Sessiz Haykırış...

'Resimli Şiirler' forumunda maviboncuk tarafından 23 Şubat 2009 tarihinde açılan konu

  1. maviboncuk

    maviboncuk Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Sessiz Haykırış... konusu
    Ya boşlukta hisseder bazen insan kendini; bakar ama başka şey düşünür..
    Yemek yer boğazında kalır lokması. Konuşur ama duymazsın..
    Herkes senin iyiliğini ister ama sen kendini düşünemeyecek kadar yorgunsundur..

    Ama işte o zaman çaresiz olduğunu düşünür insan, yaşamın boş olduğunu.
    Yaşadıklarına bakar yumar gözlerini.. Bir de yaşayacak olma ihtimali yaşantıya
    bakar sığınır kabuğuna o zaman.. Çaresizlik çamuruna daldığını hissettiğin an
    kurtarıcının aşk olmadığına da karar vermezsen biras daha batarsın.
    Tutunacak dal ondan gelsin istersin ama o ordadır belkide;
    Ya sen onu göremezsin ya da o seni.


    Geceleri gözlerini kapamaktan korkarsın. Bazen ay ışığına sığınırsın; çare yoktur ondan da.
    Asıl çare kalbindedir de bilemezsin. Bildiremezsin.
    Gecenin zifiri karanlığında haykırasın gelir çığlık çığlığa; belki bağırırsın ama
    senden başka duyan olmaz. İşte bu daha kötü.
    Çünkü işte o an yalnız olduğunun farkına varırsın. Yüreğin kor gibi yanar,
    gözlerin alev alev olur ağlamak istersin aglayamazsın; çünkü kendine söz
    vermişsindir. "Bir daha ağlamayacağım" diye; ama nedense tutamazsın bu sözü hiç.

    Sonra başını öne eğersin, derin bir "Off!" çekersin;
    sessiz çığlıklarınla yatağına dönersin...
     

Bu Sayfayı Paylaş