Millet Malı - Tiyatro Skeci

'Tiyatro ve Skeçler' forumunda NeslisH tarafından 17 Mayıs 2009 tarihinde açılan konu

  1. NeslisH

    NeslisH Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Millet Malı - Tiyatro Skeci konusu

    KOMUTAN: Hey, durun bakalım
    GELİN: Buyur kumandan
    KOMUTAN: Ne yapıyorsunuz burada?
    GELİN: Cepheye, Türk ordusuna cephane taşıyoruz
    KOMUTAN: Allah emeğinizi zayi etmesin bacım, sizin hakkınızı bu millet nasıl öder?
    GELİN: Şu düşmanı yurdumuzdan bir atalım da kumandan,boş ver sen bizim hakkımızı
    KOMUTAN: İnşallah bacım, bu düşmanın hepsini atacağız yurttan Söyle bakalım, sen kaç yaşındasın?
    GELİN: Şeeey, 18 yaşındayım
    KOMUTAN: Allah´ım, görüyorsun, genciyle yaşlısıyla, çocuğuyla kadınıyla hepimiz seferber olduk Sen bizi muzaffer kıl
    GELİN: Amiiin
    KOMUTAN: Bacım, bu yaşlı teyze kim?
    GELİN: O benim ninem Oğlunun biri savaşta şehit oldu
    KOMUTAN: Peki şu oturan delikanlı niye bize hiç bakmıyor?
    ANA: O benim oğlum evladım Abisi savaşta şehit oldu
    KOMUTAN: Niye bize ilgi göstermiyor, yoksa bizi küçük mü görüyor?
    ANA: Estağfurullah evladım, olur mu öyle şey?
    KOMUTAN: Peki niye ayağa kalkmıyor da öyle gururla kurulmuş oturuyor…
    ANA: Gururundan değil evladım, o da abisi gibi savaşa gitmişti, ama bir bacağını kaybetti cephede Ayağı iyileşir iyileşmez hemen tekrar cepheye gidip savaşmak istedi Ama almadılar onu askere “bir bacağı takma” diyerek…
    KOMUTAN: Yaaaa…
    ANA: Şu 18 yaşında olduğunu söyleyen taze gelin ve kucağındaki bebek de onun…
    KOMUTAN: Niye konuşmuyor, dilsiz mi yoksa?
    ANA: Hayır dilsiz değil Konuşabiliyor Ama vatanımız düşman işgalindeyken askere alınmamak ona öyle ağır geldi ki o gün bu gündür tek kelime etmedi kimseye…
    KOMUTAN: Dur bakalım nine Bir konuşalım bu Anadolu aslanıyla
    ANA: Boşuna yorma kendini evladım Selamını bile almaz kimsenin
    KOMUTAN: Delikanlı, duyduğuma göre savaşta bir bacağını vatan uğruna vermişsin Adın ne senin?
    DELİKANLI:
    KOMUTAN: Bu ne haldir bre…! Sen ne biçim askersin ki, karşında bir Türk komutanı var ve sen kılını dahi kıpırdatmadan oturuyorsun Kalk ayağa!
    DELİKANLI:

    KOMUTAN: Bak yiğidim Acını anlıyorum Hangi Türk istemez ki bu zor zamanda cephede olmayı? Hangi Anadolu delikanlısı düşmana karşı şehitlik sevdasıyla coşmasın? Seni anlıyorum Haklısın Üzülmekte haklısın Ama
    yanıldığın bir şey var ASLAN YARALI DA OLSA ASLANDIR… Bu topal halinle hiçbir işe yaramadığını sanıyorsun Yanılıyorsun Koşamasan da ata binebilirsin Haydi kalk Cepheye gidiyoruz
    DELİKANLI: Doğru mu? Bu söylediklerin doğru mu kumandanım? Sahiden beni yeniden cepheye götürecek misin?
    KOMUTAN: Evet, sana, senin gibi bir kahramana çok ihtiyacımız olacak
    DELİKANLI: Bu topal halimle mi?
    KOMUTAN: Bir ayağın yok ama kanatların var ya… Bu yiğidi ata bindirin Benim tüfeğimi de verin eline Toparlanın gidiyoruz Sağlıcakla kalın nine
    DELİKANLI: Şükürler olsun… Allah´ım sana şükürler olsun Ana, ana kal sağlıcakla Sen, sen de yavruma iyi bak köylü kızı Ona babasının ve amcasının nasıl bir asker olduğunu anlat bir gün… Sen de hakkını helal et Ben artık komutanımla gidiyorum
    ANA: Uğurlar osun evladım…
    GELİN: Gittiler ana Haydi biz de yola koyulalım
    ANA: Doğru, yola koyulalım artık Ama bu bulutlar da ne! Kızım yağmur yağacak Cephaneler ıslanacak şimdi Ne yapacağız? Yanımızda bir örtü de yok…
    GELİN: Dur nine!
    ANA: Kızım ne yapıyorsun? Bebeğin üstündeki örtüyü niye çıkarıyorsun? Hava soğuk! Üşütecek, hasta olacak zavallı…
    GELİN: Bebeğin örtüsünü cephanenin üstüne örteceğim
    ANA: Ama bebek? Ya hasta olur, ölürse…
    GELİN: Nine, nine! Bebek, benim bebeğim Ama bu cephane millet malıdır Ne yapayım ölürse! Vatan sağolsun!

     

Bu Sayfayı Paylaş