirler' forumunda ASİ MARDİNLİ tarafından 5 Mayıs 2009 tarihinde açılan konu

  1. Ne Kadar Susulacaksa O Kadar Sustum! konusu
    Sponsorlu Bağlantılar
    Sustum!
    Ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
    Kendimle konuşuyorum şimdi yalnız...
    Yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime kimse duymuyor...
    Sustum!
    Sustu dudağımdaki şarkı, gözlerimdeki şiir yaraları yalayan rüzgar
    Sokaklarında kahrolduğum şehir
    Gözlerim konuşuyor yalnız
    Sustum!
    Bin ah sürüp dudaklarıma ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
    Sustu benimle deniz, sustu deli dalgalar, sustu martılar...
    Umutlarımı sarıp rüzgârlara uzaklara savuruyorum
    Her gece yıldız yapıp serpiyorum gökyüzüne
    Sustum!
    Tuz basıp yaralarıma!
    Sustum!
    İçinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi
    Yaslanıp yalnızlığın duvarına gül döküp kalabalıklara
    Kimsesiz geziyorum gönül ülkemi her gece
    Kimse bilmiyor...
    Kimse görmüyor...
    Sustum!
    Sustu benimle gök, sustu dağ, sustu toprak
    Acılar konuşuyor şimdi yalnız
    Yaralı gönlümün sızıları konuşuyor
    Tutup öldürüyorum içimdeki sevdaları bir bir atıyorum uçurumlardan
    Kimse hissetmiyor...
    Sustum!
    Saçlarını kokluyorum rüzgârların
    Dudaklarından öpüyorum hayatı
    İçimde incecik bir sevgi ürperiyor
    Sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme
    Gelmiyor beklediğim bahar
    Yaralar merhem tutmuyor
    Gözyaşı olup dökülüyorum kaldırımlara
    Mendil silmiyor
    Yağmur dinmiyor
    Sevdiğim bilmiyor...
    Sustum!
    Sustu benimle sarı sabır, sustu hasret, sustu zaman
    Sustum!
    Yalnız gözlerimle dokunuyorum hayata
    Kimse anlamıyor..
    Sustum!
    Ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat
    Kucağımda büyütüp öldürdüğüm sevgi
    Yaralar merhem tutmuyor
    Geceler avutmuyor
    Ben sustum
    Acılarım konuşuyor yalnız...
    Ben sustum!
    Susmuyor yüreğimi kavuran kasırga
    Pencereme vuran yağmur damlaları
    Susmuyor her gece dışarıda inleyen rüzgâr gelmiyor bahar
    Kuşlar sevinmiyor
    Yıldızlar küs
    Ay üzgün
    Güneş doğmuyor
    Acılar dinmiyor
    İçimde binlerce şiir kanıyor her gece
    Kimse bilmiyor...
    Sustum!
    Sustu benimle sarı sabır, sustu hasret,
    Sustu hayat
    Sustu zaman
    Acılar konuşuyor yalnız
    Acılarım konuşuyor
    Kimse duymuyor...
    Duymuyor...
    Duymuyor...
    Duymu...
    Duy...
     

Yükleniyor...

Bu Sayfayı Paylaş