Sen KaL Kırık KaLbimLe Ben Giderim!

'Hasret ve Özlem Yazıları' forumunda ASİ MARDİNLİ tarafından 13 Mayıs 2009 tarihinde açılan konu

  1. Sponsorlu Bağlantılar
    Sen KaL Kırık KaLbimLe Ben Giderim! konusu Duvarlar üzerime geliyor...Adım attığımda bir çığlık duyuyorum geriye bakıyorum sonra senin nefesin değiyor yüzüme...Kafamı çeviriyorum yoksun...Hayalmiş diyorum ve oturuyorum...Yoksun...Neden? Zaman iyileştirirmiş yaraları...Oysa saniyeler bile canımı acıtıyor...Sensizlik...Senin olmayışın...Kokun...Ellerin...Tenin...

    Çığlık atıyorum sadece benim duyabildiğim...Nefes alıyorum derinden hissettiğim...Ama gitmeliydim ağlasam da bağırsam da gitmeliyim...sen gittin.. Bir zifiri karanlık bir zından yalnızlığı ağır bir boşluk bıraktın geride. Gittin ve dönmeyeceksin bir daha. Haklısın gidişinde bu aşkı bitirmekte haklısın. Tek söz söyleyemedim. Yüzüne bakamadım. Karşında ağlamadım. Eridim tükendim bittim. Sonsuzlukta bir insan nasıl olur.. sesi soluğu nasıl duyulur? Sana mazi demek...Seni maziye koymak...Hayır yakıştıramam sana "mazi" yi...Sen geleceğimdin..Geçmişim değil...Sen geçmişimi unutturandın...Geleceğimi değil... Sen ...Sen sen değildin ben de ben...Bizdik...Biz...Şu an ne kadar da uzak geliyor bu kelime...Dudaklarımdan çıkarken ne kadarda üşütüyor beni...Biz bittik geride bir ölü bıraktık...Yüreğimde kalan küller...Üflesen de nafile artık ben yanmışken Ben istedim bunu olması gerektiği gibi...



    İnsan ayrılırken bile büyük olmalı demişler...Sevgilim...Ben yapamıyorum bunu...En iyisi kırık kalbim sende kalsın ben gidiyim...Seni seviyorum...
     

Bu Sayfayı Paylaş