Yanlızlığını Anlat Bana

'Resimli Şiirler' forumunda NeslisH tarafından 3 Şubat 2009 tarihinde açılan konu

  1. NeslisH

    NeslisH Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Yanlızlığını Anlat Bana konusu
    [​IMG]
    Aldim elime kalemi, bos bir sayfa buldum sen’li yazilarimin arasinda…
    Yalnizligi beklemeye koyuldum, beyaz düslerime esir olan karanlik odamda…
    Geldi, sensizligin çarpici boslugunda..
    Nefesim daraldi, yuttum içimde her ne varsa…
    Dört duvar dillendi sessizligimden!
    [​IMG]
    Sustu yakarislar…
    Tasti sessizlik içimden…
    Kelimeleri karanliga biraktim hissedilebildigince!
    Ben konustum, ‘o’ dinledi…
    Ansizin, sustum… Sessizligini dinledim..
    Dinledikçe,
    Sevdim sonu çiglik olan yalnizligi..
    [​IMG]
    Sarildim kuytu gecelerde bir tek o’na…!
    Ne bir sikayet ne bir bikkinlik..
    Sevdim gecelerimde, adi yalnizlik olan, sessiz çagrini…
    O’na rehin biraktim ruhumun derinliklerini..
    [​IMG]
    Yine yalnizliga alabildigine konustugum bir gecede,
    Hayallerim düstü gözlerimden birer birer..
    Yüregimi gördüm karanligin en ücra kösesinde..
    Lime lime oldu gözlerimin önünde..
    Tutamadim..
    Yetisemedim yüregime!
    Iste o gece, yalnizliga yakardim sayfalarca..
    Ben konustum..
    Yine ‘O’ dinledi..
    [​IMG]
    Öyle sessizdi ki..
    Isyana meyilli sorularima, cevap olamadi yalnizligim..
    O sustukça, ben haykirdim çaresizce..
    Olmadi..
    Sensizlige çare olamadi…
    [​IMG]
    Duvarlarim yikildi benligimin üzerine..
    Nefesim daraldi, bu kez aciyla…
    Yutkundum, her kelimeyi yüregime batirircasina!
    Sebebim oldu, her hecesi yüregimi yakan kelime…

    Yalnizligi, yalnizliga anlattim gecelerimde…
    Pabucu dama atilmis hayallerime agladim karanligin yaralayici boslugunda
    Zaman geçiyor…
    Oturdugum yerden kalkmayisimin üzerinden de çokça zamanlar geçti.
    Ömrümün hangi aninda takili kaldigimdan dahi bihaber zamanlardayim.
    Suskunluguma neyin ses olabilecegi konusunda da herhangi bir fikrim yok.
    Kendine bile yabancilasmaya baslamis bir kitleyim. “Kitle(!)” Evet, evet, ötesi yok.
    Ruhumun simdilerde solugu kesik.
    Mantik…
    Surada bir kösede olacakti.
    Zamansiz lazim olur diye hep saklarim bir kösede. Bu yüzden belki beni kirdiklarinda gözümden yas akmiyor.
    Bu yüzden belki duygusuzlasiyorum yitiklerimde bile.
    Konusmak istemiyorum…
    Basimda yedi baharin sarhoslugunda kelebekler, kanat çirpiyor.
    Basim dönüyor bu yasama hevesinden benim.
    Bir yerlerde incinmislik var sanki de, zanli kim? Buralarda düsleri kanli birini gördünüz mü?
    [​IMG]
    Kirik’im.

    Bir cellât bana yakinlardan el salliyor!

    Ama…

    Dur daha, çok isimiz var[di].
     

Bu Sayfayı Paylaş