Tanzimat Döneminde Roman ve Hikayenin Genel Özellikleri Hakkında Bilgi

'Tarihi Bilgiler' forumunda Mavi_inci tarafından 17 Mart 2011 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_inci

    Mavi_inci Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Tanzimat Döneminde Roman ve Hikayenin Genel Özellikleri Hakkında Bilgi konusu Tanzimat Döneminde Roman ve Hikayenin Genel Özellikleri Hakkında Bilgi

    Tanzimat Döneminde Roman ve Hikayenin Genel Özellikleri


    — Olaylar genellikle günlük yaşamdan ya da tarihten seçilmiştir. Olayların yaşanmış ya da yaşanabilir olması önemsenmiştir.

    — Olayların çoğunda rastlantıların yardım ettiği aşklar yer alır.

    — Kahramanlar sosyal hayatın getirdiği zorunlu*luklar yüzünden aile çevrelerinden seçilmiştir.

    — Bu dönem hikâye ve romanları teknik ve kompozisyon yönünden ilk örnek olmanın eksikliklerini taşırlar.

    — Yazarlar, eserlerinde kişiliklerini giziememiş hatta yer yer olayın akışını keserek okura bilgi ve öğüt vermişlerdir.

    — Tasvirler, olayın akışı içinde eritilmemiş, bir süs öğesi olarak uzun uzadıya kullanılmıştır.

    — Roman ve hikâyede aydınlara ve halka sesle*nen iki tutum kendini gösterir. Örneğin Namık Kemal aydınlara, Ahmet Mithat Efendi halka seslenir.

    — Kişiler çoğu zaman tek yönlü olarak ele alınır. İyiler hep iyi, kötüler de hep kötüdür. Eserin sonunda iyiler mükâfatlandırırken kötüler ce*zalandırılır.

    — Cariyelik kurumu ve alafrangalık özentisi sık sık işlenir.

    — Birinci dönem romanlarında daha çok romantizmin etkisi görülür. Romantizmin etkisiyle Namık Kemal ve Ahmet Mithat Efendi yer yer olayın akışını keserek okura bilgi vermiş ve eserde kişiliklerini gizlememişlerdir.

    — İkinci dönem sanatçıları realizmin etkisiyle "gözlem"e önem vermişler, nedenlerle sonuçlar arasında ilgi aramışlar, olağanüstü kişi ve olaylar yerine olabilir olaylara, kişilere yönelmişlerdir.

    — Eserler genel olarak duygusal, acıklı konüfar üzerine temellenir.
     

Bu Sayfayı Paylaş