Ya birgün yorulursak..

'Şiirler' forumunda NeslisH tarafından 21 Ocak 2009 tarihinde açılan konu

  1. NeslisH

    NeslisH Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Ya birgün yorulursak.. konusu
    Güneşi,
    buzdan bir kentte soğumaya
    bırakılmış gözlerime
    Öyle derin bakma yar, kanarım.
    Gecelerini kan tutar sonra
    Ve ben bir tek sözüne kanarım;
    ‘’ Ya bir gün yorulursak ? ’’

    ... ... ...

    Rahatına düşkün sevdalar için değil
    yer yatağı yüreğim
    Gülü dikeniyle,
    Dikeni gülü olmadan da
    sevebilenlere sözüm…
    Kabuk tutan yaralarda
    hep taze bir kan bekler acıyı, Bilirim.
    Ve kan tutmadan hiçbir aşkı
    Kabuk tutamaz ayrılık…

    Kaç kez vurgun yedi sol yanım bilmiyorum,
    Tek bildiğim seni sevdiğim…
    kim bilir kaç gecenin ayaz sohbetlerini
    sineye çekti bir nehir,
    Ve biz bir nehir gibi akıp giden zamana kestik
    Biletini ömrümüzün…
    Bir çocuğun kanayan dizlerine
    Sürülen tentürdiyottu belki,
    Aşka inanmayan yüreğinin ağlayışlarına
    Çizdiğim bütün gülen yüzler …
    Şimdi hangi ünlemi yerleştirsem
    yıkılır yüzüm,
    Gülemediğim her gün için soruyor musun kendine
    ‘’Ben gülmeyi ne kadar hak ediyorum?’’ diye ?
    Söylesene,
    Gözyaşlarımın düştüğü bir sayfada
    Gülümseten neydi gözlerini ?
    Anladım,
    Yazmak ağır bir yenilgi olmalı suskudan sızan,
    Onarmak için değil yarala(n)mak için en çok …
    Ya içimdeki şairi öldürmeliyim
    Ya da dışımdaki beni,
    Şair yaşarsa hep ölü kentler büyütecek nefretinde
    Ve dışımdaki ben yaşarsa şaire meydan okuyup;
    Hiçbir acı yakışmayacak artık kağıda…
     

Bu Sayfayı Paylaş