O Kadar Bensin Ki

'Resimli Şiirler' forumunda GizLi_ÖzNe tarafından 23 Haziran 2009 tarihinde açılan konu

  1. Sponsorlu Bağlantılar
    O Kadar Bensin Ki konusu

    Öyle içimdesin ki.
    Yanağımda dolaşan rüzgardan daha gerçek dokunuşların.
    Küçük[​IMG] ürkek[​IMG] kesik dokunuşlarınla[​IMG] belki de her zamankinden daha yanımdasın.
    Yani öylesine[​IMG] o kadar bensin ki. Ah nasıl anlatsam.

    [​IMG]

    Boşuna bu çabalarım[​IMG] doğru kelimeleri aramalarım.
    Ne kitaplar yazıyor[​IMG] ne de sözlüklerde karşılığı var.
    Yalnızca hissediyor insan[​IMG] yaşıyor.
    Kelimeler eksik[​IMG] kelimeler yaralı. Kelimeler cılız.
    Taşımıyor[​IMG] anlatmıyor[​IMG] tanımlamıyor bu duyguyu. Ben de.
    Çok başka bir şey.

    Sevginin ortasında[​IMG] derin acılar hisseder mi insan?

    Aydınlık gülümsemelerin içine[​IMG] hüznü yerleştirir mi durup dururken?
    Gözlerine buğu[​IMG] diline sitem[​IMG] yüreğine burukluk[​IMG] çöreklenir kalır mı asırlarca?

    [​IMG]

    Gelmeyeceğini bildiği mektup için[​IMG] posta kutusunu hep aynı heyecanla açar mı? Dedim ya[​IMG] başka bir şey bu.
    Ne kadar yalnızsam[​IMG] o kadar seninleyim şu günlerde.

    Belki de en başta[​IMG] tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar.

    Kimseler ulaşmasın diye[​IMG] kimselerin bilmediği[​IMG] bulamayacağı yollara götürdüm seni.
    En derinlerde tuttum. Bana sakladım. Derine[​IMG] hep daha derine.

    [​IMG]

    Seni yapayalnız[​IMG] bir tek bana bıraktım.
    Paylaşamadım yanlış yaptım.
    Sana ulaşan yolları kaybettim diye bütün bu şaşkınlıklar.
    Kendimi oradan oraya vurmam.
    Sağımda[​IMG] solumda[​IMG] ne zaman dikildiğini bilmediğim duvarlara çarpmam[​IMG] hiç görmediğim çukurlarla boğuşmam.
    Denizlerin[​IMG] gürültüyle gelip vurduğu dehlizlerin[​IMG] acılı duvarları gibiyim.

    [​IMG]

    Duvarlarım yosunlu[​IMG] duvarlarım kaygan[​IMG] duvarlarımdan hiç tükenmeyen sular sızıyor.
    Tutunamıyorum. Renklerim[​IMG] gün içinde değişiyor.
    Soluyorum[​IMG] soğuyorum.
    Güneş ulaşmıyor içerilerime.
    Küfleniyorum[​IMG] yaşlanıyorum.
    Yalnızlıklar peşimde.

    Dokunduğum her ıslak duvardan[​IMG] pis kokulu bir yalnızlık bulaşıyor üstüme.

    Biliyorum[​IMG] bütün bunlar[​IMG] hep benim suçum.

    [​IMG]

    Seni sakladığım yere ulaşamaz oldum.
    Yollar[​IMG] gitgide uzadı ve karıştı.
    Ümidimi ısıtacak[​IMG] parlatacak[​IMG] kımıldatacak bir şeylere ihtiyacım var.
    Ah onun ne olduğunu biliyorum.
    Sonu sana geliyor her cümlenin.
    Her şeyin başında içinde ve sonundasın.
    Bu değişmiyor.

    Öyle içimdesin ki.


    Birden aklıma geldi[​IMG] tuttum sana bir mektup yazdım dün.

    Çok mutluydum.

    Gün içinde neler yaptığımı[​IMG] nelere kızıp[​IMG] nelerle mutlu olduğumu[​IMG] tek tek anlattım.

    Mevsimlerin ve insanların nasıl karışık ve beklenmedik olduklarını yazdım.

    "Yine zamansız yağmurlar" dedim[​IMG] "Daha önce[​IMG] hiç bu kadar zayıf değildi güneş ışınları" dedim[​IMG]
    "Gerçekten buradaki şarkıları hiç öğrenmeyecek[​IMG] bilmeyecek[​IMG] söylemeyecek misin?" dedim.
    Çok uzun bir mektup oldu. Başından sonuna kadar okudum.

    [​IMG]

    Neler yazmışım diye merakımdan.

    Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp[​IMG] adını yazdım.
    Büyük harflerle[​IMG] yalnızca adını.

    Adresini bilsem gönderir miydim[​IMG] bilmiyorum.

    Mektup cebimde.
    Cebim yüreğime yakın.
    Yüreğim sende.
    Sen yüreğime yakın.
    Öyleyse mektup sende.


    Bu kadar içimsin işte

    Bu kadar...
     

Bu Sayfayı Paylaş