Peygamber Efendimizin Çocuklara Merhameti

'Peygamber Efendimiz (S.A.V)' forumunda Siraç tarafından 1 Eylül 2008 tarihinde açılan konu

  1. Siraç

    Siraç Site Yetkilisi Admin Editör

    Sponsorlu Bağlantılar
    Peygamber Efendimizin Çocuklara Merhameti konusu Peygamber Efendimizin Çocuklara Merhameti
    Peygamber Efendimiz çocuklara ilgisiz kalmamış, onlar ağladığında susturmaya çalışmış, onlarla oyunlar oynamış, bazen devesine bindirmiş, bazen omzuna almış, içlerinde mahzun ve yetimleri sevindirmiş, onların başını okşamış, rastladıklarında onlara selam vermiş, hal ve hatırlarını sormuş, onlarla şakalaşmış, onlara isim takmış, hastalandıklarında ziyaretlerine gitmiş ve onlara en güzel numune ve şefkatli bir baba olmuştur
    Rasulullâh'ın çocuklarla münasebetlerinin temelinde, belki de onların geleceğin mimarı oluşlarının mühim bir rolü vardır Bu yakınlık ve bir hayat boyu birlikte taşınacak hatıralar onların gönül dünyalarına aksetmiş güzeller güzeli bir insanı canlandıracaktır
    Bu konuyla ilgili hadis mecmualarında pek çok misal vardır Biz burada onun bu müşfik dünyasından birkaç misalle iktifa etmek istiyoruz:
    Çocukluğundan itibaren Peygamber Efendimizin yanında 10 yıl kalan Enes -radıyallahu anh-, Sallallahu aleyhi ve sellem Efendimizi şöyle tarif eder:
    "-Ailesine karşı Hazret-i Peygamber'den daha müşfik olan hiç kimseyi görmedim Oğlu İbrahim'in, Medine'nin biraz kenarında oturan süt annesi vardı Süt annenin kocası demirciydi Bizimle birlikte oraya gider, demircinin dumanıyla dolmuş eve girer, çocuğunu kucaklar, öper, koklar, bir müddet yanında kaldıktan sonra tekrar Medine'ye dönerdi" (Buhari, Müslim)
    Hazret-i Peygamber, herkesi çocukları öpmeye teşvik eder: "Çocuklarınızı çok öpün Zira her öpücük için Cennet'te size bir derece verilir Melekler öpücüklerinizi sayarlar ve sizin için yazarlar" buyurmuşlardır (Müsned-i Zeyd b Ali)
    Torunları Hazret-i Hasan ve Hüseyin'i kucağına almış öperken, Akra b Habis bunu yadırgamış ve "Benim on çocuğum var, hiçbirini öpmedim" demiştir Bunun üzerine iki cihan güneşi Efendimiz:
    "-Şefkatli olmayana merhamet edilmez" (Buhari, Tirmizi, Ebu Davud) Başka bir rivayette de "Allah kalplerinizden merhameti çıkardı ise ben ne yapabilirim?" (İbn-i Mace) buyurmuşlardır
    Enes -radıyallahu anh- anlatıyor: Hazret-i Peygambere hizmet eden bir Yahudi çocuğu hastalanmıştı Rasulullah ona geçmiş olsun ziyaretine gitti Başucuna oturup, "Müslüman ol!" dedi Çocuk babasına bakınca, babası "Ebu'l-Kasım'a itaat et" dedi Bunun üzerine çocuk Müslüman oldu" (Ebu Davud)
    Bir rivayete göre Hazret-i Ömer, Hasan ve Hüseyin'i Hazret-i Peygamberin iki omzu üstünde görür ve "Altınızdaki at ne kıymetli attır!" der Allah Rasulü -sallallahu aleyhi ve sellem- de "Onlar da ne değerli atlıdır!" buyururlar (K Ummal, Tirmizi)
    Hazret-i Enes, Peygamberimize hazerde ve seferde on yıl hizmet ettiğini, işlerinin her defasında Rasulullah'ın istediği şekilde olmamasına rağmen kendisine bir defacık olsun ne vurduğunu, ne sebbettiğini, ne azarladığını, ne surat astığını, ne ayıpladığını, hatta bir kere olsun "of be" demediğini, yaptıkları arasında hoşuna gitmeyen bir şey için "ne fena yaptın" demediğini, veya yapılan bir şey için "bunu niye böyle yaptın", yapılmayan bir şey için "bunu niye yapmadın" diye hesaba çekmediğini, yanlışlıkla hanımlarından birisi "keşke şöyle yapsaydın" diye müdahale edecek olsa, "Bırakın bu çocuğu, o Allah'ın murad ettiğinden başka bir şey yapmamıştır" buyurduklarını anlatmaktadır (Peygamberimizin Sünnetinde Terbiye, Prof Dr İbrahim Canan, 163)
    Çocuğun yaramazlıklarına da tahammül edilmesini öğütleyen Peygamber Efendimiz:
    "Çocuğun küçüklüğündeki yaramazlığı, büyüdüğü zaman aklının çok olacağının alametidir" buyurmuşlardır (Feyzu'l-Kadir)
    Ümmü'l-Fadl şunu anlatır: "Ben, Hazret-i Ali'nin oğlu Hüseyin'i emzirirken Rasulullah yanıma girdi, çocuğu istedi, verdim Çocuk hemen üzerine akıttı Almak için elimi uzatınca: "Çocuğumun işemesini kesme!" buyurdular ve sonra kendi üzerine su çiselediler (Müstedrek)
    Daha pek çoklarını sıralayabileceğimiz bu misaller Allah Rasulünün çocuklara bakışını yansıtmaya yeterlidir Peygamber Efendimiz bize her hususta olduğu gibi, çocuk terbiyesinde de başlı başına bir örnektir Onun hayatı, öğrenildiği, taklid edip yaşanıldığı ölçüde bize, çevremize ve neslimize binbir türlü fayda sağlayacaktır
    Şükürler olsun, bizi böyle bir Nebi'nin ümmeti kılan Rabbimize!
     
