Sen! Sev!yordum...

'Şiirler' forumunda GülTaneM tarafından 30 Nisan 2009 tarihinde açılan konu

  1. GülTaneM

    GülTaneM Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Sen! Sev!yordum... konusu Sana uzak kentlerden birinde
    Zamanın bir yerinde
    Seni ve senli günleri anımsattı akşam güneşi
    Onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi
    İnsan hergün anımsar mı aynı gözleri

    Seni seviyordum ve senin haberin yoktu
    Saçlarını izliyordum uzaktan
    Kulağının arkasına düşüşü ve burnun
    Herkesten başkaydı işte
    Güldüğün zaman yukarıya bakardın
    Yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı
    Ne güzeldiler
    Sen bilmiyordun ben seni seviyordum
    Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler
    Duvarlara, vitrin camlarına, kaldırımlara çarpıyordu
    Geri dönüyordu çoğalarak
    Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum herşeyi
    Herşeyi erteleyişim oluyordun
    Kalp ağrısı oluyordun
    Birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun
    Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk
    Dönemeçler geçiyor, köprüler göze alıyor
    Ve bazen, tekin olmayan suların üzerinden atlıyorduk
    Cesurduk
    Ufuk çizgisi maviydi, günbatımı hep turuncu
    Ve kırmızıydı bütün karanfiller

    Ben seni seviyordum sen bilmiyordun
    Sevinçlerim oluyordun ara sıra
    Sen hiç bilmiyordun

    Sonra herhangi biri oldun
    Bütün sevinçlerim bittikten sonra
    Yağmurlar yağdı serin haziran akşamları
    Derken birgün uzaktan gördüm seni
    Saçların bana inat başın herşeye meydan okuyarak
    İşte yine aynı
    Kalbimi acıttın her zamanki gibi
    Değiştik sanıyordum. ve sen yine bilmiyordun

    Şimdi bunları anlatsa sana birileri
    Kimbilir
    Yada boşver
    Bilme en iyisi

    İCLAL AYDIN
     
    En son bir moderatör tarafından düzenlenmiş: 30 Nisan 2009

Bu Sayfayı Paylaş