Sessiz Kaldı Kül Rengi Sabahlar Şiiri

'Şiirler' forumunda KaRDeLeN tarafından 13 Kasım 2010 tarihinde açılan konu

  1. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Sessiz Kaldı Kül Rengi Sabahlar Şiiri konusu Sessiz Kaldı Kül Rengi Sabahlar

    ayın karanlık yüzünde bulacaktı
    kaybolan değerlerini sevginin
    geceyi benimsedi gönlüne eş
    yaprağı ısındı
    toprağı ısındı
    ağustos kurusu alev aldı dalları
    yanarken anladı
    ne geceler onun
    ne de umutlu göz yaşları coşkunun
    bedeni koca çelik
    yüreği kurşun geçirmez
    ama sevdası ıssızlığında
    sessiz kaldı karanlığı sonsuzluğun
    yaprağı ısındı
    toprağı ısındı
    yandı bozkırında çiçekleri umudun

    biraz pınarsı akışkan tazeliği gözlerinin
    biraz da kahvemsi duman tütsü dalgalı
    yeşile teğet geçti kervanı imkansızlığın

    biraz bulaştı elbet ellerine kan lekesi
    biraz da ateşledi cigarayla fünye kaytanı
    ölüme teğet geçti bacaklar mayınlardan

    biraz aptal adamdı bön yeşili gözlerinde
    biraz da serüven yürekliydi derin kalbinde
    çok sevdalı adamdı duman tüten yüreğinde

    kül rengi sabahlar açıyor saflığa zirvelerinde
    yalnız geçen orman ateşinin kara yüreğinde

    Alıntı..
     

Bu Sayfayı Paylaş