  2. Siraç

    Siraç Site Yetkilisi Admin Editör

    [​IMG]

    İslam, sevgiye büyük önem verir Yapılmasını istediği her şeyin
    severek yerine getirilmesini öğütler İstemeyerek, sevmeyerek yapılan ibadetin de Allah katında değeri olmadığını bildirir İslamiyet’de sevginin, Allah sevgisi, peygamber sevgisi, insan sevgisi, vatan sevgisi ve çocuk sevgisi gibi çeşitleri vardır

    “kendisi güzel olan ve güzelliği seven Yüce Allah”, en güzel surette yarattığı Resulü Ekrem’ini sevgi ve şefkatle donattıktan sonra onu alemlere rahmet olarak göndermiştirKainat sevgi üzerine kurulmuştur Her şeyin mayasında sevgi vardır Kainatın sevgi üzerine kurulduğunun en güzel delili Resulüllah Efendimizin varlığıdır Sonra da onun vasıtasıyla kullarına şu ilahi mesajını yollamıştır “Sevgili Peygamberim! Eğer siz Allah’ı seviyorsanız bana uyun ki, Allah da sizi sevsin” Demek ki Allah tarafından sevilebilmenin şartı, peygamberini sevmek ve ona uymaktır Bilinmesi gereken birinci gerçek budur

    Bilinmesi gereken ikinci gerçek de şudur: Bütün insanlar ilahi sevgiye muhtaçtır Bu sebeple Allah Teala kullarını sevmek ister Zira Allah tarafından sevilmeyenler ebedi kurtuluşa eremezler Ebedi kurtuluşa ermek isteyenler, Allah’ı ve Resulünü sevmeye mecburdur Sevmeyi bilmeyenler, onu, ilahi sevginin canlı örneği olan Resulü Ekrem Efendimizden öğrenmelidir

