Varsayalım ki varsayımdı hepsi

'Şiirler' forumunda KaRDeLeN tarafından 4 Haziran 2009 tarihinde açılan konu

  1. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Varsayalım ki varsayımdı hepsi konusu
    Döneniyoruz çıkmaz düşünceler kuytusunda...
    Karşımızda sen, boş koltukta,
    Konuşuyoruz ondan, bundan, şundan...''



    Varsay ki;
    Ben her hazan yeniden açarım
    Düşler alacasında solmuş dalların üzerinde
    Tomurcuklanır,
    Kırağı değer, palazlanırım...
    Tutunmam,
    Az biraz kırılganım
    Toprağına susar, saklanırım...
    Daha kokusu tazeyken genç yazların
    Gökyüzünden tılsım olup damlarım
    Yüzünden akarken tanem
    Kokusunu gizler asma yapraklarım...

    Hissetmezsin,
    Elinin tersine mezar olur,
    Vakur şeffaflığında buharlaşır dokunuşlarım...

    Varsay ki;
    Ben her zemheri yeniden saklanırım
    Bir beyaz bir al çalarım ömrümden
    Sana ekler,
    Kara kaplı defterimde hesaplarını
    Yok sayarım...
    Kin tutmam
    Az biraz alınganım
    Soğuğuna değerken kardelen yakarışlarım
    Yoluna selam durur
    Kırk yıllık kahve dumanım...

    Görmezsin,
    Dudaklarıma zehir olur,
    Adımlarının ezip geçtiği kelamlarım...

    Varsay ki;
    Ben her bahar yeniden sevdalanırım
    Bir başka canlanır,
    Çiçeklerimi ayva sarısına boyarım
    Yüzüm dönükse de ardına
    Sanma gönlüm kaymaz başka ayazlara
    Sadece sana,
    Sana sevdalanırım...
    Ah etmem
    Az biraz sabırlıyım
    Zerresine karışıp havanın
    Ağır ağır ciğerlerine dolarım...

    Hiç bilmeyeceksin,
    Ecele varan ömründe
    Verdiğinde son nefes, o ben olacağım...

    Ne bela, ne tuhaf, ne tutkulu sevgi bu böyle deme
    Unuttun mu?
    Varsayımdı hepsi...

    Bir de;
    Varsay ki,
    Ölüm gibi sevmişim ben seni,
    Ulaştığımda huzurlu, ebedi uykum gibi...



    Alıntı...
     

Bu Sayfayı Paylaş