Sensiz Bir Şehir -Muhammet Özkan

'Şiirler' forumunda Mavi_inci tarafından 12 Ekim 2010 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_inci

    Mavi_inci Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Sensiz Bir Şehir -Muhammet Özkan konusu
    Sensiz bir şehir
    Kendini ilk günden nasılda belli ediyor
    Sokaklar bomboş ve anlamsız
    Koca şehir kasvetli ve karanlık
    Evler sanki çökmeye yüz tutmuş
    İnsanların başı eğik
    Başka şehirlerde, başka yüreklerde
    Bıraktıkları yürekleri var onlarında
    Ve sessizlik
    Ölüm gibi çökmüş cılız bedenlerin üstüne
    Ve herkes ayrı şehirlerde
    Yüreklerini bıraktıkları yerlerde
    Hepsinin ortak bir noktası var;
    Acı, hüzün ve ayrılık

    Köşede bir adam
    Sigarasının dumanını savuruyor
    Gecenin karanlığına
    Belli ki onunda yüreği yorgun düşmüş
    Uzaklarda bir yerlerde
    Gözlerini kaybetmiş sanki
    Gözlerini alıp ***üreni arıyor belki de
    Kim bilir

    Ve ben
    Ben yokum artık
    Bende o adam gibi gözlerimi kaybettim
    O soğuk kış gününde
    Orada o beton yığınının içinde
    Seni gördüğüm o lanet yerde
    O günden sonra bir daha hiç bir şey görmedi bu gözler
    Senden başka
    Nereye baksam bir hayalden ibaret olan siluetin gözlerimin önünde
    Sen varya sevgili
    Gözyaşından başka bir şey değilsin gözlerime
    Acıdan başka bir şey değilsin yüreğime
    Varlığının ve yokluğunun arasında kaybolmuş
    Gelgitler yaşıyorum
    Ölümle yaşamı ayıran
    O ince çizginin üstünde gidip gelmek gibi
    Bir adım atsam boşluk
    Kapatsam gözlerimi karanlık
    Sussam sessizlik
    Gitsem sensizlik
    İnkâr etsem sevgimi yalan
    Ne yapsam boş ve anlamsız
    Siyahla beyaz gibi


    Bir yanım sokak lambaları
    Diğer yanım karanlık sokaklar
    Nereye gitsem sensizlik bu şehir


    Bu şehir ölüm
    Bu şehir yalnızlık
    Bu şehir sessizlik
    Bu şehir gözyaşı
    Anladım ki sensiz bir hiçmiş bu şehir
    Ve öğrendim ki ayrılıklara tutsakmış bu şehir
    Oysa her şey oyun değil mi bu şehirde
    Hayat bir tiyatro sahnesi gibi kurulmadı mı önceden
    İşte bende seni bu oyunda sevdim
    Dekoruna karanlık sokakları ve lambalarını koydum
    Duvarlara serseri âşıkların haykırışlarını
    Ve son perde sevgili
    Oyun bitti artık
    Gözlerimi çalan ilk hırsız
    Yüreğime inen son perdesin
    Nerde kafası güzel bir genç görürsen
    Esrarlı gözlerle gözlerine bakan gözlerimi hatırla…

    MUHAMMET ÖZKAN
     

Bu Sayfayı Paylaş