Sönmüyor Ateşimiz

'Ayrılık ve Yalnızlık Sözleri' forumunda Fatma tarafından 19 Ekim 2008 tarihinde açılan konu

  1. Fatma

    Fatma Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Sönmüyor Ateşimiz konusu
    [​IMG]

    Ya kendini bırak bana
    Ya da beni bana bırak da YAŞAYAYIM…

    Her başlangıç yeni bir son getirir, biliyorum… Belki de en büyük hatamız başlamaktı, biteceğini bilebile… Belki dedik gölge düşürmeyiz bu sefer sevdanın üstüne… Belki biz beceririz diye düşündüm…
    BAŞARAMADIK…


    Bu nasıl ayrılık
    Bir daha gelme gelmede alışayım

    Bitti artık, yolumuz ayrıldı. Nasıl oldu anlamadık. Biz ileri doğru koşarken, adım adım bittiğimizi göremedik. Ayrı düştük. Bu sefer ne SEN gel, ne de BEN geleyim. Yoksa alışamayacağım bu kötü sahneye…


    Ben senin yalnız kalışlarında
    Tek adresin olamam…

    Evet artık söz geçireceğim yüreğime, dur demesini bileceğim kendi kendime. Gerekirse vuracağım yüreğimi ellerimle… Tek başıma mücadele edeceğim hayatla, gerekirse batacağım… Artık sığınacağın liman ben olmayayım, KENDİME YETMİYORUM anla artık…


    Ya benim ol her şeyinle
    Ya da unut her şeyimle

    Her vurgun yediğinde yanıma gelme artık. Geleceksen eğer bir daha gitme. Her şeyinle benim olmak için gel, GELECEKSEN… Bir daha gitmemek üzere gel. Her gelişlerin ardından gidişlerin olmasın. Yaralarım kabuk bağlamadı daha açık acıyor canım… Kaynamıyor yüreğim bedenimle… Yol ver yüreğinden yüreğime, doyasıya yaşayayım bende…


    Yıllardır denedik olmadı
    Suç biraz SENDE birazda BENDE

    Kabul ediyorum artık hatalı olduğumu. Elbet tek taraflı değil. Ama çocuk gibi yükleme hataların hepsini üzerime… Taşıyamam bu ağır bedeli. Var bir eksik biliyorum… Demek ki uyuşmadık…

    Ama uzatmayalım artık
    Sakın bir daha gelme

    Olmuyor işte… Yanlış üstüne yanlış, hata üstüne hata yapıyoruz… Daha çok acı çekiyor daha çok yaralanıyoruz. Belki tamamen kopabilsek daha iyi olacak ikimiz için… Tamam. Tamam belki de biz biteriz… Ama böyle de olmuyor yoruldum. Yoruldum artık. Bedenim bedenine acı veriyor…


    Sönmüyor ateşimiz
    Ama alev alevde yanmıyor

    Severken ayrılmak zor geliyor. Hücrelerim karışıyor birbirine… Fişe takılıyım sanki fişi çekince hayat bitecek… Her bir zerrem deli divane sana, ama baştan görmemezlik yapıp, olacağını bilebile başlamak acı veriyor… Denedik her defasında aynı yerde tıkandık… Son noktaymış demek burası…


    Ayrılık zor ama
    Beraberken de olmuyor

    Unutmayacağım seni, bana yaşattığın sonsuz mutlulukları, yanındayken tattığım o heyecanı. Bitmesin diye haykırışlarımızı. Unutmayacağım o küçük tebessümlerimizi… O kadar zor ki bir aşkı bitirmek. O kadar zor ki şu an ayakta durabilmek. O kadar zor ki ellerini bırakmak… Ama olmuyor işte.
    BAŞARAMADIK BİZ…


    Yazılmışsa bir kez ilahi kalemle kaderimiz
    Hiçbir kalem kaderi silip baştan yazmıyor

    Keşke bir mucize olsa da beklesek bir ömür boyu… Her şeyi silip tekrardan kendi dünyamızda yaşayabilsek. Yazılmış şu kaderimizi değiştirebilsek bir dokunuş da… Yeniden biz yazabilsek kaderimizi istediğimiz gibi… Ama ikimizde o kadar büyüdük ki farkındayız her şeyin.. Sihirli bir değnek beklemiyoruz… Biliyoruz ki farklı bir el dokunmayacak bize… Biliyoruz ki sil baştan başlamıyor her şey

     

Bu Sayfayı Paylaş