Yüreğim Dağlarda Kaldı

'Resimli Şiirler' forumunda KaRDeLeN tarafından 4 Nisan 2010 tarihinde açılan konu

  1. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Yüreğim Dağlarda Kaldı konusu
    Bir dağ başında olmalıydık şimdi seninle
    Uzanıp çimenlerin üstüne
    Şiirler okumalıydık mavi ırmaklara
    Öpüp güneşi alnından sevdiğimizin
    Sisler aralanınca çekip gitmeliydik

    Şimdi bir dağ başında olmalıydık seninle
    Oturup bir gönül sofrasına
    Dostluğa kadehler kaldırıp
    İçimizdeki yangını bölüşmeliydik
    Bir pınarın soğuk buğusuna daldırıp ağzımızı
    Çatlayan dudaklarımızla hayatı öpmeliydik
    Sular aydınlanınca çekip gitmeliydik

    Bir dağ başında olmalıydık şimdi seninle
    Türküler söylemeliydik esen yellere
    Unutup acıyı, ayrılığı, gurbeti
    Hasreti içimizin yangınına gömmeliydik
    Kapılar kapanınca karanlığa
    Yollar aydınlanınca çekip gitmelidik

    [​IMG]

    Bir dağ başında olmalıydık şimdi seninle
    Issızda bağrını döven bir ırmak gibi
    Dizleri kanamış bir çocuk gibi doyasıya ağlamalıydık
    Çıkarsız dostluklar, kirlenmemiş sevgiler
    Ve dünyadaki tüm güzel şeyler adına
    Çirkinliklere, çirkefliklere dayanmalıydık
    Obalar sıralanınca karşı sırtlara
    Gün aydınlanınca çekip gitmeliydik

    Sen gülünce ne güzelde gülümserdi beyaz gül
    Nasılda sevinçle gelirdi dağlara bahar
    dallar tomurcuklanır, kuşlar öter, sular çağıldar
    çocuklar ardından muştular bölüşmeye koşardı
    bir kervan alıp giderdi başını bilinmeyen diyarlara

    şimdi ne yana baksam gözlerin doluyor usuma ah
    gelincikleri okşuyor ellerin
    gülüşün ki, çiçeklerin bir başka adıydı karlı yamaçlarda
    yitik bir mevsimin kıyısında kaldı anılarımız
    savrulmuş ömrümüzün her yaprağında bir şiir sarardı

    Şimdi yoksun, rüzgarlar seni üşür, türküler seni söyler
    Her bahar bir çiçek büker boynunu
    Bir menekşede açar gözlerin
    Büyür yüreğimin kıvrımlarında
    Sular ağıtlarla çağlayıp gider

    Şimdi sen yoksun diye
    yokluğuna kahırlanan dağlar ah çeker
    sevdasına sızılar düşer kuşların
    çimenler sararır geceler kararır
    ay uzak tepelerin ardına çekilir
    bütün yıldızlar sırtını döner çocuklara

    Mavi ne de çok yakışırdı gülüşüne ah kardeşim
    En çok da papatyalar yıkıldı gidişine
    Bir de alnı munzur işlemeli kızlar

    Şimdi hangi ırmak soğutur yürek yangınımı
    Hangi dağ bölüşür acımı, hangi pınar, hangi bahar
    Efkarımı hangi rüzgar dindirir
    Irmağım pınarım sendin, dağım rüzgarım sen, baharım sen

    Nuri Can
     

Bu Sayfayı Paylaş