Sokak çocukları

'Seviyeli-Ciddi Konular' forumunda KaRDeLeN tarafından 12 Ekim 2008 tarihinde açılan konu

  1. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Sokak çocukları konusu Sokaktaki Kimsesiz
    Çocuklar Bizim Çocuklarimiz



    Gecenin karanlığına karışan kirli yüzlerimiz…
    Güneş kaçımız için havanın güzel olmasından başka bir şey ifade eder… Ayaz gecelere ortak olan kaldırımlarda yatmadıysak eğer… Sokak çocuklarımız; kaybettiğimiz umutlarımız… Üstlerinde iki beden büyük parke, ellerinde kaç sıcak ekmeğin kokusuna özlem, gözlerinde kaç ailenin hüznü yatar?... Gözleri, kocaman gözleri, hasrettir uzanacak bir ele ve biz halâ karıştırmadıysak onları müebbet bir suça…

    [​IMG]

    Sokak çocuklarımız ellerinde poşet, veremediğimiz sevgiyi çekerler her nefeste içlerine… Kaç poşet sevgi insanı sokar geri dönülmeyecek yollara ve bizler yanlarından geçerken hızlı adımlarla kaçı dalmıştır düşlere?... Parklar onlara uyuyacak sessiz bir yerden başka ne ifade eder? Ve kaç çocuk tutunmuştur elleri üşürken Birbirlerinin umitlerine ?...
    [​IMG]

    Bütün mevsimler onlarındır koca bir açlık içinde doya doya yaşadıkları. Yaz bir başkadır; her ne kadar da deniz onlar için bir şey ifade etmese de… Kısalmıştır geceler artık ve hava biraz daha sıcak bakar üşüyen yüzlerine… Yaz tek anasıdır bütün sokak çocuklarının; aralarında biyolojik bir bağ olmadığı halde karşılıksız sevdikleri… Ama gece aynıdır; karanlık ve yalnız… Ne zaman ki bir havai fişek patlasa öfkeleri dile gelir geceye… Bu onların en acıklı küfrüdür; içlerinde saklayıp karanlığa savuramadıkları
    [​IMG]

    Sokak çocuklarımız; kaybettiğimiz umutlarımız… Gecenin karanlığına karışan kirli yüzlerimiz… Boyunları bir kuğu kadar kıvrımlıdır uyurken ve üstleri açıldığında yine usulca örten karanlıktır; haberleri bile olmadan… Soğuk köşe başlarında ısıtırken küçücük bedenlerini, bir teneke ateş yeter mutluluğa; fakat kalabalık içinde yalnız bir mutluluktur onlarınki, paylaşamadıkları… Oysa mutluluğun tanımı hiç bu kadar filozofça olmamıştı; bir dilim ekmek, biraz su, kaçımızın mutluluğuna yeterdi? Geceleri bir yıldızlar yalnızdır, bir de onlar ve kayıp düşmemeleri için dua ettikleri yalnız kalmanın korkusuyla.

    [​IMG]
    [​IMG]

    Karnı aç çocuklarımız… Bir martılar şehrin çöplüğünde ağlar, bir de onlar…
    Sokak çocuklarımız; ellerimizle sokağa atıp, mutluluğa giden bir ekmek hırsızlığından ötürü mutsuzluğa mahkum ettiklerimiz…
    [​IMG][​IMG]
    [​IMG]
    [​IMG]


    Nefes aldikça şükretmeyi bilmeli,vicdani olmayan insan olamaz.


    ALINTI​
     

Bu Sayfayı Paylaş