    İslamiyette sevginin önemi, Peygamberimizin şu hadisi şerifinde ifade buyurulmuştur: “Siz inanmadıkça cennete giremezsiniz Birbirinizi sevmedikçe de iman etmiş olamazsınız Ben size, birbirinizi sevmenize vesile olacak şeyi tavsiye edeyim mi? Aranızda selamı yayın Karşılaştıkça birbirinizle selamlaşın” Bu hadisi şerif, insan sevgisinin ne olduğunu, dindeki yerini açık ve kesin bir dil ile ifade etmekte, birbirini sevmeyen mü’minlerin gerçek anlamda inanmış olmayacaklarını bildirmektedir

    İnsana tadımlık olarak verilen ilahi sevginin en saf ve en temiz şekilde bulunduğu kaynaklardan bir çocuktur Cenab-ı Hak annelere bu duyguyu vermemiş olsaydı, anne çocuğu için bunca zahmet ve sıkıntıya katlanır mıydı? Peygamber Efendimiz, bütün yaratıkların birbirine acımaları, hatta kısrağın yavrusunu emzirirken dokunur korkusuyla bir ayağının tırnağını yukarıya kaldırması da Cenab-ı Hakkın rahmetinin eseri olduğunu bildirmiştir

    Hz Ömer (ra) anlatıyor: Peygamberimizin huzuruna Havazin kabilesinden bir takım esirler getirilmişti İçlerinde emzikli bir kadın da vardı Ancak bu kadın, çocuğunu kaybetmişti Bu yüzden önüne gelen çocukları kucağına alıyor, emziriyordu Esirler arasında çocuğunu bulunca hemen onu alıp sinesine bastı ve derin bir şefkatle çocuğunu emzirmeye başladı Kadını izlemekte olan Peygamberimiz, kadının bu davranışlarından son derece etkilenerek, Cenab-ı Hakkın kullarına olan sevgi ve rahmetini hatırlattı ve bize: “Şu kadının çocuğunu ateşe atacağını düşünür müsünüz?” buyurdu Biz: “Hayır, gücü yettiği sürece atmaz dedik” Peygamberimiz: “İşte Allah Teala, bu kadının çocuğuna olan şefkatinden daha çok kullarına merhametlidir” Buyurdu (Buhari, ticridi sarih tercümesi,c12,s125)

    (Buhari, zekat Hurmayı anneye verir HzAnnelerin çocuklarına gösterdikleri şefkat ve merhamet, peygamberimiz memnun ederdi Bir gün fakir bir kadın çocuğu ile Hz Aişe (ra)’yi ziyarete gelir Aişe, evde olanlara ikram edecek bir hurmadan başka bir şey bulamaz Anne, hurmayı ikiye bölerek çocuklarına yedirir Bundan son derece duygulanan Hz Aişe, olayı Peygamberimize anlatınca, Peygamberimiz: “Kimin kız çocukları olur ve onları geçindirmekte sabır ve tahammül gösterirse, onlar o kimse için cehenneme siper olur” Buyurdu10)

    Peygamberimiz çocukları sevmeyenlere hayret ederdi On çocuğu olduğu halde hiç birini öpmediğini söyleyen Akra bin Habis adlı zata hayretle bakıp: “Merhamet etmeyene merhamet edilmez”buyurmuştur (Buhari, edep 18, müslim, fezail 56)

    Peygamberimizin çocukları öptüğünü gören bir bedevi bunu pek tuhaf bularak: Hayret! Siz çocukları öpüyor musunuz? Biz çocukları hiç öpmeyiz deyince, sevgi pınarı Efendimiz ona acıyarak bakmış: “Allah Teala senin kalbinden sevgiyi söküp almışsa, ben ne yapabilirim!”buyurmuştur (müslim, fezail 64, edep18)

