Sana masalımızı getireceğim

'Şiirler' forumunda NeslisH tarafından 23 Nisan 2009 tarihinde açılan konu

  1. NeslisH

    NeslisH Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Sana masalımızı getireceğim konusu

    Karanlıktan güneşi getiren
    Kıvrımlı ve hüzünlü bir çağrı var kalbimde
    Yolun bitiminde,güneşin doğduğu yerde
    Sen beni bekliyorsun
    Ve bana yazılmış bir şiir var elinde

    Rüya da görsem çıkmaz derdim bu ana
    Gerçek olacağını nasıl aklıma getirebilirdim
    Yorgun kalemlerden medet uman iç sesim
    Isırgan acıların pençesinden koparıp beni
    Senin cennet kucağına mı bıraktı
    Ya şimdi beni çimdikle sevgilim
    Yahut izle senin kokundan nefes çekişimi

    Mutluğu garipseyen
    Aşk elinde düşe kalka büyümüş gönlümde
    Meyvesini hiç tatmadığım bir ağaç fidanısın
    Yavrusunu gökyüzünün yuttuğu
    Kar beyaz tüyleri anne şefkatinden uzak
    Bir güvercin yalnızlığısın
    Evet hırçınsın
    Evet ben sevmem kendimden başka naz yapanı
    Ama öyle çok aşığım ki sana
    İyi ki kalbine kurmuşum
    Aşk kapanımı


    Akrep ve yelkovan düşmanım artık
    Sanki sırat üstünden geçiyormuşçasına hızlı
    Sanki her geç kalınması gerekene erken gitme telaşındalar
    Ellerim ellerindeyken
    Yorulmak bilmeden dönüp duruyorlar
    Ve ayrılık zamanı geliyor
    Bir parçamı sende bırakıp
    Üzgün başımı otobüs camına yaslıyorum
    Bide yaşamak diyorlar halime
    Alt tarafı sadece nefes alıyorum…


    Yine de seni bulmak güzel yolun sonunda
    Sesini dinlemek derde derman bir dua tadında
    Parmağımda yüzüğün var artık,nefes almama sebep
    Otobüs garında ki en mutlu insanım evet
    Unutma ki döneceğim şimdi gitsem de karanlığa
    Karanlıktan yine güneşe geleceğim
    Hem bu kez ellerimde
    Sana Masalımızı getireceğim
     

Bu Sayfayı Paylaş