Zor olanı tercih ettim sustum

'Şiirler' forumunda Dine tarafından 23 Şubat 2010 tarihinde açılan konu

  1. Dine

    Dine Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Zor olanı tercih ettim sustum konusu
    Zor olanı tercih ettim sustum


    Suskunluğun misafiri olmaktan haz alıyor yüreğim!
    Musalla taşındaki cesedin suskunluğu kadar
    Suskunum! Konuşmalara küstüm!
    Gemilerim artık kendime yol alıyor.

    Her zaman her yerde her istenileni anlatamıyorum.
    Kime, neyi, nasıl ispatlayacaksın!
    O halde suskunluğun elini tutuyorum.
    Merhem tutmaz öyle yaralarım var ki!
    Konuşamıyorum…İçime atıp susuyorum.


    Kurşun geçmez şartlanmış beyinlere söz geçiremiyorum.
    Sayfalarca susuyorum.
    Kelimelerimin dinlenmeye en çok muhtaç olduğu anlarda,
    Beni anlayacak bana derman olacak birini aradığımda,
    O çok (boş) konuşanlar kaçıyor.
    Sokağımın gece yarısı suskunluğa terk edildiği gibi,
    Bende yüreğimi suskunluğun kucağına bırakıyorum
    Konuştuğum zaman mahkûm,
    Sustuğum zaman zanlı muamelesi görüyorum.


    Ne yapacaksın, kime gideceksin…
    Anlamsız konuşmalardan kendime sığınıyorum
    Zor olanı tercih ettim sustum…
    Boğazıma dizilmiş sözcükleri söylemeden,
    Haykıramadan, içime atarak…
    Bir bilseler susan birinin gözlerinde çuvallar dolusu kelime olduğunu,
    Ve yine bir bilseler söz tükenmişse
    En güzel cevabın susmak olduğunu…


    Tarif edemediğim acıları,
    Hayal kırıklıklarımı susuşlarımla örtüyorum.
    Yüreğimin en ücra köşelerine inen zehirli oklardan
    Canım çok yandı!
    Konuşursam;
    Kırmaktan, kırılmaktan
    Gözyaşlarımı tutamamaktan
    Kelimeleri yan yana getirememekten
    Yaralı kelimeler sunmaktan korkuyorum.

    Geri alınmayacak kelimeler adına;
    Ağzımın sürgüsünü çektim!
    Şuan boğazımda düğümlenen kelimeleri
    Çarmıha germekle meşgulüm Sustum…
    Ben sustukça suskunluğumun üstüne düşman gibi sözcükler yağsa da
    İncitseler de beni, artık vakit susma vaktidir


    Korkup kaçtı,
    Suçunu kabul etti,
    Haksız olduğunu kabullendi diyecekler…
    Desinler… Dudağım mühürlü!
    Duygularım susuşlarımda saklı kalacak.
    Yıllardır biriktirdiğim hiç kullanılmamış kelimelerimi
    Devren satılığa çıkarıyorum. İlan verdim!
    Alan olmazsa kalbimin morgunda biriktireceğim...

    Sahi, her susan haksız mıdır?
    Belki de her Suskunluğun arka planında
    Ciltler dolusu anlamlar vardır.
    Kim bilir!
    Ve bir gün Söylenmemiş cümlelerimi zulama koyup gideceğim
    Bu şehirden
    Varsın kaçtı desinler… Susacağım!



    Alıntı
     

Bu Sayfayı Paylaş