Sen Beni duyuyormusun?(Mutlaka Sonun Kadar Okuyun)

'İslami Kıssalar & Hikayeler' forumunda KaRDeLeN tarafından 21 Nisan 2009 tarihinde açılan konu

  1. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Sen Beni duyuyormusun?(Mutlaka Sonun Kadar Okuyun) konusu
    Bir anda uykudan kalktim
    çok ilginç bir ışık gördümama odanın ışığı kapalıydı
    bir baktım saat 3:30 gece facir vakti
    peki gördüğüm bu kadar ışık nerden
    -----
    birden şaşırıp kaldım baktım ki elimin yarısı duvarın içinde
    hemen elimi çıkardım korku içinde oturup elime bakıyordum
    tekrar elimi duvara dogru uzattım yine elim duvarın içine giriyordu!!!!!!!!

    --
    bir gülümseme sesi duydum



    Yüzümü kardeşime dogru çevirdim, yatıyordu



    korku içinde yatağımdan kalkıp kardeşimi uyandırmaya gittim



    ama cevap vermedi



    annemin odasına doğru gittim



    babamı uyandırmaya çalıştım




    birilerinin bana cevap vermesini istiyorum ama kimse cevap vermiyordu





    annemi uyandırmak üzereyken, baktım ki annem uykudan uyandı





    uykudan uyandı ama benimle konşmuyordu



    ---



    bismillahirrahmanirrahim diyordu ve tekrarlıyordu





    babamı uyandırdı, kalk kalk bir bakalım çocoklara dedi annem





    şimdi zamanımı bırak uyuyayim yarın ola hayr ola dedi babam





    ama annemin israrı üzerine babam kalkıverdi şaşkınlık içerisinde beraber odamıza doğru geldiler




    ---



    başladım bağırmağa, anne, baba ama hiç birisi cevap vermiyordu!!!





    annemin elbisesini çekiyor beni dinlemesini istiyordum ama annem beni hissetmiyordu!!!





    başladım annemin arkasından yürümeye ta bizim odaya kadar




    odamıza girdi ve ışıkları açıverdi



    ama benim için fark etmiyordu çünkü benim için her taraf ışıktı




    tam o sırada çok ilginç bir şeyle karşılaştım



    ---



    kendi vücüdumu gördim!!!




    evet kendi vücüdumu




    oturup kendi kendimi seyredıyordum, iki taneydim





    kendi kendime soruyordum kimdir bu acaba? Nasılda bana benziyor!!!





    başladım kendi kendimi uyandırmaya, bu kabustan kurtulayım diye





    ama uyanamadım



    ---



    babam dedi ki bak yatıyorlar işte hadi yerimize gidelim




    ama annem sakin olamadı ve benim uyuduğum yatağa doğru gelerek





    beni uyandırmaya başladı kalk muhammed kalk bana cevap ver





    ama cevap veremiyordu!!!




    bir kaç defa uğraştı ama yok. Birden baktım ki babamın gözlerinden yaşlar dökülüyor





    o babam ki şimdiye kadar onun göz yaşlarını görememiştim





    bağırışmalar başladı oracık yerden .. kardeşim uyandı ve sordu ne oldu?





    annem ona bağırarak, abin muhammed olmüş çok acıklı bir şekilde ağlıyordu




    ---



    bağırmalar fazlalaştı



    anneme giderek, anne ağlama ben burdayım bak bana!!





    ama kimse bana cevap vermiyordu, neden?





    oturup bağırmaya başladım, burdayım bakın işte




    ama kimse cevap vermiyordu





    başladım bağırmaya ya rabbi, ya rabbi ne olur beni bu rüyadan ve olduğum durumdan kurtar




    ---



    uzaktan bir ses duydum ve geldikçede yükseliyordu





    bu ses allah’u taalenin bir ayeti idi



    ((andolsun sen bundan gaflette idin, derhal biz senin perdeni kaldırdık. Bugün artık gözün keskindir))





    birden iki kişi beni tuttular, ama insan değillerdi




    çok korktum !!




    başladim bağırmaya, bırakın beni, siz kimsiniz? Ne istiyorsunuz?





    kabire kadar senin gardiyanlarınız dediler



    ----



    ben ölmedim, daha yaşıyorum dedim





    neden beni kabire götürüyorsunuz? bırakın beni!! Ben hissediyorum, konuşuyorum ve görüyorum, ben ölmedim




    bana gülümseyerek cevap verdiler




    dediler ki, ey insanlar sizzler çok ilginç yaratıksınız, sanıyorsunuz ki ölüm hayatın sonudur ama bilmiyorsunuz ki asıl olan sizin yaşadığınız hayat bir rüyadan ibaret olup öldüğünüz zaman uyanıyorsunuz.





    beni kabire doğru çekiyorlardı hala




    yoldayken baktım ki benim gibi insanlar ve yanlarında da aynı o iki yaratıktan var, kimi ağlayor kimi gülüyor ve kimi ise bağırıyordu




    onlara sordum neden böyle yapıyorlar?




    dediler ki, bu insanlar şaşkınlık içerisindeler, nereye gittiklerini biliyorlar, kimisi dalalettedir.. korku içinde sözlerini keserek sordum:





    ateşe gidiyorlar mi yani?



    evet dediler '





    konuşmalarına devam ederek, o gülenler ise cennete gidiyorlar





    hemen sordum onlara, peki ben nereye gidecem??





    dediler ki, sen bazen iyi gidiyordun, bazende kötü




    bazen tövbe edip ertesi gün günah işliyordun ve izlediğin yol tam olarak belli değildi





    ve hep öyle yitik kalacaksın





    sözlerini korku içerisinde keserek sordum:





    yani ben ateşemi gidiyorum yoksa?




    Onlarda, Allahın rahmeti geniştir ve yolculukta uzundur dediler




    ---



    yüzümü çevirdim korku içerisinde baktım ailem, babam, amcam, kardeşlerim ve akrabalarım hepsi





    Bir sandık içinde beni taşıyorlardı



    Onlara koiarak gittim ve onlara dedim ki benim için dua edin lütfen





    Ama kimse bana cevap vermiyordu



    kimi ağlıyordu kimi ise hüzünlüydü




    Kardeşime giderek, dikkatli ol dünyanın fitnesi seni kandırmasın





    Beni duymasını çok isterdim





    O iki melek beni kabirdeki cesedimin üzerine bağladılar




    baktım ki babam toprak atıyor üzerime





    Kardeşlerim topak atıyor





    Ordaki insanlar hepsi üzerime toprak atıyordu




    ----



    dedim ki, ahh keşke onların yerinde olsaydım Allaha tevbe etseydim




    dün sabah namazımı kılsaydım




    Keşke her gün rabbime dua etseydim





    Keşke her gün tevbemi yenileseydim





    Keşke kötülüklerden uzak dursaydım





    Başladım bağırmaya, ey insanlar dikkatli olun dünya hayatı sizleri kandırmasın



    en azından birisinin beni duymasını çok isterdim





    Peki sen beni duyuyormusun ???​
     

Bu Sayfayı Paylaş