Ona c.c. inanmak Ona yönelmek Ona seslenmek

'Kuran'ı Kerim Türkçe Mealli' forumunda DeMSaL tarafından 3 Mart 2010 tarihinde açılan konu

  1. DeMSaL

    DeMSaL Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Ona c.c. inanmak Ona yönelmek Ona seslenmek konusu
    dini resimler allah sevgisi islami resimler allah ve kulu resimleri





    [​IMG]




    Allah'ın sevgisini, her dem O'nunla birlikte olmayı kim istemez?
    “Allah sabredenleri sever”, “Allah, sabredenlerle beraberdir” ayetlerinin muhatabı olmak ne büyük lütuf!
    Öyleyse bu acelemiz, telaşımız, saldırganlı ımız niye?
    Yüce Mevlâ, rızasına ulaşabilmemiz için kendimizi kontrol etmemizi, acelecili imizi, öfkemizi dizginlememizi emrediyor Yeri gelince bizim olandan, hakkımız olandan -öyle oldu unu zannetti imizden- bile hiç çekinmeden vazgeçmemizi istiyor Sabırlı olanları seviyor, onların yanında oluyor, rahmetini onlardan eksik etmiyor
    Gerçek böyle, ama insanın bozuk gözü, sabredenlerin kaybedip acelecilerin, saldırganların, haksızlık yapanların kazandı ını zannediyor
    Elbette ki bu yanlış bir kanaat İnsanın kendisi dahil her şey Allahu Tealâ'nın mülkünde iken, kim O'nun mülkünden bir şeyi sahiplenebilir, ün sahibi olabilir, varlık iddiasında bulunabilir ki? Bu sadece bir yanılgıdır İnsanın tek kazancı Rabbi'nin yakınlı ı, rızasıdır Rabbi'ne yönelen için de sabır kolaydır
    Haksızlı a sabırla karşılık
    Gavs-ı Bilvanisî ks Hazretleri, bir sohbetlerinde şöyle buyuruyorlar:
    “Odunculukla geçimini sa layan, fakir, kendi halinde bir köylü, omuzunda bir ip, gecenin son vaktinde evinden ayrılıyor Köyün yakınındaki köprüyü geçip suyun başında abdestini alıyor Vakit girdi inde önce sabah namazının sünnetini kılıyor, şafak iyice sökünce de farzını eda ediyor Namazdan sonra oturup zikriyle meşgul oluyor Güneş do duktan sonra ormana girip odun toplamaya başlıyor
    Bir müddet sonra topladı ı odunları sırtlayıp yola koyuluyor Tam köprünün üzerine geldi inde, öbür taraftan da bir atlı çıkıveriyor At, odun yüklü adamdan ürkerek sırtındaki süvariyi yere düşürüyor Yere düşen süvari çok sinirleniyor, atını ürküttü ü için oduncuya hakaret ediyor, saldırıyor Odunlar bir tarafa, oduncu bir tarafa yı ılıveriyor
    Süvari atına atlayıp gidece i esnada oduncu koşarak atın dizginlerini yakalıyor ve:
    - Benim yüzümden attan düştün Üstün başın toz toprak oldu Özür dilerim, beni affet, diyor ve hakkını helal etmezsen vallahi atını bırakmam, diyerek sıkı sıkıya dizginlere yapışıyor
    Süvari şaşırıyor, adamın ısrarı üzerine de:
    - Bırak atımı! Tamam helal ettim Allah müstehakını versin, deyince oduncu atı salıyor Atlı yoluna devam ederken, oduncu da odunlarını toplamaya koyuluyor”
    Gavs ks Hazretleri, fakir oduncunun hikayesini anlattıktan sonra şöyle buyuruyorlar:
    “İşte Allah yolu böyledir İnsan sabırlı olmalı Kendisine zulmeden olursa onu Allah'a havale etmesi daha makbuldür Allah'ın kuvveti insanınki gibi de ildir Affetmek çok büyük bir meziyettir Bakın Alemlerin Rabbi, affedici davrananları nasıl methediyor: ‘O takva sahipleri, bollukta da darlıkta da Allah için harcarlar; öfkelerini yutarlar ve insanları affederler Allah da güzel davranışta bulunanları sever' (Bakara 134)”
    Seven sabreder ve sevilir
    Oduncuyu böyle sabırlı yapan şey neydi peki?
    Fakir oduncu, rızkını temin etmek için geceden yola çıktı, abdest aldı, namaz kıldı Ama nasıl?
    Karanlıkta abdest aldı, göreni yalnız Rabbi idi
    Namaza durdu, karşısında Allah vardı Yani onu yaratanı, yoktan var edeni, onu seveni, ihsanlarda bulunanı, en yakını, en dostu, en sevgilisi
    O'nunla konuşuyordu Her bir zerresinde O'nun yaratmasını hissediyordu Huzurunda rukûya e iliyor, secdelere yüz sürüyordu Ellerini açtı ında her şeyin ve herkesin sahibine dokunuyordu ve yalnız O'ndan istiyordu
    Oturup zikrini yaptı ında, adını söyledi i uzakta de ildi Kendinden bile yakın olanı kalbinden zikrediyordu Her “Allah” dedi inde, o ezeli ve ebedi sevgilinin bütün rahmet ve şefkatini benli inde hissediyordu
    Böyle bir kula sabırlı olmak zor de il
    Peki bizi hikayedeki oduncu gibi olmaktan alıkoyan nedir? Namazımızı oduncu gibi kılmaya, secdelere kapanmaya, zikretmeye engel olan şey Kılmakta oldu umuz namazın son namazımız, vardı ımız secdenin son secdemiz olabilece i idraki ile namazımızı kılmaya engel nedir ki, kendimizde bir varlık, bir büyüklük iddiası olsun da haksızlık edelim, haksızlık karşısında sabırsız olalım?
    Gaye Allah O, hepimize sesleniyor:
    “(Rasulüm) kullarım sana, beni sordu unda (söyle onlara): Ben çok yakınım Bana dua etti i vakit dua edenin ça rısına karşılık veririm O halde (kullarım ) karşılık vermem için bana yönelsinler ve bana inansınlar ki do ru yolda gitmiş olsunlar” (Bakara, 186)
    O'na inanmak, O'na yönelmek, O'na seslenmek Oduncunun emsalsiz sabrının ardında bu vardı İbadetlerini böyle bir ruhla yapıyordu Hayatını bu ruhla yaşıyordu
    Uzakta de il, çare kendimizde, içimizde..
     

Bu Sayfayı Paylaş