Seviyorum Demekte Gec kaLmayın

'Aşk Hikayeleri' forumunda NeslisH tarafından 18 Ağustos 2008 tarihinde açılan konu

  1. NeslisH

    NeslisH Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Seviyorum Demekte Gec kaLmayın konusu Seviyorum Demekte Gec kaLmayın

    Seni seviyorum" diyebilmek...

    15 yil kadar önceydi. Tommy'yi ilk o gün görmüstüm. 'Inancin Tarihi' dersimin ögrencilerinden biriydi. Uzun saçli, degisik bir gençti. Sinifta benimle en çok tartisan ögrenci oldu. Tanri'ya kayitsiz sartsiz inanmayi kabullenmiyordu. Mezun olurken bana, imali imali "Günün birinde Tanri'yi bulacagima inaniyor musun, hocam?" dedi...
    "Hayir" dedim, yumusakça.
    "Yaa..." dedi. "Oysa senin bu derste Tanri'yi pazarladigini saniyordum hocam..."
    Kapidan çikip gitmek üzereyken arkasindan bagirdim:
    "Tanri'yi bulabilecegini düsünmüyorum. Ama o seni mutlak bulacak, bir gün, eminim."

    Tommy omzunu silkip yürüdü. Mezuniyetten sonra izini kaymetmistim ki, aci haberi kendisi getirdi bana. Ölümcül kansere yakalanmisti. Odama girdiginde zayiflamis, çökmüstü. Kemoterapi, o uzun saçlarini dökmüstü. Ama gözleri hâlâ piril pirildi.
    "Birkaç haftalik ömrüm kalmis hocam" dedi.
    "Sana bir sey sorabilir miyim?" dedim.
    "Tabii," dedi... "Ne ögrenmek istiyorsun?"
    "Sadece 24 yasinda olmak ve ölmekte oldugunu bilmek nasil bir sey?"
    "Daha kötüsü olabilirdi. 50 yasinda olmak, kafayi çekmek, kadinlari becermek ve müthis paralar kazanmayi, yasamak sanmak gibi..."

    Sonra niye geldigini anlatti: "Okulun son günü sana Tanri'yi bulup bulamayacagimi sormus, 'Hayir' yaniti alinca sasirmistim. Sonra 'Ama o seni bulur' dedin... Iste bunu çok düsündüm. Doktorlar cigerimden parça alip kötü huylu oldugunu söyleyince, Tanri'yi aramayi ciddiye aldim birden. Habis ur diger hayati organlarima yayilmaya baslayinca sabahlara kadar dualar etmeye basladim. Hiçbir sey olmadi... Bir sabah uyandigimda, ilahi bir mesaj alma yolundaki umutsuz çabalarimdan vazgeçiverdim, aniden. Ömrümün geri kalan vaktini, Tanri, ölümden sonra hayat falan gibi seylerle geçirmeyecektim. Daha önemli seyler yapma karari aldim. O zaman gene seni düsündüm.. 'En büyük mutsuzluk sevgisiz bir hayat sürmektir. Bundan daha kötüsü de bu dünyadan, sevdiklerine 'Seni seviyorum' diyemeden gitmektir' demistin. Son günlerimi bu eksigi gidermekle harcayacaktim iste... En zorundan basladim. Babamdan..."

    Oglu yanina geldiginde babasi gazete okuyormus.
    "Baba seninle konusmam lazim" demis, Tommy.
    "Peki konus oglum."
    "Yani çok önemli bir sey..."
    Babasi gazeteyi 10 santim indirmis o zaman asagi: "Neymis o bakalim?"
    "Baba, seni seviyorum. Bunu bilmeni istedim..."

    Tommy gülümsedi, arkasini anlatirken.. Babasinin elinden yere düsmüs gazete. Hayatinda hiç yapmadigi iki seyi yapmis: Tommy'ye sarilmis ve aglamis.

    Sabaha kadar konusmuslar. Babasi ertesi sabah ise gitmek zorunda oldugu halde.

    "Annem ve kardesimle daha kolay oldu" diye devam etti Tommy. "Onlar da bana sarilip agladilar. Yillardir bana söylemedikleri, söyleyemedikleri seyleri anlattilar... Bütün bunlari yapmak için bu kadar geç kalmis olmama üzüldüm sadece. Ölümün gölgesi üzerime düsünce kalbimi açiyordum, bana aslinda çok daha yakin olmasi gereken insanlara."
    "Tommy" dedim, "Sandigindan çok önemli seyler söylüyorsun, tüm insanliga... Sen Tanri'yi bulmanin en emin yolunu anlatiyorsun. Onu sadece kendine ayirmak, sadece ihtiyaç duyunca aramak ise yaramaz. Ama hayatini sevgiye açarsan o gelir seni bulur... Bunu anlatiyorsun farkinda misin?" Devam ettim: "Tommy bana bir iyilik yapar misin? Bunlari gelip sinifimda da anlatabilir misin?"

    Bir gün tespit ettik. Ama Tommy gelemedi o gün. Ölümle hayati sona ermemisti tabii. Sekil degistirmisti. Büyük bir adim atmisti sadece... Inanmaktan, görmeye geçmisti.

    Ölümünden önce son bir defa konusmustuk. "Söz verdigim derse gelemeyecegim. Çok halsiz ve bitkinim hocam," demisti.
    "Anliyorum Tommy!"
    "Benim yerime onlara sen anlatir misin hocam? Sen anlatir misin? Herkese, bütün dünyaya benim için anlatir misin?"
    "Anlatirim Tommy" dedim... "Anlatirim, merak etme..!"

    Insanlara "Seni seviyorum" demek için, ölümü beklemenize gerek yok. Simdi, hemen simdi baslayabilirsiniz. Baslayin ki, hayatiniz güzellessin, zenginlessin. Hem... Simdi baslamazsaniz, belki de söyleme sansiniz hiç olmayabilir...
     
  2. Google

    Google Özel Üye

    Emeğine sağlık paylaşım için teşekkürler.
     

Bu Sayfayı Paylaş