Nebile Aydın-Okşanmamış Saçlarıma Siner Kokun Erguvan

'Şairlerimiz Ve Şiirleri' forumunda KaRDeLeN tarafından 20 Nisan 2010 tarihinde açılan konu

  1. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Nebile Aydın-Okşanmamış Saçlarıma Siner Kokun Erguvan konusu

    ve ruhuna yenildim
    sersefil...
    iç çekme vakitleri...
    hiç bir bahane kabul edilmez
    hiç bir şeye boş verilmez,
    gezerken parmakların yüzümün kıvrımlarında...
    eriyip gider zaman
    uyanırım uykumdan
    silik bir hayal gibi geçiverir anlam
    gömülür gözlerim gözlerine
    mor bir ürperti ellerimde...



    senin gizemli sevdandan kuvvet alır yüreğim
    ilkbahar kokan bir evde
    abartılı ya da sade
    meylederiz aşka...
    ipince bir saatte
    kırılır direncim
    sen özgesin...
    menziline düşüp de ölmezsem
    belirir alnımdaki ilk çizgim...
    mümkün kılınır sanki yaşanan o an
    dönmem dersen yolumdan
    vebali ağır belki
    kırmak gerekebilir şiiri...





    gariptir
    sevdana asılı kalır gülüşüm
    ne varsa kaygıdan yana yok olur...
    ürkek kuşlar uçar yüreğimden
    sonra soğuk düşler
    sonsuzdur beklenen
    ilmek ilmek seni işler dudağıma baharın moru...
    nafile nazlanmalar ,boşa kanar...
    yaklaşır şafak,
    öykünün sonu yarım mı kalacak
    bilinmez...
    avuçlarıma düşen her gözyaşı korkudan
    cümle leylalar düşer yakamdan
    her biri biçare...
    ve kazırım adını göğün mavisine...
    beyazımı çalar bulutlar,
    savurur rüzgar,
    okşanmamış saçlarıma siner kokun
    ....................................erguvan





    Nebile Aydın
     

Bu Sayfayı Paylaş