Vazgeç...

'Ayrılık ve Yalnızlık Sözleri' forumunda MaSuK tarafından 9 Haziran 2009 tarihinde açılan konu

  1. MaSuK

    MaSuK Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Vazgeç... konusu Vazgeçmişliğe yelkenmi açıyor kalbim ne. Sensizlikten[​IMG] bu yalızlıktan bıkmış olmalı... Karşılık alamamanın verdiği hayal kırıklığını kaldıramamış olmalı yüreğim... Benmiydim hiçbir şey yokken senin peşinden gelen. Yanlışmı anlamıştım[​IMG] boşuna mı üstüme almıştım sahipsiz cümleleri[​IMG] adresi belli değilmiydi yoksa bakışlarının... 3 sene... Evet 3 koca sene anca yetti bu yenilgiyi kabullenmeye. Aşk daha şimdilerde gösterdi o hercai yüzünü bana[​IMG] daha yeni yeni doğmaya başladı güneş pencereme ve dudaklarım tebessümlere sanki ilk defa ilk defa merhaba dedi. öyle boşki hayatım artık... Aşkın yüceliği umrumda bile değil... Yüreğim devleşirken adeta adımlarım küçülüyor. Duygularım çağlarken mantığım yavaş yavaş yitip gidiyor benliğimden. En güzel doğrum iyiye dair ne varsa her şeyi alıp götürüyor benden. Katılaşıyor artık kalbim. Neydi ki bu dimdik ruhumun belini büken? Neydi dolduruşuna gelipte seni sevdiren bana? Yada yada ne diye hayatımdan ilk defa bu kadar cesur oldum ben..? Yaşanması en zor ayrıntıyı acemice kazıdım pürüzsüz kalbime. Hayatımdan hiç bukadar nefret etmemiştim... O yüzden o yüzden sende nefret et yaşamaktan. En sevdiğin şarkı her şeyden çok acı versin sana. Sus... sadece sus ve tek kelime bile edememenin acizliğini hisset. Sevdiğin insanın yüzünde gördüğün o tebessümün sebebini düşün günlerce. Benim için miydi acaba diye beynini kemirsin kahkahaların... Yüzüne baktığında yoldan geçen sıradan bir insana da aynen öyle bakabileceği ihtimalini hiçe sayıp beni seviyor diye umutlan ve yaşa en büyük aldanmışlığı... Avut kendi kendini. milyonlarca iğne batsın beynine gece yarıları[​IMG] uykuya hasret kal... Tüken sende benim gibi... Adaletsizdi hayat. içimde büyüyen sendin[​IMG] mum gibi eriyip günden güne küçülen ben... Yandıran sendin[​IMG] o bir çift gözün körüklediği yangınlarda yanan ben... Hep bendim acı çeken. İçimdeki haykırışları aldırmayıp[​IMG] sahte kusus fısıltılara kulak veren ve gerçekten seven... Ben ağlamayı unuttum artık. Aklım ermiyor benim karşılıklı yaşanan aşklara bunu anladım. Bitti... Bitirdim... Gururum af etti beni. Kalbim af etti. Saniyeleri bile sızısız geçiremediğim gecelerde uykuya hasret kalan buğulu gözlerim af etti. Af etti çocuksu yanım beni[​IMG] uçurtmalarını yere düşürmeme rağmen teker teker... Ben kendimi af ettim en önemlisi. Kalbimdeki cam kırıklarıysa artık acıtmaz oldu. Kan kaybeden yaralarımı kapattı vefalı zaman. Böyle büyük sevebiliyorsa yüreğim[​IMG] her gün biraz daha çökerttiğim ruhumun kırıklarını da onarır elbet... Unut gitsin... Bırak kalbim[​IMG] vazgeç[​IMG] direnme daha fazla[​IMG] zaten duymuyor bile seni. Bilirim iz bırakanlar unutulmaz ama sevemedi ki seni[​IMG] göremedi hiç gözleri. Aşktan bir haber[​IMG] sevgiden bir haber o... Bırak[​IMG] unut bu yüzden. Vazgeçtim de senden... En iyisi vazgeç artık sevmekten. Vazgeç ve kalbine göm onu..!!!
     

Bu Sayfayı Paylaş