Sana Dair !

'Şiirler' forumunda SİDAR tarafından 22 Şubat 2009 tarihinde açılan konu

  1. SİDAR

    SİDAR Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Sana Dair ! konusu Kurşuna dizdin sevdalı yüreğimi..
    Ve birgün dönüp kendime baktığımda, parçalanmış ben duruyordum etrafta.

    Oysa ki ne çok seviyordum …
    Giderken içimden seni de alıp gittiğini biliyormusun? Sanmam. Giden kim, kalan kim? derken içime dönüyorum. İçimde yer eden o masum ıssızlığa. Sesim yankılarla bana dönüyor, gitme demedim, kal demedim... Giderken içimdeki sen, güneşin ışıklarına terkettim yüreğimi. Isıtsın istedim sensizliğimi, doldursun yeniden doğma umutlarını! Her sabah uyandığımda gelmeyenin ardından Güneşe sığındım, yazdım ışıkların renk cümbüşüyle…

    Sana dair bir seyler yazmak, seni anlatmak benim için artik Araratâ çikip karsida görünen Ahmedê Xanî'ye secde etmek oldu. Öyle yakici bir özlem oldun ki yüregim, seni özlemek aci veriyor. Halbuki hep özlemenin güzel oldugunu dinlemistik. Meger özlemek de çok farkli anlamlar tasiyor, ya da kisiye gore degismis. Seni ben hep özlerim, özledim de, sandim ki, gün gelirde elimi uzatirsam sana dokunabilecegimi, bunu hep düsledim. Nerede bileyim ki beklenen gün degilde, sana artik dokunamiyacagim, elimi uzatsam artik dokunamam, bu bana aci geliyor., halbu ki bu hayal bana güc veriyordu. Kivircik saclarini tekrar elimle oksamak, kocaman alninda öpmek, gözlerindeki Ararat'ın günesi kadar yakici parlak isigi görmek, hep özlemim oldu. Yasama umudumda…

    Alıntıdır..
     
    1 kişi bunu beğendi.

Bu Sayfayı Paylaş