Namaz insanı terkeder mi?

'Dinimizin Direği Namaz' forumunda Mavi_Sema tarafından 16 Ocak 2010 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Namaz insanı terkeder mi? konusu Kalbin ayarı kaçarsa namaz insanı terk eder!
    Önce azaltır ziyaretlerini

    Ekstraları keser; günde yalnızca beş kez uğrar.
    Sonra dörde indiriverir.
    Sabahın o sağaltan bereket ikliminden mahrum kalırsınız.
    İkindiler meşgaleye takılır öğleyi de sürükler peşinden.
    Akşam nazlı bir gelinin duvağının ardındaki tebessüm gibidir.

    Kıymetini bilmez zaman denen ırmağın akışına karşı müteyakkız olmazsanız Sonunda o da göstermez olur yüzünü.

    Yatsıyı yitirmek geceyi direksiz bırakmaktır.
    Sabahı savsaklamanın gündüzü savunmasız bırakması gibidir bu.
    Evrenin her an başınıza yıkılabileceğini duyumsarsınız alıp verdiğiniz her nefeste. Oruçsuz neşesiz kalıverirsiniz sonra ortalıkta
    Bindiğiniz dalları kesmekten beter beslendiğiniz kökleri kurutursunuz.

    Namaz terk ederse sizi sonunda oruç da bırakır.
    Önce bir iki delik sonra kalbura döner kalbiniz...

    Namaz oruç ikilisinin gurbetindeyseniz reklâm vermeye cömert elleriniz zekât vermeye cimrileşir. Oysa zekât verebilmek dünyanın en büyük bahtiyarlıklarındandır. Bunu hak etmiyorsanız mahrum bırakılırsınız.
    Verebiliyorsanız hâlâ sevinecek hâlâ avunacak bir şeyiniz kalmış demektir.
    Her an önceki mevzileri kazanma gücüne kavuşabilir;
    Her an oruçla ve namazla ödüllendirilebilirsiniz.
    Önce zekât vermenin heyecanı terk eder kişiyi.
    Heyecanını yitirdiğiniz şeyi hepten yitik sayabilirsiniz.

    ;İmanın halâveti; yitince geriye kuru şekiller kalır.
    Ruhu çoktan uçup gitmiş bir namazın
    içi çoktan boşaltılmış bir orucun
    esprisi kaybolmuş zekâtın
    anlamı kaymış haccın cihadın ve kurbanın faydası mı zararı mı çok kestirmek güçtür.
    Yitiğinin bilincinde olursa insan onu yeniden arayıp bulmak yeniden kazanmak için harekete geçebilir.
    Ya sahtesiyle değiştirilmiş kopya bir namaza oruca zekâta cihada tutunmuşsa bir ömür!
    Vah o kişinin haline!
     

Bu Sayfayı Paylaş