Mevlit kandili şiirleri - Mevlit kandiliyle ilgili şiir

'Şiirler' forumunda Mavi_Sema tarafından 9 Şubat 2011 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Mevlit kandili şiirleri - Mevlit kandiliyle ilgili şiir konusu
    Mevlid kandili ile ilgili şiirler

    Mevlid kandili şiirleri en güzel

    Mevlit kandili şiiri kısa



    MEVLİD KANDİLİ


    İçim içime sığmıyor

    Bu gün bayram, bu gün mevlid kandili

    Gözümden yağmur yağmıyor

    Bu gün bayram dostlar, bu gün mevlid kandili


    Bu gün alemlere rahmet doğdu

    Doğdu da cihanı nura boğdu

    Geldi alemin nuru karanlığı kovdu

    Bu gün bayram, bu gün mevlid kandili


    Sen, ben doğmuşuz ne çıkar

    Diğer varlıkların ne hükmü var

    İbrahim Allah’a dost, Muhammed ona yar

    Bu gün bayram dostlar, bu gün mevlid kandili


    Bu gün bayram, çünkü Cuma günüdür

    Bu gün bayram, çünkü dua günüdür

    Bu gün peygamberimin doğum günüdür

    Bu gün bayram dostlar, bu gün mevlid kandili


    Aç elini eyle dua,

    İster suya, ister dağa,

    Onunla erdik mutluluğa

    Bu gün bayram, bu gün mevlid kandili


    Kelimeler mutluluğuma etmiyor kifayet

    Gönülden değil kalemdendir şikayet

    Onunla geldi nur, onunla doğdu İslamiyet

    Bu gün bayram dostlar, bu gün mevlid kandili


    Sözüm bitip sana veda ederken

    Elim açıp Rabbe dua ederken

    “Rabbim beni kavuştur” derken

    Bugün bayram dostum, bu gün mevlid kandili



    İsmail Onay



    [​IMG]


    Mevlid Kandili


    Rebiulevvel ayında bir güneş doğdu

    Dünyada ki, bütün haksızlıkları boğdu

    Onun teşrifiyle, putlar birer birer yoğdu

    Peygamberimize inananların sayısı, çoğdu


    Doğdu mah-ı hüda, ufku beşerde bu gece

    Güller açıldı, lale misal serde, bu gece

    Çınladı arz-u sema, bu gece

    Bir ulvi basiretle geldi, bu gece


    Ulaştı dermanlar, her derde bu gece

    Öksüzlere kucak açıldı, bu gece

    Hak geldi, batıl zail oldu bu gece

    Onun gelmesiyle, kâinat aydınlandı, bu gece


    Hz. Muhammedi gizleyen, Mağara idi

    Hz. Musa’ya yol olan, deniz idi

    Hz. Yusuf’u saklayan, kuyu idi

    Hz. Yakubu örten, gece idi


    Hz. İbrahim’i koruyan, güller idi

    Hz. Muhammed’e, gönüller âşık idi

    O, sonuncu nebi ve resul idi

    Bu gece, onun doğumu olan, mevlit kandili idi
     
    En son bir moderatör tarafından düzenlenmiş: 18 Eylül 2015
  2. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Gülümsüyor

    (Peygamberim gönül erim)
    Güller açar gül yüzünde,
    Hem neşede hem hüzünde,
    Gecesinde gündüzünde,
    Allah için gülümsüyor

    Çağlar öncesi sonrası,
    Adem peygamber tebası,
    Halil ibrahim sofrası,
    Peygambere gülümsüyor.

    Melekler safa girince,
    Yedi kat gök geçilince,
    Ümmet ona verilince,
    Allah için gülümsüyor.

    Ahmet Yazıcıoğlu

    [​IMG]

    Rahmet Peygamberi

    Dünyamızı şereflendirdiğinde,
    Sanki güller açmıştı kainat.

    Müjdeleşiyordu tüm varlık alemi,
    ‘Muhammedü’l-Emin’ doğdu diye…

    Kainat o an eğilmiş bir dal gibi,
    Selamlıyordu varoluş sebebini.

    Ardından aralandı kara bulutlar,
    Bir güneş gibi parladı, islamın nuru.

    Yağmaya başladı sağnak rahmet yağmuru.
    Ne kisralar dayanabildi rahmetine,
    Ne de bin yıllık mecusi ateşi…

    Selamlar olsun sana, Ya Muhammed!
    Selamlar olsun sana, Ya Resulüllah!

    [​IMG]

    Bir Gece

    Ondört asır evvel, yine bir böyle geceydi,

    Kumdan, ayın ondördü; bir öksüz çıkıverdi!

    Lakin, o ne hüsrandı ki hissetmedi gözler;

    Kaç bin senedir, halbuki, bekleşmedelerdi!

    Nerden görecekler? Göremezlerdi tabii,

    Bir kerre, zuhut ettiği çöl en sapa yerdi;

    Bir kerre de, ma’mure-i dünya, o zamanlar,

    Buhranlar içindeydi, bugünden de beterdi.

    Sırtlanları geçmişti beşer yırtıcılıkta;

    Dişsiz mi bir insan, onu kardeşleri yerdi!
    Fevza bütün afakını sarmıştı zeminin,

    Salgındı, bugün Şark’ı yıkan, tefrika derdi

    Derken, büyümüş, kırkına gelmişti ki öksüz,

    Başlarda gezen kanlı ayaklar suya erdi!

    Bir nefhada insanlığı kurtardı o ma’sum,

    Bır hamlede kayserleri, kisraları serdi!

    Aczin ki, ezilmekti bütün hakkı, dirildi;

    Zulmün ki, zeval aklına gelmezdi, geberdi!

    Alemlere, rahmetti, evet şer’-i mübini,

    Şehbalini adl isteyenin yurduna gerdi.

    Dünya neye sahipse, onun vergisidir hep;

    Medyun ona cemiyetti, medyun ona ferdi.

    Medyundur o mas’uma bütün bir beşeriyyet…

    Ya Rab, bizi mahşerde bu ikrar ile haşret.

    Mehmet Akif Ersoy
     

Bu Sayfayı Paylaş