    Mevlanın en güzel nimetlerinden biri olan çocuğa ilgi duymak, onu ilahi bir lütuf olarak görmek ve sevmek, bu ilahi bağışın farkında olduğunu göstermek demektir Çocuğa ilgi duymamak, onu ilahi bir lütuf olarak görmemek manasına gelir Bu sebeple Efendimiz çocuğa ilgi duymayanları hep yadırgamış, onların gönüllerinde merhamet bulunmadığını belirtmiştir Oğlu İbrahim dünyaya gelince, Cenab-ı Mevlanın bu lutfüna sevinmişti Onu sık sık bağrına basarak koklayıp öpmüştü Torunları Hasan ve Hüseyin için: “Onlar benim dünyamdan (öpüp kokladığım) iki güzel kokularımdır”derdi (Buhari menakıp 22) Bir buçuk yıl sonra sevgili yavrusu İbrahimi kaybedince pek üzülmüş, gözyaşı dökmüş ve ona hasretini şöyle dile getirmiştir “Göz yaş döker, gönül hüzünlenir Fakat biz Rabbımızın memnun olmayacağı şeyi söylemiyiz Vi İbrahim, senden ayrıldığımız için çok üzgünüz (Buhari cenaz 44)

    Peygamberimiz bir zamanlar Zeydi nasıl sevdiyse, oğlu Üsameyi aynı muhabbetle bağrına bastı Sevgi sağanağı Efendimiz, dertli babaya Zeydi satın almasına gerek olmadığını, eğer Zeyd isterse, onu alıp götürebileceğini söyledi Her şeyin zifiri karanlığa boğulduğu bu devirde köleler horlanır, ağır işlere zorlanır, insan yerine konmazlardıPeygamber Efendimize azatlı kölesi Zeyd ibni Harise hediye edildiği zaman, Zeyd henüz bir çocuktu O devir İslam güneşinin daha doğmadığı bir zamandı O günlerde Mekkeil bir tüccar olan Peygamber Efendimiz, engin gönlünü dolduran insan sevgisiyle hemen fark edildilirdi Kölesi Zeydi de böyle bir muhabbetle sevmişti Zeydi uzun zaman arayıp sonunda ona kavuşan babası, yavrusunu satın alap yurduna yuvasına dönmek istemişti Bu müjdeye pek sevinen baba, oğlunu alıp götürmek isteyince, hiç beklemediği bir hareketle karşılaştı Zeyd efendisini çok sevdiğini, onu bırakıp gitmek istemediğini söyledi Babası bu hale şaştı kaldı Şimdiye kadar böyle bir şey ne olmuş ne de duyulmuştu Aradan yıllar geçti Zeyd evlendi Bir de oğlu oldu Bir dizine ciğer paresi Hasan’ı, öteki dizine Üsameyi oturtur, onları sevgiyle kucaklar, sonra da “Allahım! Bunlara rahmet et Çünkü ben bunları pek seviyorum”diye dua ederdi (Buhari edep 22)

    Başına bir şey geldiğini veya vahiy nazil olduğunu düşünmeye başladık, dediler Efendimiz gül yüzünde güller açarak güldü Efendimiz torununu sağ yanına bırakıp namaza durduPeygamber Efendimizin Meymune validemizden dolayı bacanağı olan Şeddad ibnil Had anlatıyor: Bir öğle (veya ikindi yahut yatsı vaktiydi Ashabı Kiram namaz kılmak için resulullah Efendimizi bekliyordu Peygamberler sultanı yanında küçücük torunlarından ya Hasan veya Hüseyin olduğu halde mescidi mebeviye geldi Mihraba geçti Zaten sünnet namazları hep evinde kılma itiyadında olan Efendimiz, mescide girer girmez o vaktin farzına başlanırdı Namaz devam ederken secdelerden biri pek uzadı Bize bu hadiseyi anlatan Şeddad (ra), secde uzayınca acaba Hz Peygambere bir şey mi oldu, diye merak etti ve başını hafifce kaldırıp baktı Bir de ne görsün! Torunu ata biner gibi Resulullah sırtında oturmuyor mu? Şeddad başını tekrar secdeye koyup bekledi Namaz kılınıp bitince, Ashap secdelerden birinin neden çok uzadığını merak edip Nebiyyi Muhtereme sordular Zannettiklerinizin hiç birisi olmadı Şu sevgili oğlum sırtıma bindi Ben de onun oyununu bozmak istemedim İşte bütün mesele bundan ibaret dedi (nesei, tatbik 82, ahmet b Hambel , müsnet3,493-494,6,99) Secdenin uzamasının namaza herhangi bir zarar vermeyeceğini de gösteren bu olay, namaz kılarken çocuklarla başının derde girdiğini düşünen büyüklere ne güzel bir ibret dersidir

