Ya Rabbim karşılayanım Sen ol...!

'Dini Sohbetler Dini Forum' forumunda Mavi_inci tarafından 6 Kasım 2010 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_inci

    Mavi_inci Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Ya Rabbim karşılayanım Sen ol...! konusu Ya Rabbim karşılayanım Sen ol…!

    —Şimdi gidiyorsun yani… Başını öne eğdi, gözlerini kıstı. Titriyordu. Çocuk ellerini tuttu.-Gönlüm seninle. Sustu… Öylece kalakaldılar. Düğümlendi kelimeler. Sır oldu bakışlar. Bir direniş türküsüydü söylenen sessizliğe… Saate baktılar aynı anda yelkovana takıldı yürekleri. Vakit gelmişti. Ayağa kalktılar, birer birer döküldü parmaklar avuçlardan, söz vermişler ki arkalarına bakmadan ayrılmaya, dönüp gitmeye başladılar. Bir. İki. Ve üçüncü adım planlarını bozdu. İlk defa kavuşmuş gibi sarıldılar tekrar tekrar…

    Dalmıştım, acımıştı yüreğim. Aşina olduğum yollar uğruna dökülen gözyaşları bir daha düşündürmüştü sevmek ve sevilmek adına… Bir uğurlayanım yoktu belki ama gitmelere aldırmamak en zoru da buydu herhalde. Döneceğini bilmek belki bir Allahaısmarladık ile yetinmek. Oysa her gitme bir el sallayış bir umut bekler… Otogarlar, duyguların harman olduğu alevlere gebe. Her an bir doğum bir ölüm…

    Yavaş yavaş doluyor otobüs ön koltuğa yaşlı bir teyze oturdu belli ki yanındaki kızıydı. Anaların sesi hep aynı mı olur bir kez daha sordum kendime. Sıyırdı düşüncelerden kokusuna hasret olduğum bu ses. —Bekleme artık yavrum, koltuğum rahat, iyiyim ben, bak ellerin buz gibi olmuş hadi git artık.. Merhamet timsali hapsetmiş duygularını, sükût ediyor. İçi yansa da, bıraksa da canını arkada. Yüzlerce kez gitme dese de ana yüreği işte bekleme diyor. Bir sessizlik çöküyor üstüne. Yutkunuyor hafiften ama nafile, içini çekiyor ve nihayet dökülüyor gözyaşları. Sessiz ama bir o kadar da gürül gürül ağlıyor. Yılların birikimiydi sanki bu… Çantasından kenarı oyalı mendilini çıkarıp gözlüklerinin arkasındaki billur tanelerini sildi. Sonra yeleğinin cebine sokuyor elini ve İlaha fısıldamaya veriyor kendini.
    Tamam, öyleyse dedi kız usulca eğildi ve bir buse kondurdu annesinin yanağına

    Uğurlanmak beklenildiğini bilmek. Gitmelerin teskini, duyguların yoğurumu ve sevilmek belki. Bir kere daha sarılmalar, el sallamalar. Son anlara sıkıştırılmış sevgi sözcükleri. Kaybetmenin verdiği acı yüreğin kapladığı örtüyü indiriyor aşağı ve çözüyor dilinin bağını. Gitmeler kapı aralıyor duygulara. Erteleme tutkunu insanoğluna bir tokat indiriyor terk edilişler. Zeval olmayan hatıra geliyor ve asıl uğurlanış. ‘kalu bela şehidna’ nağmesiyle ayrılış huzurdan ve gurbete düşen bir tohum. Toprağını aramada yalancı havada. Kulağında hep o ses bocalıyor zamanla. Her ayrılış hüzün veriyor, her seste içi kaynıyor.. Başka dalda gözleri dağın arkası hayali, okyanus ötesi isteği. Gidenin bakışları bulanık mateme bürünmüş, uğurlayanın gölgesi uzun, omuzları dik zahiren gülümsemede…
    Kavuşsa da doyamıyor, buluşmalardan haz etmiyor

    En Sevgiliyi uğurlayan Mekke! Sen nasıl uğurladın bahçenin en güzel Gülünü, dağların taşların hele toprağın sır olup dağıldılar mı? Ya En Sevgili doğup büyüdüğü, hatıralarıyla dolu şehri terk ediyordu. Devesini ara ara durdurup ona bir süre bakıyor sonra yoluna devam ediyordu. Hani durup Mekke’ye baktı:^Bana, Senden daha güzel, daha sevimli yurt yoktur. Zorlanmamış olsaydım, Senden asla ayrılmazdım…^dedi.(1) Mekke cana geldi. Kâinat bu uğurlanışı seyrediyor, Efendisi’nin hüznüne katılıyor ve hallerini duaya çeviriyorlardı. Ey Rabbim O’nun yüreği yanmasın, acımasın gözleri, hasret burkmasın yüreğini. Kalbine bir sızı düşmüş, devası sende…

    Ortalığı bir serinlik kapladı, o an sadece gökyüzü döktü içini ve üfül üfül esen rüzgâr müjdeyi getirdi: “(Resulüm!) Kur’an’ı Sana farz kılan Allah, elbette Seni (yine) dönülecek yere (Mekke’ye) döndürecektir…” (2) Bu müjdeye sevindi, mübarek yüzlerinde tebessüm belirdi. Dallarda bir canlılık meyveye durdu, martılar neşeli denize uçtu ve sevda gönüllere yeniden oturdu…

    Uğurlamak ya da uğurlanmak O’nun uğrunaysa gözyaşları kutsal, çekilen çile de manidardır.
    Ve şimdi Peygamberane duyguyu içime çekiyorum ve terennüm oluyor dudaklarımda

    Ya Rabbim karşılayanım sen ol…!
     
    En son bir moderatör tarafından düzenlenmiş: 6 Kasım 2010

Bu Sayfayı Paylaş