Nefesimi Süreyim !

'Resimli Şiirler' forumunda Dine tarafından 10 Ekim 2009 tarihinde açılan konu

  1. Dine

    Dine Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Nefesimi Süreyim ! konusu Ayrılıklar uyandırmalı kör yüreğimi.
    Cehennem yangınlarından olmeden çıktıysa bedenim;
    artık benim olmalıyım, benim.
    Yeter yüreğimi bir çift gözün Ateşine rehin verdiğim.
    Ateş artıyı değildir karşılığımız.
    Pusatını dağ sisinden alan,
    firarını mermisine emanet eden bir namludur bu eşkıya sevda
    ki;
    zulasında asılı durur kefenlediği ölümü.
    Ellerinin çeliğine su verilmiştir ta adem`den beri.
    Bilir ve intihar cüretiyle yoklar yüreğinin tetiğini.
    Güneşin kızılca kıyametine çatar kuruyan umut dallarını.
    Yanacaksa cehennemden beter yanmalı!
    Kim anlar ki eşkıyanın sağlamlığını;
    Özleminin çiseyle yıkanmış şafak değerini kim?
    Hani ellerine kuşlar inerdi,
    kardan üşüyen kuşlar...
    Bahçen kuş sevinçleriyle inlerdi
    ay Şahrud.
    Eşkıya yüreğime çığ düştü
    Üşüyorum ha...
    Aç ellerini

    [​IMG]

    Geldim mutsuzlugumla
    Yürek susuzlugumla
    Koynuna al demiyom
    Eşikte koyma beni

    [​IMG]

    Koynunda yatır demem
    Yeter bağışla beni
    Aç ellerin gireyim
    Sana ömrümü vereyim

    [​IMG]


    Kuruyan dudaklarına
    Nefesimi süreyim
    Kuruyan dudaklarıma
    Nefesini süreyim

    [​IMG]

    Dağlara küs olur mu
    Banara yas olur mu
    İki can bir bedenken
    Ayrı yatmak olur mu
    ki yürek bir canken

    [​IMG]

    Ayrı düşmek olur mu
    Biliyorum suçluyum
    Kentin kirli suyuyum
    Sevmesini bilmiyorsam
    Geçmişin sonucuyum

    [​IMG]

    Aç kapıyı gireyim
    Sana ömrüm vereyim
    Kuruyan dudaklarına
    Nefesimi süreyim
    Kuruyan dudaklarıma
    Nefesini süreyim
     

Bu Sayfayı Paylaş