    Peygamberimizin çocuklara olan sevgisi, ibadet ederken bile dikkat çekerdi Namaz kılarken çocuk ağlama sesi duysa, namazı uzatmaz, kısa keser ve kendisiyle birlikte namaz kılan çocuğun annesinin serbest kalmasını ve çocuğu ile ilgilenmesini isterdi (Buhari, salat,65)
    Önemli bir şahsiyetin çocuklarla meşgul olması, hele onların oyunlarına katılması, bazı toplumlarda bir nevi çocukluk sayılarak yadırganır Bu durumun çocuğu müsbet yönde nasıl etkileyeceği, onu fevkalade onurlandırıp şahsiyetini geliştireceği pek hesaba katılmaz İşte Peygamben Efendimizin çocuklarla meşgul olmasında böyle bir incelik aranmalıdır

    Resulü Ekrem onları muhtemelen daha küçük yaşlarda, diğer çocuklarla birlikte yarışa sokardıEfendimizin amcazadeleriyle ve diğer çocuklarla nasıl meşgul olduğunu gösteren bir rivayet vardır Cihan güneşinin bu fani aleme veda ettiği tarihte Amcasının oğlu Abdullah ibni Abbas 13, kardeşi Übeydullah ise 12 yaşındaydı Hepsini bir sıraya dizer, yarışı kim kazanırsa ona mükafat vereceğini söylerdi Çocuklar vaad dilen hediyeyi almak arzusuyla var güçleriyle koşarlar, yarışı ben kazandım diye kimi kendini Efendimizin kucağına atar, kimi arkasına dolanıp sırtına sarılırdı (ahmet ibni hanbel, müsned, 1214) Bir çocuğun kendisini peygambere bu kadar yakın hissetmesi, onun kucağına pervasızca atılabilmesi son derece dikkat çekici ve üzerinde ibretle düşünülmesi gereken bir hadise değil midir?
    Bir gün Halit b Said, peygamberimizi ziyarete gelmiş, kızı Eme’yi de beraber getirmişti O zaman Eme küçük bir kızdı Arapcayı henüz bilmiyordu Babası Habeşistan’dan yeni dönmüştü Üzerinde sarı bir elbise vardı Resulü Ekrem elbisesinin güzel olduğunu söyleyerek Emel’e iltifat etmek istedi Ona elbisesini göstererek habeşce güzel anlamında “sene sene” buyurdu Bu peygamber sıcaklığından cesaret alan Eme, Efendimizin arkasına geçerek peygamberlik mührüyle oynamaya başladı Babası onu azarlayınca, sevgi şelalesi Efendimiz, bırak çocuğu! Diyerek Eme’nin nübüvvet mührüyle oynamasına izin verdi (buhari, cihad,188, menakıbul ensar 37) Bu laubali davranıştan çocuğu babası gibi azarlamak bir yana, onun azarlanmasına bile razı olmadı

    Hz Peygamber (sav)’in şefkat ve merhameti sadece kendi çocukları ve torunlarına karşı değildi Diğer çocukları da sever, onlara da engin şefkat ve merhametiyle muamele ederdi

    Ashabı kiram turfanda meyvelerini kendileri tatmadan teberrük için resulüllaha götürürlerdi Resulullah da kendisine takdim edilen bu turfanda meyveyi alıp dua ettikten sonra kendisi tatmadan önce orada bulunan en küçük çocuğa verir, tattırırdı (tirmizi, davut)

    Hz Peygamber yolda rastladığı çocuklara selam verirdi Enes b Malik rastladığı çocuklara selam verir ve Hz Peygamber de böyle yapardı derdi (Buhari, istii’zan 15)

    Hz Peygamber yolda boynu bükük, kalbi mahzun bir çocuk gördüğü zaman onunla ilgilenir, hemen onun sıkıntısını gidermeye, derdine derman olmaya çalışırdı

