Salkım Söğüt Şiiri - Nazım Hikmet

'Şairlerimiz Ve Şiirleri' forumunda DeMSaL tarafından 25 Aralık 2010 tarihinde açılan konu

  1. DeMSaL

    DeMSaL Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Salkım Söğüt Şiiri - Nazım Hikmet konusu
    Salkım Söğüt

    akıyordu su
    gösterip aynasında söğüt ağaçlarını.
    salkımsöğütler yıkıyordu suda saçlarını!
    yanan yalın kılıçları çarparak söğütlere
    koşuyordu kızıl atlılar güneşin battığı yere!
    birden
    bire kuş gibi
    vurulmuş gibi
    kanadından
    yaralı bir atlı yuvarlandı atından!
    bağırmadı
    gidenleri geri çağırmadı
    baktı yalnız dolu gözlerle
    uzaklaşan atlıların parıldayan nallarına!

    ah ne yazık!
    ne yazık ki ona
    dörtnal giden atların köpüklü boynuna bir daha yatmayacak
    beyaz orduların ardında kılıç oynatmayacak!

    nal sesleri sönüyor perde perde
    atlılar kayboluyor güneşin battığı yerde!

    atlılar atlılar kızıl atlılar
    atları rüzgâr kanatlılar!
    atları rüzgâr kanat...
    atları rüzgâr...
    atları...
    at...

    rüzgâr kanatlı atlılar gibi geçti hayat!

    akar suyun sesi dindi.
    gölgeler gölgelendi
    renkler silindi.
    siyah örtüler indi
    mavi gözlerine
    sarktı salkımsöğütler
    sarı saçlarının
    üzerine!

    ağlama salkımsöğüt
    ağlama
    kara suyun aynasında el bağlama!
    el bağlama!
    ağlama!




    Nazım Hikmet
     

Bu Sayfayı Paylaş