Okyanusu asan kelebegin mektubu

'İslami Kıssalar & Hikayeler' forumunda princess_28 tarafından 18 Ekim 2008 tarihinde açılan konu

  1. Sponsorlu Bağlantılar
    Okyanusu asan kelebegin mektubu konusu
    Ister dövüsüp ister konusalim

    Ama önce tartisalim.

    Kanatlarim bir gramin yedide biridir,

    Okyanusun en hafif rüzgarlariysa tayfundan daha iridir

    “Hey dalgalar haydi yarisalim” deyip baslamistik.

    Bu yolun dönüsü yoktu artik.

    Ben rüzgari taniyordum, gücünü biliyordum havanin

    Magrur deniz ise kelebeklerin kudretinden bihaberdi

    inanin

    Firtinalar mi?

    Adami güldürmeyin!

    Farkinda bile degillerdi gramin yedi binde birinin,

    yani ellerimin.

    Haksiz da sayilmazlardi hani,

    Kesiti. Yedi bin bölü yedi bin desimetreydi

    Ki, kanatlarim gözyasindan seffaf, ruhtan inceydi.

    Tüm bu bilgileri nereden mi aldim?

    Isin dogrusu kimyager Alfred’in oglu Jan’in

    günlügünden çaldim.

    Babasi kelebeklerin uzun, çok uzun süren

    yolculuklarinda

    Tülsü yapilarinin nasil olup da

    Sagnak Yagmurlar ve deli rüzgarla

    Nasil eriyip dagilmadigini merak eden aydin bir baba.

    Jan günlügüne onun bulgularini aktarmis.

    Benimle uçan filo, dört Nisan sabahi Florida’dan

    havalanip

    Dokuz Eylül’de Portekiz’e varmis.

    Demek ki, alti ayda ayak basmisiz, yeniden karaya

    “Hangi güçle?” mi diyorsun?

    Güç Rabb’imizin efendim, o acir fukaraya.

    ÇOK ÖZEL NOT:

    Kelebeklerin uçarak Atlantik Okyanusu’nu geçtikleri

    meselesi bilimsel bir vaka olmanin ötesinde,

    insanlarin tevbeye yönelmesinden baska hiçbir

    toplumsal yahut bireysel çikis noktamizin kalmadigini

    gösteren bir kanittir!

    Böylesine inanilmaz bilimsel bir kesif nasil olur da

    insani allak bullak etmez ve kendini gözden geçirmeye

    sevk etmez.

    Ey korkak ve korkularindan ötürü pismanlik duymayan

    degerli muhatabim? ​
     

Bu Sayfayı Paylaş