    “öyleyse seni ailene ben götüreyim”deyip cariyeyi takip etmeye başladı Ona “niçin ağlıyorsun?” diye sorduPeygamberimiz bir defa yanına 8 dirhem alarak çarşıya çıkmıştı Parasının tamamı bu kadardı, başka parası yoktu Yolu üzerinde ağlayan bir cariye gördü Cariye: “Bana efendim iki dirhem verip bir şeyler almaya gönderdi Şimdi bu iki dirhemi kaybettim Onun için ağlıyorum”dedi Peygamberimiz (sav) parasının iki dirhemini ona verdi Geriye altı dirhemi kaldı Efendimiz gidip bunun bir miktarıyla bir gömlek satın alarak giyindi Sonra geri döndü Yaşlı bir müslümanın: “Beni giydiren kimseye Allah da cennette güzel elbiselerinden giydirsin”diye dua ettiğini gördü Peygamberimiz dayanamadı Hemen gömleğini çıkarıp bu adama verdiBaşka bir gömlek satın alarak giyindi ve geri geldi Gördü ki o cariye bıraktığı yerde hala ağlıyor Cariye gele gele Medineli müslümanlardan birinin evine geldi Peygamber Efendimiz orada kadınlardan başka kimse görmedi Onlar: “esselamu aleyküm verahmetullahi veberekatuh”diye selam verdi Kadınlar selamı işttiler, peygamberimizi tanıdılar ama cevap vermediler Peygamberimiz selamı ikinci defa verdi Yine selamını almadıklarını görünce, üçüncü defa tekrarladı Bunun üzerine kadınlar hep birden: “Allahın selamı ve bereketi senin üzerine olsun ey Allahın Resulü” dediler Peygamber Efendimize “İlk selamın bereketinin üzerinize olmasını çok arzu ettik, onun için sustuk”dediler Peygamberimiz: “Bu cariyeniz geciktiği için cezalandırmanızdan korktu Cezasını benim için bağışlayın”dedi Kadınlar! Ey Allahın peygamberi! Cariye hakkında aracılığını kabul ettik Cezasını sana bağışladık ve sizinle beraber geldiği için ona hürriyetini verdik O, Allah rızası için hürdür”dediler Peygamberimiz oradan “bu sekiz dirhemden daha hayırlı bir sekiz dirhem görmedim” diyerek ayrıldı (mısırda münteşir el-firevs mecmuası şubat1978)

    Bir bayram günü Peygamber Efendimiz (sav) oynamakta olan bir grup çocuğun yanına uğradı Orada arkadaşlarının oyununa katılmayan bir çocuk gördü Üzüntülü olduğu halinden belliydi Peygamberimiz ona yaklaşıp halini sordu Çocuk, yetim olduğunu, babasının ölümünden sonra anasının başkasıyla evlendiğini, kendisine bakacak kimsesinin olmadığını, işte bu sebeple üzüntülü olduğunu bildirdi Peygamberimiz onun üzüntüsünü hafifletmek istedi ve : “İster misin, Muhammet senin baban olsun Ayşe anan ve Fatma da kardeşin olsun?”buyurdu Çocuk buna çok sevindi ve babaların en yücesi, anaların en faziletlisi ve kardeşlerin en hayırlısı ile yaşamaya gitti (Mısırda neşredilen el firdevs mecmuası, şubat 1978)

