Yaşan[a]mayan bir "biz"!

'Şiirler' forumunda NeslisH tarafından 28 Kasım 2008 tarihinde açılan konu

  1. NeslisH

    NeslisH Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Yaşan[a]mayan bir "biz"! konusu
    Bize bir şans ver!
    - Veremem...
    - Sadece bir şans?
    - Yapamam!
    - Neden?
    - Korkuyorum!!!???

    Korkuların peşimizi hiç bırakmadı.
    Benim kadar bile cesaret edemedin yaşamaya.
    Oysa senden daha çok yenilen bendim hayatta.
    Beni korkusuz mu sanıyordun?
    En iyi sen biliyordun üstelik.
    Tekrar bu korkularıma yenilme pahasına bırakmadım seni, vazgeçmedim.
    Sense sadece korktun!

    - Benimle birlikte mutlu musun?
    - Çok!
    - Benim olmadığım bir hayatın olsa?
    - Düşünmedim ki hiç!
    - O zaman "biz" olma özelliğimizi neden tekilleştiriyorsun?
    - Bilmiyorum!
    - Bilmiyor musun?
    - Galiba... Yani evet!

    Çok kızıyordum sana, bu kararsızlığına...
    Ne gelebiliyordun, ne de gidebiliyordun.
    Ne zaman çekip gitmeye kalksam, geliyordun.
    Seni görmeye bile dayanamazken,
    Böyle zamanlarda yine eski ben oluyordum.
    Ben'li hayatını yokmuşum gibi yaşamaya başlıyordun bir süre sonra.
    Canım acıyordu umursamazlığına, elimden bir şey gelmiyordu...

    - Gidiyor musun?
    - Evet!
    - Nereye, neden?
    - Uzaklara, kendim için!
    - Peki, iyi yolculuklar.
    - Görüşürüz gelince!?
    - Kısmet!
    - Evet!
    - Hoşça kal...
    - Hoşça kal...

    Birgün aniden gidiyorum diye çıkageldin.
    İçim yandı, söyleyemedim.
    Sustum, sessizce gidişini izledim sadece.
    Bir öpücük kondurdun boynuma.
    Aklım o an'da kaldı o zamandan sonra.
    Kocaman bir kalp verdim sevgisizliğine...
    Oysa bir tek hoşça kal ile bitiverdi her şey!
    Şimdi senin olmadığın bir yaşamı kabulleniyorum,
    İçimde acın, aklımda yüzün, boynumda öpüşün...
    Sen gittin... Ben bittim...
     

Bu Sayfayı Paylaş