Neyzen Tevfik Şiirleri

'Şairlerimiz Ve Şiirleri' forumunda KaRDeLeN tarafından 20 Nisan 2010 tarihinde açılan konu

  1. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Neyzen Tevfik Şiirleri konusu Vatanın Tarihi

    Göründü memleketin iç yüzü, çöktüyse temel.
    Şimdilik harice karşı yüzümüz olsa dahi
    Yüzümüz yok bakacak kabrine ecdadımızın.
    Tükürür zannederim çehremize, vatanın tarihi.
    (1943)
    Neyzen Tevfik


    Gözünü Aç

    Gözünü aç daha meydan var iken,
    Dizginin canbaz elinde Neyzen!
    Girmedim ya kapısından baktım,
    Cennet'i at pazarı sandım ben

    Neyzen Tevfik


    Felsefemdir Kitab-ı İmanım

    Felsefemdir kitab-ı imanım,
    Taparım kendi ruhumun sesine,
    Secde eyler hakikatimher an,
    Kalbimin ateş-i mukaddesine.

    Neyzen Tevfik



    Sanat

    Sanmaki ciddiyet ile sarfederim sanatımı
    Ney elimde suyu durmuş kuru musluk gibidir
    Bezmi meyde sühefanın saza meftun oluşu
    Nazarımda su içen eşşeğe ıslık gibidir

    Neyzen Tevfik
     
  2. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Geçer

    Izdırabın sonu yok sanma, bu alem de geçer,
    Ömr-i fani gibidir, gün de geçer, dem de geçer,
    Gam karar eyliyemez hande-i hurrem de geçer,
    Devr-i şadi de geçer, gussa-i matem de geçer,
    Gece gündüz yok olur, an-ı dem adem de geçer,

    Bu tecelli-i hayat aşk ile büktü belimi,
    Çağlıyan göz yaşı mı, yoksa ki hicran seli mi?
    İnleyen saz-ı kazanın acaba bam teli mi?
    Çevrilir dest-i kaderle bu şu'unun fili mi,
    Ney susar, mey dökülür, gulgule-i Cem de geçer,

    İbret aldın, okudunsa şu yaman dünyadan,
    Nefsini kurtara gör masyad-ı mafihadan.
    Niyyet-i hilkatı bul aşk-ı cihan aradan,
    Önü yoktan, sonu boktan, bu kuru da'vadan
    Utanır gayret-i gufranla cehennem de geçer.

    Ne şeriat, ne tarikat, ne hakikat, ne türe,
    Süremez hükmünü bunlar yaşadıkça bu küre
    Cahilin korku kokan defterini Tanrı düre!
    Ma'rifet mahkemesinde verilen hükme göre,
    Cennet iflas eder, efsane-i Adem de geçer.

    Serseri Neyzen'in aşkınla kulak ver sözüne,
    Girmemiştir bu avalim, bu bedyi' gözüne.
    Cehlinin kudreti baktırmadı kendi özüne.
    Pir olur sakiy-i gül çehre bakılmaz yüzüne,
    Hak olur pir-i mugan, sohbet-i hemdem de geçer.


    Neyzen Tevfik
     
  3. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Hicran Kucağında

    Hicran kucağında tuttuğum sırdaş
    Çağlamış bulanmış durulmuş olsun
    Sözüne sazına güven de yanaş
    Kulağı ezelden burulmuş olsun

    Boş kafa gezdiren seyyahlar gibi
    Keşkülünün delik çıkmasın dibi
    Ariften anlasın seçsin garibi
    Hakikat yolunda yorulmuş olsun

    Taban tepmiş olan gam kervanında
    Dostunu konuklar tatlı canında
    Koçlar gibi duran bir meydanında
    Arslanlar yurdundakurulmuş olsun

    Gel dese de bakma nâkes aşına
    Bir sırsat erer de kakar başına
    Dostun namerd dehrin mehenk taşına
    Felâket pazarında vurulmuş olsun

    Duysun aşkın elindeki rebâbı
    Okusun alnında çile kitâbı
    Neyzen gibi günahının hesâbı
    Mezara girmeden sorulmuş olsun


    Neyzen Tevfik
     
  4. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Felek

    Yamansın her zaman aldattın beni,
    Kâh düşürdün kâhi kaldırdın felek!
    Mecnun'sun diyerek Leylâ peşinden,
    Issız vâdilere saldırdın felek!

    Rehbersin dedin ben ise kördüm,
    Elimle başıma çok çorap ördüm.
    Kendimi bıraktım âlemi gördüm,
    Hesapsız günahlar aldırdın felek!

    Şifadır dedin zehir tatdırdın,
    Gençliğin okunu boşa attırdın,
    Körlerin yurdunda ayna sattırdın,
    Çıkmaz sokaklara daldırdın felek!

