Tanıdık Bir Acı

'Aşk Hikayeleri' forumunda KaRDeLeN tarafından 21 Şubat 2010 tarihinde açılan konu

  1. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Tanıdık Bir Acı konusu Tanıdık Bir Acı

    Seni sevmekle nefret etmek arasında gidip geliyor tüm hislerim. *Bir insanı sevmek ve nefret etmek gibi taşınması zor; bedeli ağır iki duyguyu barındırıyorum iliklerimde*. Ama buna rağmen; sana kendimi anlatan yazılar yazıyorum. Ben kimseye tanıtmadım kendimi bugüne kadar kimse bilmesin istedim zayıf yanlarımı ben kimseye anlat(a)madım acılarımı.
    Ama neden sana anlatıyorum korkularımı neden sana anlatıyorum fırtınalarımı bilmiyorum.
    Yazmak istediğim ve sözcüklere dökemediğim hançer yarası duygularım var hala kalbimde.
    O duygular gözyaşı demektir bana ve sadece sen bil istedim.
    İlk defa kağıtlara dökülebilen gözyaşlarımı anlattım sana anlaşılabilmek dileğiyle.
    Tanıdık bir acıda daha rastlıyorum sana. Yıldızları seyreder gibi seyrediyorum seni .
    İlahım yapıyorum. Tanrı mucizesi kabul ediyorum seni.
    Seninle birlikte yeşeriyor filizlerim seninle oluyor tüm hayallerim.
    Artık gel nolursun diye yalvaran cümleler kurmadan yazıyorum şiirlerimi yazılarımı.
    Çünkü sen artık gelmişsin.
    Bir aşkın acısını tüketemeden henüz seni karşımda buluyorum.
    Tüm yalvarışlarımı duyan; hesaplaşılamayan sevgili değil sadece sensin.
    Sadece sen duyuyorsun çaresiz çığlıklarımı.
    Çünkü sen geliyorsun.
    Ve hiç gitmeyecekmişsin gibi seviyorum seni.
    Aslında tüm yanılgılarda her sevilenin hep kalacağını sanmam da değil mi zaten?
    Tüm düş kırıklıklarım birinin her şeyi olabilmek için çıktığım karşımdakini esir almaya değiştirmeye çabaladığım yolun ortasında kala kaldığım zaman olmuyor mu?
    Bu yolculuk her şeyden hiçe taşımıyor mu beni?
    Ve bir martı çığlında bir bıçak saplanıyor sol göğsüme. Tüm pembe bulutlar dağılıyor üzerimden.
    Sonra günü geldiğinde seninde gideceğini anlıyorum. O gün hayatıma en uzak gün olsun istiyorum. Bana bu mucizeyi -seni- veren Tanrıma gizli gizli yalvarıyorum: Hayatım boyunca beni onun yanından ayırma diye.
    Yalvarıyorum.
    Korkuyorum. Kaybetme korkusu hücrelerimde.
    Telaşım geç kalmamak için hiç yetişemediklerime.
    Dudağımda son öpüşün. Ruhumda son kılıç izin...
    Ve korkuyorum. Özgürlük uğruna ölebilecek beni korku esir alıyor.
    Yok oluyorum bu esarette.Benim bile anlam veremediğim başka birine dönüşüyorum.
    Aynaya bakınca gülümseyemiyorum bu yabancı kişiye.
    Kendime yabancılaşıyorum.
    Sonunda sen isyan ediyorsun bu yabancılığa.
    Bu isyan dejavu yaşadığımı hissettiriyor bana. Çünkü tanıdık bir acıda daha rastlıyorum sana.
    Aynı yanılgılara düşmüş olmak aynı sonuçlara ulaşmak; yani aşkı hiç beceremiyor olmak kanıma dokunuyor.
    Bir aşkın acısını tüketemeden henüz başka bir aşkın acısını üretiyorum her zaman.
    Ama bu sefer bir isyan çıkarıyorum içimde.
    İsyanım tüm korkularıma.
    Bu isyan
    bu savaş farklı diğerlerinden.
    Galip olan belli çünkü.
    Yenen ben; yenilen ise tüm kaybedilenler....

    ALınTı..
     

Bu Sayfayı Paylaş