Osmanlar Köyü Sındırgı Balıkesir

'Balıkesir Tanıtımı' forumunda DeMSaL tarafından 19 Nisan 2010 tarihinde açılan konu

  1. DeMSaL

    DeMSaL Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Osmanlar Köyü Sındırgı Balıkesir konusu Sındırgı Osmanlar Köyü - Osmanlar Köyü Hakkında - Osmanlar Köyü Tanıtımı - Osmanlar Köyü Resimleri




    Köy Muhtarı: İLHAN KAHRAMAN

    Muhtarlık Erişim Bilgileri:

    Telefon: 0 (266) 523 80 18

    Cep Telefonu: 0 (533) 433 19 46

    Kültür

    Osmanlar köyü, Konar-göçer kültüre sahip bir yörük köydür.

    Köyün gelenek, görenek ve yemekleri

    Köy halkı ekmeğini Köy fırınlarında kendisi yapmakta olup ayrıca Köy bakkallarında günlük çarşı ekmeğide bulunmaktadır.

    Osmanlar köyünde evler

    Evlerde odaların duvar kısmında yer alan ocaklığın hemen üstünde bir çıkıntı vardı. Buraya davlumbaz denirdi gaz lambası, veya lüx lambası veya ufak tefek şeyler buraya konurdu. Odada banyo ve yüklük (yatak ve yorgan gibi şeylerin saklandığı yer) ve dolap yer alır. 1960 dan sonra sedirin ve yer yatağının yerini karyola ve koltuk ve tel dolabın yerini buzdolabı ocak başının yerini kuzine ve tüpgaz ocak ve radyonun yerini ise televizyon almaya başladı. Odanın içi Demirci veya Yağcıbedir halısı ile süslenir.

    Örf ve aile yapısı

    Dede sağ ise ailenin reisidir. Reislik sırayla baba, büyük oğul takip eder. Bir evde birden fazla gelin olabilir. Gelinlerin idaresi ise kaynanaya aittir. Gelinlerin ihtiyaçlarını almak, barışı sağlamak onun işi idi. Anne, çocuklar, gelinler babaya çok saygılı davranır. Geçimsizlik durumu olursa o zaman gelin ve oğul ayrı bir eve çıkardı. Bu son yıllarda ayrı evde oturma adet olmuştur. Temizlik eskiden deterjan yerine küllü su ile yapılırdı. Çamaşırlar köy çeşmesinde düz taştan yapılmış yerlerde tokaç denen çınar ağacından yapılmış uzun saplı ve uç kısmı geniş tahta sopalarla dövülerek yıkanırdı. Köylere elektik geldikten sonra yerini deterjan sabun ve çamaşır makinesi almıştır.

    Yardımlaşma

    Komşular ev veya tarla komşuluklarına göre birbiri ile dayanışma halindedir. Zor günlerde yardımlaşma çok önemlidir. Kışlık yiyecek hazırlıkları, hasat zamanı aileler yardımlaşarak iş yaparlar. Köyün ortak işleri imece usulü ile yapılır. Ekmeğe, üretilen ürüne saygı büyüktür. Ziyan edilmez.

    Çocuk oyunları

    Çelik çomak, çember, topaç, körebe ve saklambaç(sobe) misket, dalya, beş taş. Kız ve erkek çocuklar 8-10 yaş arasında mahalle arasında birlikte oynarlar.

    Folklor, köy oyunları, türküleri

    Harmandalı
    Osmanlar Türküsü.

    Kılık kıyafet

    Kadınlar günlük yaşamda şalvar ve entari giyilir. Düğünlerde veya köy dışına çıkıldığında, ziyaretlerde ise; eskiden kıvrak denilen siyah parlak kumaştan yapılmış manto giyilirdi. Ellere, ayak parmaklarına ve saçlara kına yakılır. Bilezik ve beşibirlik ziynet eşyası olarak kullanılır.

    Erkeklerde kılık kıyafet; ceket, gömlek, pantolon, palto ayakkabı, şapka ve tesbih, tütün tabakası.

    Kız isteme - Düğün adetleri

    Kız isteme kadınlar tarafından organize edilirdi. Uygun ortam sağlandıktan sonra kız istemeye gidilir, yumuşak bir cevap alındıktan sonra evlenecek erkeğin babası, amcası "Allah'ın emriyle" kızı ister. Kız evi kızlarını vermeyi düşünse bile hemen olumlu cevap vermez. Bir hafta ya da 10 gün süre istenirdi. Cevap olumlu olursa, hemen söz kesilir. Bu arada karşılıklı küçük hediyeler gönderilir. Akabinde nişan takılır. Nişanlılar bir araya gelmezlerdi. Erkek tarafının maddi durumu iyi ise, beraberinde gelin kıza "beşi birlik" de gönderir. Başlık parası yoktur. Nişanlandıktan sonra kız çeyiz hazırlıklarına başlar. Bu çeyizlerin başında da yağcı bedir halısı gelirdi.