    Barışmadı gönlüm merd ile zenle,
    Ne bir iş bilenle, ne boş gezenle
    Hicran köşesinde bozuk düzenle,
    NEYZEN'e her telden çaldırdın felek!
    Sahra-i cedid 1913

    Neyzen Tevfik
     
  5. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Anladın Mı?

    Hicran destanını kendinden oku,
    Mecnun'dan duyup da rivayet etme.
    Aşkın Leyla'sını gördünse söyle.
    Söz temsili bulup hikayet etme.

    Yüz bin Leyla doğar alemde her gün,
    Senin aradığın zevk, sefa düğün.
    Tutacağın işi önceden düşün;
    Daha ilk adımda nedamet etme.

    Sevdanın oduna pek güvenilmez,
    Tutuşurşan eğer kolay sönülmez.
    Bu yolun hükmüdür geri dönülmez,
    Canına kıymazsan seyahat etme.

    İyi bak kabına, olmasın delik,
    Boşuna taşırsın ,gider gündelik.
    Anında olmalı, ettiğin iyilik,
    Alem duysun diye, inayet etme.

    Kabe'den maksadın varmaktır yara,
    Kör gibi tapınma, kara duvara,
    Hızır'ı ararsan kendinde ara,
    Bulamadım gibi rezalet etme.

    Muhabbet herkesin aklını çelmez,
    Gönül viranesi kolay düzelmez.
    Alemden çekinme bir zarar gelmez,
    Sen kendi kendine hıyanet etme.

    Şen şatır gönlüne hicran dolmasın,
    Gençliğin gülşeni gamla solmasın.
    Neyzen gibi aklın yarda olmasın,
    Özründen çok büyük kabahat etme.

    Neyzen Tevfik
     
  6. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    hey be dürzü....


    ne arasın Allah ile aramda
    sen kimsin ki orucumu sorarsın...?
    hakikaten gözün yoksa haramda
    başı açığa niye türban sorarsın?


    rakı şarap içiyorsam sana ne
    yoksa kimseye bir zararım içerim
    ikimizde gelsek kıldan köprüye ben dürüstsem sarhoşkende geçerim


    esir iken mümkün müdür ibadet?
    yatıp kalkıp atatürk'e dua et.
    senin gibi dürzülerin yüzünden
    dininden de soğuyacak bu millet

    işgaldeki halini sakın unutma...
    ATATÜRK'e dil uzatma sebepsiz
    sen anandan gene çıkardın amma...
    babn kimdi bilemezdin .....şerefsiz...
     
  7. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Ay Dede

    Takdirin, tasvîbin bollaşır oldu,
    Hüsufe uğrama, aman Ay Dede!
    Nimetler, hizmetler kapalı geçsin,
    Şüpheye düşmesin zaman, Ay Dede!

    Saptın mı acaba tuttuğun yoldan,
    Dualar almışsın yetimden, duldan,
    İşaret feneri görünmez oldu,
    Şu dümen kırışın yaman, Ay Dede!

    Yetişir gurbetten aldığın öğüt,
    Kim sola yanaştıysa kalmıştır züğürt;
    Sen suya yular tak, altından yürüt;
    Sesini çıkarmaz saman, Ay Dede!
    1948

    Neyzen Tevfik
     
  8. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Geçer

    Izdırabın sonu yok sanma, bu âlem de geçer,
    Ömr-i fani gibidir, gün de geçer, dem de geçer,
    Gam karar eyliyemez hande-i Hürrem de geçer ,
    Devr-i Şadi de geçer , gutsa-i matem de geçer ,
    gece gündüz yok olur, an-ı dem adem de geçer,

    Bu tecelli-i hayat aşk ile büktü belimi,
    Çağlayan gözyaşı mı, yoksa ki hicran seli mi?
    İnleyen saz-ı kazanın acaba bam teli mi?
    Çevrilir dest-i kaderle bu Şu'unun filimi,
    Ney susar, mey dökülür, gulgule-i cem de geçer ,

    İbret aldın, okudunsa şu yaman dünyadan,
    Nefsini kurtara gör mas yad-ı mafihadan .
    Niyyet-i hilkatı bul aşk-ı cihan aradan,
    Önü yoktan, sonu boktan, bu kuru da'vadan
    Utanır gayret-i gufranla cehennem de geçer.

    Ne şeriat, ne tariykat, ne hakiykat, ne türe,
    Süremez hükmünü bunlar yaşadıkça bu küre
    Cahilin korku kokan defterini tanrı düre!
    Ma'rifet mahkemesinde verilen hükme göre,
    Cennet iflas eder, efsane-i âdem de geçer.

    Serseri neyzen'in aşkınla kulak ver sözüne,
    Girmemiştir bu avalim, bu bedyi' gözüne.
    Cehlinin kudreti baktırmadı kendi özüne.
    Pir olur sakiy-i gül çehre bakılmaz yüzüne,
    Hak olur pir-i mugan, sohbet-i hemdem de geçer
     

Bu Sayfayı Paylaş