Reddedilenler Salonu - Reddedilenler Salonu Nedir? (Salon des Refusés) Hakkında

'Kitap, Resim ve Dergi' forumunda Mavi_Sema tarafından 29 Ekim 2009 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Reddedilenler Salonu - Reddedilenler Salonu Nedir? (Salon des Refusés) Hakkında konusu
    Reddedilenler Salonu - Reddedilenler Salonu Nedir? (Salon des Refusés) Hakkında



    Reddedilenler Salonu (Salon des Refusés)
    Vikipedi, özgür ansiklopedi

    Reddedilenler Salonu ya da Reddedilenler Sergisi (Fransızca: Salon des Refusés), Fransa'da açılan Paris Salonu'na jüri tarafından kabul edilmemiş eserlerin sergilendiği sergi. Ayrıca, özel olarak 1863'teki Reddedilenler Salonu için de kullanılan bir terimdir.
    On dokuzuncu yüzyılda, Paris şairler, ressamlar, heykeltraşlar gibi sanatın her dalında eser veren sanatçılar için bir merkezdi. Şehir, sanatçıların çoğu orada yaşamak istediği için sanatın başkenti kabul ediliyordu. Bazı sanatçılar için açılan sergilere kabul edilmek hayatta kalma yoluydu. Ünleri ve kariyerleri, sergilere, özellikle de Paris Salonu'na kabul edilmeleri ile başlayabiliyor ya da bitebiliyordu.
    1863 yılındaki sergide yer alan Manet'nin Kırda Öğle Yemeği isimli tablosu
    [​IMG]


    1830'ların başında şehirdeki sanat galerileri Paris Salonu jürisinin kabul etmediği eserler için ufak kapsamlı, özel sergiler açmaya başladılar. 1863'te yılın en gürültü koparan aktivitesine ise bizzat Fransız devleti sponsor oldu. O yıl, sanatçılar 3000'den fazla eseri reddeden salon jürisini protesto ettiler. İmparator III. Napolyon "Bu şikayetlerin meşruluğuna halk karar versin" diyerek reddedilen sanatçıların eserlerini başka bir salonda sergilemesine izin verdi. İçlerinde Édouard Manet'nin "Kırda Öğle Yemeği" (Le déjeuner sur l’herbe) ve "Victorine Meurent İspanyol Kıyafetleri İçinde" ile James McNeill Whistler'ın "Beyazlı Kız"ı gibi sonradan çok meşhur olmuş eserlerin de bulunduğu sergiyi gezen eleştirmenler ve halk sergideki çalışmalarla alay etti. Yine de resim sanatındaki avangartlaşmanın oluşumu dikkatleri çekti. Manet'yi örnek alan izlenimciler 1874'ten itibaren eserlerini Salon dışındaki sergilerde sergilediler. 1874, 1875 ve 1886'da açılan Salons des Refusés'nin ardından Paris Salonu'nun prestiji ve etkisi büyük ölçüde zarar gördü.
    Émile Zola, 1863'te yaşanan skandalı romanı "L'Oeuvre"da (1886) kurguladı. Bugün, jürili sanat gösterilerine kabul edilmeyen eserlerin gösterildiği sergiler için salon des refusés terimi kullanılır.
    Steven James tarafından, 2001'de Kanada'da kurulan "Salon des Refusés Atlantique" ise Atlantic Film Festivali'ne kabul edilmeyen film yapımcılarının çalışmalarını gösterebilmeleri için açılmış bir salondur.
    James McNeill Whistler'ın "Beyazlı Kız" tablosu da 1863'teki sergide yer aldı.
    [​IMG]
     

Bu Sayfayı Paylaş