    Tepsilere hediyeler konur, en önde baklava tepsisi, diğer tepsilerde ise hazırlanan hediyeler bulunur. Badem, şeker karşılıklı ihmal edilmez. Bu tepsileri mahallenin çocukları tek sıra halinde başlarına alarak oğlan evine götürürler. Daha sonra da kız evinden oğlan evine mukabil hediye tepsilerini götürürler. Bu arada dost akraba ve komşular tepsileri ve çeyizleri görmeye giderler. Bu adet bir nevi cemiyetin şahitliğidir.

    Düğünler genellikle yazın halk tarlada olduğundan, eylül ayı ile tütün dikim zamanı arasında yapılır. Düğünler Çarşamba sabahı başlar. Çarşamba günü oğlan evinde davul çalmaya başlar. Oğlan ve kız evinde keşkek dövülür. Perşembe sabahı kızın çeyizleri oğlan evine gönderilir. Burada eşyalar sergilenir, eş, dost ve komşuların görüşüne açılır. Oğlan evinde bir yandan keşkek dövülürken, bir yandan da oyunlar oynanır. Aynı şeyler kız evinde de yapılır. Sonra gelinin ellerine bilhassa avcuna kına yakılırdı. Yemek faslından sonra oğlan evine berber gelir. Davul zurna eşliğinde damat tıraş edilir. Bundan sonra meydan ocağı yakılır. Damat ve seymenler Harman Dalı, Sepetçioğlu, gibi oyunlar oynarlar. Bazi dügünlerde içki içilir. Gelin alma, perşembe günü ikindi ile akşam arasında olur. Öğle ile ikindi arasında oğlan evinin önünde atlılar toplanırdı (eskiden). İkindiye yakın davul zurna önde olmak üzere kız evine gidilir. Gelin alayı kız evine vardığı zaman kız (gelin) evden çıkmaya hazır hale gelmiştir. Geline bu günün aksine beyaz değil Kırmızı duvak takılırdı. Bu kırmızı duvak baştan aşağı topuklara kadar inerdi. Altına ise yine topuklara kadar inen şalvar giyerdi. Kırmızı duvak aynen köylerdeki düğünlerde de kullanılırdı.

    Gelinin babası yoksa ailenin bir büyüğü kızın beline kırmızı kuşak bağlardı. Kırmızı renk binlerce yıldır Türkler tarafından sevilen adeta kutsal bir renktir.Gelin evden çıkarılırken babası ve yakınlarınca bozuk para ve buğday serpilirdi. Bunun manası, gelinin vardığı eve bereket, bolluk götürmesi dileğidir. Bu arada kızın yakınları ağlar. Kapıdan çıkarılan gelin kendisi için hazır bekletilen bir ata bindirilirdi. Gelin ata binerken daima klarnet ve davul ile, asker uğurlama türküsü eşliğinde evinden ayrılırdı. Düğün alayı en önde gelini taşıyan at, arkasında davul ve zurna, bunun da arkasında düğüne katılan atlılardan oluşurdu. Ve davul zurna ekibi at oyun havası çalarken alaydaki atlar ön ayakları ile hem oynar, hem de yürür. Köyün ana yollarından dolaşılarak Aşağı Çeşme den karşı yakadan Mezarlığın önünden dolaşır ve oğlan evine gelir. Gelin oğlan evine varınca oğlanın babası kızın üzerine bozuk para ve buğday atardı. Gelin attan iner ve yeni evine girerken eşikte dua okunurdu. Damat buraya kadar gelin alma alayında yer almaz, evde gelini beklerdi. Ancak gelin eve gireceği sıralarda evden ayrılırdı. Gelin salona alınır, sedire çıkarılır, duvağı açılırdı.

    Bu andan itibaren de davetliler geline bakmaya gelirlerdi. Akşam hafif bir yemek yenir, yemeğe aile fertleri katılırdı. Damat arkadaşları ile birlikte yatsı namazına gider, tekbirle eve girerdi. Yatak odasında yere yer yatağı serilmiştir. Kız evinin gönderdiği baklava tepsisi gerdek odasına konurdu. Bundan sonra gelin odada iken, damat arkadaşları tarafından gelin odasına getirilirdi. Damat, arkadaşlarının sırtına yumruk vurmasıyla odaya girerdi. Gelinle damat iki rekat namaz kılar ve Allah'a dua ederler, baklava yerler ve muratlarına ererlerdi. Ertesi gün kız evi oğlan evinden kız mıydı, değil miydi diye nişan beklerdi. Bir kadın bunu oğlan evinden alır, kız evine götürür ve karşılığında büyük bir hediye alırdı. Kız ile damat kızın anne ve babasının elini öpmeye giderlerdi. Bu ziyarette kızın babası damadına hediye verirdi. Nikahı Köy muhtarı kıyar.Doğumu köy ebeleri yaptırır. Bebeğin adı Aile ferlerinden birinin adı verilirdi. Son zamanlarda bebeğe ismi annesi ve babası birlikte vermektedir. Not: Bu adetler genel olarak değişiklik göstermiş olup birçoğu uygulanmamaktadır. Günümüzde artık halk modern düğün yapmaktadır.