    Yaptığım bir şey için bunu neden böyle yaptın? Demedi Gülümsüyordu Sokakta oynayan çocuklara uğradım Ben, “vi gitmeyeceğim!”dedim Peygamberimizin kendisine karşı durumunu şöyle anlatıyor: Efendimiz mütevazi idiEnes medine müslümanlarındandır Peygamberimiz Medineye hicret ettikleri zaman annesi Ümmü Seleme, Enes’i ona hizmet etmesi için getirmişti O zaman Enes on yaşında bir çocuk idi Peygamberimize medine hayatı boyunca on yıl hizmet etmiştir Anlattığına göre bu müddet zarfında kendisine resulullah öf bile dememiştir Peygamberimizin yanında uzun müddet kalması sebebiyle, çok mutteki idi Onun hakkında Ebu Hureyre (ra) şöyle der: “kıldığı namaz resulullahın namazına Enes’inki kadar benzeyen daha birini görmedim Enes hicri 93 tarihinde yüz yaşını aşkın olduğu bir dönemde vefat etmiştir Çocuklara karşı son derece mütevazi idi Çocuklarla ilgilenir, onlarla şakalaşır, latife de bulunurdu Kendisine yıllarca hizmet etme şerefine erişen enes’e “Ey Enescik! Ey iki kulak sahibi! Diye hitap ederdi Bir gün beni bir iş için göndermek istedi İçimden de peygamberin gönderdiği yere gitmek istiyordum Efendimizin yanından çıktım Onlara takılıp kaldım Aradan epey zaman geçti Birden peygamberimizin ensemden tuttuğunu gördüm Hemen ona baktım “Ey Enescik! Gönderdiğim yere gittin mi? Dedi “Evet gidiyorum Ya resulellah dedim Enes demiştir ki: “Resulullaha on yıl hizmet ettim Her işim onun arzu ettiği şekilde olmuyordu Beni hiçbir zaman ayıplamadı

    Peygamber Efendimiz çocukların hal ve hatırını sorar, onlarla ilgi duydukları şeyleri konuşurdu Enes b Malikin Zeyd isminde bir kardeşi vardı Bunun çok sevdiği kuşu vardı Bu kuş ölmüştü Resulullah Zeyd’i gördükçe ona latife ederek, Ey ebu Umeyr! Kuşcağız ne oldu? diye latife ederdi (ebu umeyr, umeyrin babası demektir) Peygamberimizin üç beş yaşındaki çocuğa bu şekilde hitap etmesi ve kuşunun halini sorması onun çocuklara karşı olan engin şefkat ve sonsuz merhametinin bir başka ifadesidir

    Kendisini bir takım çocuklar karşıladılar Resulullah ile beraber bir gün öğle namazını kıldımEn az yüz defa Hz Peygamberin sohbetinde bulunduğunu ve en az iki bin defa onun arkasında namaz kıldığını belirten Cabir b Semüre’de çocukluk günlerinde peygamber Efendimiz ile ilgili pek çok hatırası vardır Bunlardan biri şöyledir Sonra resulullah ailesinin yanına gitmek üzere çıktı Ben de onunla beraber çıktım Resulullah teker teker onlardan her birinin iki yanağını okşadı Bana gelince, benim yanaklarımı da okşadı Elinin serinliğini, kokusunu hissettim Sanki resulullah elini bir attarın tablasının içersinden çıkarmış gibiydi (müslim, fedail, 80)

    İşte onun anlattığına göre; peygamber efendimiz bir sefere çıkıp geri medineye dönerken yolda çocuklar tarafından karşılanırdıAbdullah b Cafer peygamber Efendimizin amcası Ebu talibin torunudur Babası Cafer ilk müslümanlardan olup hanımı ile beraber Habeşistana hicret etmiş ve abdullah orada dünyaya gelen ilk müslüman çocuğu olmuştur Daha sonra ailesiyle birlikte medineye gelmiştir Resulullah vefat ettiğinde on yaşında idi Peygamber efendimiz ilk gelen çocuğu hayvanın önüne bindirir, ikinci gelen çocuğu da arkasına bindirirdi (ebu davut, cihat, 54)

    Sevgi karşılıklıdır Resulullahın çocukları çok sevdiği gibi, çocuklar da kendisini çok severdi Yolda gördükleri zaman hemen koşarak yanına giderlerdi Resulullah da onlarla ilgilenir, teker teker onların hatırını sorardı

    Bunun üzerine peygamberimiz: bu çocuklar müşrik çocukları da olsa günahsızdırlar Peygamberimiz olaydan haberdar olunca çok üzülmüştüPeygamberimizin çocuk sevgisi geneldi Sadece kendi çocuklarını ve müslüman çocuklarını değil, müslüman olmayanların çocuklarını bile severdi Bir savaş esnasında birkaç çocuk iki taraf arasında kalarak feci bir şekilde ölmüşlerdi Onun üzüldüğünü gören sahabiler: Ey ın resulu! Nicin bu kadar üzülüyorsunuz? Bunlar nihayet müşrik çocukları değil mi? Dediler Dikkat edin de sakın çocuk öldürmeyin Her can yaratılırken tertemiz olarak yaratılmıştır” Buyurdu (Müsnet, ahmet ibni hanbel, c3, s 435)

