Susacaklarım Bitmiyor

'Ayrılık ve Yalnızlık Sözleri' forumunda Dine tarafından 2 Aralık 2009 tarihinde açılan konu

  1. Dine

    Dine Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Susacaklarım Bitmiyor konusu Ne zaman yalnızlıktan yazmaya kalksam gidişin şekilleniyor beynimdeHer yer bir anda kararıyorTitreyen bir mum alevinin altında kesik kesik geliyor anılar gözlerimin önüne
    Aslında daha uzun bir geçmişe sahipti gidişinNe zaman başladı bu serüven hatırlamak güçHali hazırda bekleyen fırtınalarım vardıDolu-dizgin sevdalarımOturur saatlerce yazardımBazen sadece maviye yazardımBazen bir bakışa binbir anlam yükleyip öznesiz mısraları sıralardım farkında olmadan
    Buldum dediğim anlarımda kaybetmiş olmalıyım seniYoksa bir insan bu kadar eksilebilir miGördüğün gibi hala yazıyorumAslına bakarsan gidişin daha çok ilham verdi banaBir sigara yakıp, kalemi kağıdı aldığımda elime öyle pervatsızca dökülüyor kelimelerim parmak uçlarımdanO çok sevdiğim maviye küsüp vazgeçtim çoğu kez methiyeler düzmektenİnceden bir sitem saklayıp satır aralarıma, nasıl olsa okunur bir gün diyerek seyre daldım kağıtla kalemin dansınaDediğim gibi çoğu kez kaybettim öznemiYüreğimdeki ağırlığı bırakıp parmak uçlarıma yazdım şuursuzca
    Unutmak işin kolayıydı kanımcaUnutmaya çalışmadımUğruna ölmeyi bile düşünmedim mısralarımdaUğruna ölünecek biri için yaşadığımı yazdım hepBen bir bakışına sayfalarca anlam yüklerken sen aşka kestirmeden gittinBir aşkın özetini bırakıp avuçlarıma
    Yazdıkça susuyordum aslındaSusuyordunSusuyordumAma susacaklarım bitmiyorduYüreğimin ücralarında derin bir sızı hissedip sigaramın dumanında ararken buldum bazen kendimiYoktunHiç olmadın aslındaKaranlığın ne olduğunu göstermeden tüm ışıklarımı söndürüp hiç yokmuş gibi düştün yüreğimden
    Artık zaman o koca boşluğu mısralar ile doldurma zamanıydıBıkmadan, usanmadan bir nokta olmaktan ötesi olmaya çalıştım hep
    YazıkYazdıkça büyümüş yalnızlığımİç çekişlerim hafifletmemiş yangınımıNicedir yaptığım gibi hasretinle devirdiğim her günün sonunda o çok sevdiğin maviyi doldurup ceplerime usul usul iniyorum sahnedenEn sessiz halimi takınıp gizleniyorum mısralarımın arasına
    Şimdi avazımın çıktığı kadar susuyorumHaydiDuyVe bul beni
     

Bu Sayfayı Paylaş