    Sünnet törenleri

    Sünnet işi, genellikle 8-10 yaşlarında yapılır. Eş dost çağrılır, yemek verilir ve mevlit okutulur, sünnetçi sünneti yapar. Eskiden toz haline getirilmiş "Meşe mazısı" pansuman tozu antiseptik (mikrop öldürücü) olarak kullanılırmış. Sünnet törenlerinde sünnet çocuğu eskiden atla gezdirilirdi. Düğünler davul ve zurna ile yapılırdı. Günümüzde düğünler orkestra eşliğinde yapılmaya başlandı.

    Hıdrellez (Hızır İlyas) hazırlıkları bir gün önce başlar. Evlerde temizlik ve diğer işler bu günden tamamlanır, Hıdırellez günü ele süpürge alınmaz ve hiç bir iş yapılmaz. 6 Mayıs sabahı sabah ezanından itibaren çay kenarına veya kırda yeşil bir alana gidilir.Orada börek, helva, kaynamış renkli boyanmış yumurtalar ile iki kişi yumurta küreşi yapar;yenlenin yumurtası alınır ve yenilir içilir, oyunlar oynanır. Dilekler ve arzular Gül veya bir ağaca yazılan etikete yazılır ve bağlanır ve evi olmayanlar taşlarla ev yapar, arabası olmayan yaptığı evin önüne araba koyar, çocuğu olmayıp arzu eden, evin içine ottan bebek yapar ve koyar. Arkasından Allah'a dileğinin olması için dualar edilir.

    Yemek çeşitleri

    Nohut, fasulye, keşkek, bulgur, börek, makarna, otlu pide, kavurma, tas kebabı, cacık ayran ve yabani otlardan yapılan yiyecekler. (Kaz ayağı, kaymak otu, kuzu kulağı, gerdeme, kızıl içli mantar, çakırga mantarı, kavak mantarı ve çam mantarı(melki)dan yapılan salata veya zeytin yağlı yemekler. Keçipeyniri, koyun peyniri, süt ve ayran önemli yiyecekleridir.

    Coğrafya

    Balıkesir iline 86 Km., Sındırgı ilçesine Simav Yolu güzargahından 27 Km. uzaklıktadır. Yeni asfalt yapılan Osmanlar, Aslandede, Danaçayır, Çaltılı, Pürsümler köyleri, gurup yolu güzargahından ise 17 Km.'dir.

    İklim

    Köyün iklimi, Marmara Ilıman iklimi etki alanı içerisindedir.

    Nüfus : 2000 - 2114


    Osmanlar Köyünde geçmiş yıllara göre nüfusta önemli düşüşler görülmektedir. Genellikle gençler evlenmeden veya evlendikten sonra köyden göç etmektedirler bu göçler çeşitli illere yapılmaktadır. İzmir Gültepe Toros mevkiinde yaklaşık olarak Köyde yaşayan nüfus kadar nüfusun olduğu görülmektedir ayrıca Balıkesir,Bandırma,Bursa,Akisar, ve Manisayada önemli sayıda göçlerin yapıldığı görülmektedir.

    Ekonomi

    Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

    Geçim kaynağı; buğday, tütün, turşuluk salatalık, büyük baş hayvancılık ve küçük baş hayvancılıktır.

    Antik Modeli ve eldokuma halılarında siparişe göre tüm modeller ve desenler dokunmaktadır. Ayrıca Sındırgı köyleri içerisinde hayvancılıkta yüksek potansiyele sahip olup süt inekçiliği, büyükbaş kurbanlık yetiştiriciliğinde büyük artışlar görülmektedir. Köyde her Cuma ve Salı günleri giyimden gıdaya sebze ve meyve gibi tüm ihtiyaçların karşılanabildiği pazar kurulmaktadır.

    Altyapı bilgileri

    Köyde ilköğretim okulu Sağlık Evi olup bir sözleşmeli Ebe görev yapmaktadır Tarım Kredi Kooperatifi, Tarımsal Kalkınma Kooperatifi vardır. Köyün hem içme suyu şebekesi hem kanalizasyon şebekesi vardır. PTT şubesi ve PTT acentesi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve telefon santrali vardır.

    [​IMG]

    [​IMG]


    Kaynak : Vikipedi, özgür ansiklopedi

    Kaynak : Yerel Net


    Köyünüze Ait Bilgi ve Resimleri Bu Konu Altında Paylaşabilirsiniz
     

Bu Sayfayı Paylaş