İstanbul Düşleri...

'Makaleler-Denemeler' forumunda semyav5mitq tarafından 23 Kasım 2008 tarihinde açılan konu

  1. İstanbul Düşleri... konusu
    Sponsorlu Bağlantılar
    [​IMG]

    İstanbul Düşleri...

    Yine akrep İstanbul’da durdu ,yelkovan düşü çeyrek geçe…


    "güz sarartısı gölgen düşmüş ,
    şehri İstanbul´um üstüne...
    gün batımına kızıllığı,
    şafağına morluk yakıştırsada zaman...
    mavin sinmiş gözbebeklerime...
    grilik yakışmıyor sana
    ey şehri İstanbul´um!...

    .................................sen ki güz sarartısı renkleri döşerken
    .................................şehri İstabul´um üstüne...
    .................................ben düşlerimi yatırıyorum
    ................................ muhteşem görüntünün eğreti döşeğine..."

    Tüm zamanlar toplaşmış kapımı zorlarken ,ben anıları süpürmenin telaşında eteklerime çamuru bulaşmış dünki İstanbul’u ayıklıyordum düşlerimden…

    Çaresiz, arınmışlığımın yarımsılığıyla araladım kapıyı ,üzerime devrilmeden zamanlar…

    Oysa şavkı duruyordu hala ,saçlarımın kıvrımlarında ve gözbebeklerimden henüz doğuyordu aydınlık bir sabahla İstanbul … İstanbul döşeğinde ise aciz bir kul!

    Devrilen güne ,kavuşmanın muştusu değmiş bir sözle ,yollara düşmüş ruhumun ışıkla parçalanışına şahitken martılar ,selama durmuş üç beş varlıktı selamsızlığımdan utandıran… İstanbul çakmak çakmak bakıyordu bana ,uzaktan uzağa…

    Sonra kardım kendimi şafakla doğan güneşin göz kamaştıran kıvrımlarına …Mevsimi şaşırtan ,ayıltan bir aydınlıktı evreni zamansız ısıtan…Ve beni zamansızlıkta avutan…

    Ne öksüzlüğümdü hüznüme katık olan ,ne hüznümdü kederden arta kalan…Sözsüzlüğümdü aydınlığın ortasında sereserpe duran…

    Öylece mahsun…Öylece suspus… Konuşmak gözlere yakışırdı o vakit …Söz utanırdı dilde durmaktan…

    İstanbul yatağında milyonları doğuran ana vatan …Bense anneye hasret bir yavru ,şefkat arayan…Dizlerinin dibine çöküşümle başlayan ağıtlar yağmur olup aktı kentin sokaklarına… Yağmur kente karışırken ,kent kanıma karışıyordu İstanbul kokulu her nefes alışımda…

    İstanbul’u İstanbul yapan ne varsa karışmıştı çoktan kanıma…Yüzümün rengi renksizliğe çalıyordu…Zaman mekansızlığı karıyordu ruhumun her sarsıntısında…

    İçimin haykırışları hıçkırıklara dönüşecekken ,göz bebeklerinden şefkat akan bir bakışla düğümleniyordu her hıçkırık ,sesi içre dönen…

    Tükenişime ramak kala ,kulaklarımı delen bir sesle uyan diyordu çanlar !
    Uyan!
    Üsküdar’da sabah oldu!...

    Sabah olmuştu çoktan İstanbul düşü sahile vurmuş öylece uzanıyordu ışıklar altında…Ve ben İstanbul’a benziyordum yüzümü yıkarken baktığım her aynada…
    Alıntı
     

Yükleniyor...
Benzer Konular - İstanbul Düşleri Forum Tarih
İstanbul'da farklı inançlara ait ibadethanelerin bulunmasının nedeni kısaca İstanbul Tanıtımı 6 Şubat 2017
İstanbulu tanıtan yazı örneği kısaca İstanbul Tanıtımı 1 Şubat 2017
2017 İstanbul nüfusu İstanbul Tanıtımı 31 Ocak 2017
İstanbul'u anlatan yazı örneği kısa İstanbul Tanıtımı 24 Ocak 2017
İstanbul'un özellikleri maddeler halinde kısa İstanbul Tanıtımı 24 Ocak 2017

Bu Sayfayı Paylaş