Sen Hayatımı Çizen Bir Ressamdın..

'Ayrılık ve Yalnızlık Sözleri' forumunda Mavi_inci tarafından 11 Ekim 2010 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_inci

    Mavi_inci Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Sen Hayatımı Çizen Bir Ressamdın.. konusu
    Sen Hayatımı Çizen Bir Ressamdın Bana..
    Artık bu şehir daha da zor geliyor bana. Sen nereden bileceksin görmedin ki yokluğunda.. Önceleri tanıdık yakın gelen herşey şimdi öylesine uzak bir o kadar da yabancı..
    Ne çok sevmiştim seni.. Bu şehri sevdiğim kadar mavileri sevdiğim kadar.. Artık ne bu şehri seviyorum ne de mavileri. Sen gidince onların güzel olan yanları da geldiler sanki ardın sıra.. Ben gelemedim..
    Senin şehrinde denizler yok.. Oysa mavinin kokusu en çok sana yakışırdı..
    Son cümlelerini yazmaya hala korkuyorum bu hikayenin. Bu yüzden hep eksik hep yarım kalıyor bir yanım gibi. Tamamlanamıyorum... Hiç bir şey de yerli yerinde değil zaten. Herşey karmakarışık darmadağın. Bu karmaşanın içinde gözlerimi kapatıp yürüyorum sadece. Nereye gittiğimi bilmeden nereye varacağımı düşünmeden. Yaşamaksa bu eğer yaşıyorum..
    Gelip geçici heveslere sarılıp mutluluk sanıyorum onları. Oysa ki değiller.
    Yalnızlığa her takılıp kaldığımda sessiz bakışlarımı sen dolduruyorsun yine...
    Sana dair kurduğum cümlelerimde düşüncelerimde keşkelere yer olmadı hiç. Yine olsan yine yaşardım seni doyasıya. Sonunun acı özlem gözyaşı olduğunu gideceğini biteceğimizi bilsem de.. Gidişinle ardında böyle küskün böyle yarım bir ben bırakacağını bilsem de..
    İmkanı olsa da zaman geriye dönse şimdi önceden olduğu gibi "Gitme.." demezdim yine sana. Ardından bakıp bürünürdüm susmalarıma. Anılarla kalıp gülümserdim şimdi olduğu gibi..
    Sen gittin ama bu şehrin her köşesi sen kokuyor yokluğunda da...
    Tuhaf buluyorlar bu kaçak halimi
    Seninle doldurdum yasak ihlalimi
    Seninle kapattım aşk defterlerimi
    Düşman değilim ama çöktüm erkenden
    Herşeyden herkesten kaçtım sen gittikten sonra. Belki de sen benim son ihtimalimdin ben bilemedim. Geçip gitmiştin bizden hızla ve hırsla. Tıpkı geldiğin gibi...
    Ben öylece durup kaldım sadece. Bir anda olmuştu herşey. Durmaktan susmaktan başka da bir şey gelmiyordu elimden. Kayıp gittin ellerimin arasından adeta haberim bile olmadı.. Zamanla farkettim yokluğunu tozuna bulandım gitgide zamanın.. Bilmek te istemedim gittiğini hiç.
    Son sözleri söylemişti hayat bizim sevdamız adına kapatmıştı perdeyi. Ne senin gücün yeterdi yeniden açmaya ne de benim. Hayata inat direndik bu hikayenin sonunu yazmamaya. Yarım kaldı...
    Kim kazanmıştı kim kaybetmişti onu bile bilemedik. Ne sana kırılabildim ne de kendime. Yokluğunasensizliğe düşman oldum ben sadece...
    Bir daha bu yolları aynı hevesle yürür müyüm
    Kim bilir ne bekliyor kalır mıyım ölür müyüm
    Ne malum dünya gözüyle
    Bir daha görür müyüm
    Gözüm kapalı yürüdüğüm yollarda açıp gözümü durduğum yerler senden artan sevmelerle dolu.
    Kimbilir belki bir gün bir yerde çıkarsın karşıma. Ne belli belki o gün masmavi bir güne uyanır dünyam. Tüm karanlıklarımdan kurtulup ışığıma kavuşurum..
    İmkansız hayallerden başka tutunacak bir şeyim kalmadı ki...
    Dedim ya; bu hikayeye bir son bulamadım ben. Hiç bir sonu yakıştıramadım sevdamıza...
    Ama sen bilme. Bilirsen çıkar gelirsin belki gittiğin uzaklardan...
    Sakın gelme.. Çünkü bıraktığın gibi bir ben kalmadı bende..
     

Bu Sayfayı Paylaş