    Gerçekten peygamberimiz, kuran-ı kerimin bildirdiği gibi yalnız mü’minler için değil, bütün insanlar hatta alemler için rahmet olarak gönderilmiştir Bütün müslümanlar o yüce peygamberi örnek alarak çocukları sevmişler ve onlara daima şefkat göstermişlerdir Savaş ta bile günahsız insanlara, savunmasız çocuklara dokunmamışlardır

    Bu sırada içeriye küçük bir çocuk girdiHz Ömerin hilafet günleriydi Bir zatı vilayetlerden birine vali tayin etmek üzere huzuruna çağırmış olan halife, onunlar yapacağı işler hususunda konuşuyordu Herkesin heybetinden korktuğu Ömer (ra) çocuklara karşı son derece merhametli idi Çocuğu yanağından öperek alıp yanına oturttu Müstakbel Vali: Emirul mü’minin! Bu yavru çocuğunuz mudur?”diye sorunca Hz Ömer: “Hayır, babası gazada şehit olmuş bir öksüzdür”dedi Adam buna pek şaştı “Ey Emirul mü’minin! Dedi Zati Aliniz böyle yabancı bir çocuğu bu kadar sevip okşayıp kucağınıza alıyorsunuz” Bu defa hayret sırası Hz Ben ise üç çocuğumdan hiç birini bu ana kadar böyle öpüp kucağıma almadım Ömere gelmişti Katı kalpli babaya şunları söyledi: “Öyle ise evladına şefkatı olmayanın, Allah’ın kullarına da şefkatı olmaz Bu itibarla sen oraya vali olmayacaksın ” (Tasviri ahlak, 195 İslam ahlakı, Yaşar kandemir,s164) İnsanları sevmeyen onların haklarını nasıl koruyabilir?

    Bugün dünyanın bir çok yerinde günahsız çocuklara reva görülen muamel, hiçbir insanın dayanamayacağı boyutlara ulaşmıştır Onları televizyon ekranlarında, gazete sayfalarında görüp de, içi sızlamayan insan yoktur Okul bahçesinde ve sokakta oynayan, ekmek ve su kuyruklarında bekleyen çocuklara saldıran, açlık ve ilaçsızlıktan ölümle pençeleşirken onlara ulaşacak yiyecek ve içeceklere engel olanlara insan demek mümkün müdür?

    23 Nisan ulusal egemenlik ve çocuk bayramında, dünyanın her tarafından dilleri, dinleri ve milliyetleri farklı çocuklar Türkiyeye gelerek ve evlere konuk edilerek evin bir çocuğu gibi ilgi ve sevgi ile ağırlanışlarını bütün dünya görsün artık

    Peygamberimiz (sav): “Küçüklerimize acımayan, büyüklerimize saygı göstermeyen bizden değildir”buyurmuştur
    Sevgi çocuğu şimartmayacak, tolerans çocuğu başıboşluğa itmeyecek, cesaret kovboyculuğa sebeb olmayacak, takip ve kontrol çocuğu sindirmeyecek, eğitim çocuğu bunalıma itmeyecek, ahlaki yönlendirme riyakarlık tarzında ortaya çıkmayacak

    Çocuklarımızı sadece sevgi ile bağrımıza basmak yetmiyor Onlara ahlaki değerleri kazandıracak, sorumluluğunu bilen insanlar olarak yetişmesine, islami ve insani değerleri benimseyerek olgunlaşmasına zemin hazırlayacak imkanları da sağlamalıyız İşte o zaman sevgi, onların hayatında gerçek tezahürünü gösterecektir

    ________alıntı
     
  3. meskuncu

    meskuncu Üye

    güzel bi paylaşım .... spas hevale by_oktay
     
  4. Google

    Google Özel Üye

    Paylaşım için teşekkürler
     

Bu Sayfayı Paylaş