Kuranda Geçen Yalancılık İle İlgili Ayetler

'Kuran'ı Kerim Türkçe Mealli' forumunda Mavi_Sema tarafından 21 Kasım 2010 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Kuranda Geçen Yalancılık İle İlgili Ayetler konusu Kuranda Geçen Yalancılık İle İlgili Ayetler

    1. "Hakkında bilgin bulunmayan şeyin ardına düşme."

    İsrâ sûresi (17) 36

    2. "İnsan hiçbir söz söylemez ki yanında onu gözetleyen yazmaya hazır bir melek bulunmasın."

    Kaf sûresi (50) 18

    Her iki âyet dili korumakla ilgili bölümde ikinci âyet ayrıca "Nemîme yasağı" konusunda geçmiş bulunmaktadır. Oralarda yaptığımız yorumlar bu konuda da aynen geçerlidir. Burada şuna işaret etmekle yetineceğiz. Buhârî birinci âyetteki bizim "peşine düşme" diye tercüme ettiğimiz lâ takfu kelimesinin lâ tekul = söyleme" diye de yorumlandığına işâret etmektedir (İ'tisam 7). Bu mâna konumuza daha uygun düşmekte ve o zaman âyet "Hakkında bilgin bulunmayan sözü söyleme" ya da "Bilmediğin konuda görüş beyan etme!" demek olur. İkinci âyet ise zaten bilerek veya bilmeyerek söylenen her sözün mutlaka kaydedildiği gerçeğini hatırlatmaktadır. O halde bu iki âyet bilerek yalan söylemeyi öncelikle yasaklamış olmaktadır.

    Hadisler

    1545. Abdullah İbni Mes'ûd radıyallâhu anh''den rivâyet edildiğine göre Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:

    - "Şüphesiz ki sözde ve işte doğruluk hayra ve üstün iyiliğe yöneltir. İyilik de cennete iletir. Kişi doğru söyleye söyleye Allah katında sıddîk (doğrucu) diye kaydedilir. Yalancılık yoldan çıkmaya (fucûr) sürükler. Fucûr da cehenneme götürür. Kişi yalancılığı meslek edinince Allah katında çok yalancı (kezzâb) diye yazılır".

    Buhâri Edeb 69; Müslim Birr 103-105. Ayrıca bk. Ebû Dâvûd Edeb 80; Tirmizi Birr 46; İbni Mâce Mukaddime 7; Dua 5
     
    En son bir moderatör tarafından düzenlenmiş: 19 Nisan 2015

Bu Sayfayı Paylaş