Konya İle İlgili Şiirler - Konya Şiirleri

'Şiirler' forumunda Mavi_inci tarafından 3 Mart 2011 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_inci

    Mavi_inci Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Konya İle İlgili Şiirler - Konya Şiirleri konusu
    Konya İle İlgili Şiirler - Konya Şiirleri - Konya Konulu Şiirler

    Konya

    Aktı gözyaşlarım silmedin Konya
    Ağlıyan kimimiş demedin Konya
    Erebilsem bir vuslata murada
    Müjdeli haberin beklerim Konya

    Evliya diyarı diyorlar sana

    Onlar ki şefkattir rahmetten yana
    Evladım gönderdim senin koynuna
    Müjdeli haberin beklerim Konya

    Hasret zor şeymiş sorma be Konya

    Biz yandık ateşte sen yanma Konya
    Vuslatlar ümitle dolsun ufkuna
    Müjdeli haberin beklerim Konya

    Acı telefonlar yürek sızlatır

    İçten içe bir yerleri kanatır
    Muştulu haberin ömür uzatır
    Müjdeli haberin beklerim Konya

    Sana anlattığım sevda türküsü

    Ördüğüm yumaklar sabır örgüsü
    Çektiğim çileler ömür törpüsü
    Müjdeli haberin beklerim Konya

    Akbaşı ağlattın muştu ver yeter

    Baharlar gelmezse olurum heder
    Mecnunu geçerim ferhattan beter
    Müjdeli haberin beklerim Konya
    Yaşar Akbaş

    KONYA DA

    Benim yarim bezden kilim
    Dokur Konya`da Konya`da
    Bülbül olmuş dertli dilim
    Şakır Konya`da Konya`da

    Kardeşim kendinden geçmiş

    Nur çeşmesinden su içmiş
    Hasret kitabını açmış
    Okur Konya`da Konya`da

    Gurbet ekmek ben katığım

    Nişansız düşmüş tetiğim
    Yazılmış nüfus kütüğüm
    Şükür Konya`da Konya`da

    Mevlana`nın sezmediği

    Mantıkları çözmediği
    Kitapların yazmadığı
    Fikir Konya`da Konya`da

    Ayrılıktan yemiş tekme

    Yakma gurbet onu yakma
    Burda gezdiğine bakma
    Bekir Konya`da Konya`da

    BEKİR SITKI ERDOĞAN



    KONYA AAHH! KONYA!
    ..

    Saklamış savatlı, gümüş sandıklarda

    Saklamış saklayacak hiçbir şeyi kalmayana dek
    Pandora kutusu kırılana kadar
    Osmanlı'nın her dem ıtırlı kokusunu...
    Tuğra gözlü evlatlarından memnun
    Buğra yürekli konuklarıyla bahtiyar
    Konyam aah! ..Konyam aahh.! ..
    Hep sevdiğim,
    Hep seveceğim kanaatkar sevgili..
    Adese ile Afrayı bağlayan Nalçacı
    Arkasında Fuar, devamında Zafer,
    Alaaddin' i, Meram'ıyla...
    Huzurun rüyalarımı aydınlatan bakışı
    Hırsız gecelerin bana saltanatından,
    Ruhuma sığınacak avuntular verir..
    Aaahh! ..Sevdiğim Aaahh! ..
    Hz.Mevlana' nın ruhu bir yanda,
    Evliyalar şehri Konya' da...
    Bir kareli Türkmen nakışı,
    Ne hürdür yönler gibi
    Ne esir ülkülerimde
    İner ruhsar gölgeleri büyük yalnızlığıma
    Ruhum şenlenir
    Vuslat ve sıla anısında...
    Konya aahh! .. Konya...
    İçinden elmaslar akan nehir
    Konya,
    Yeniden bulmadır kaybolmuş asumanları,
    Kavuşmadır Hz.Mevlana, HacıVeysizade'yle
    Şerafettin Camiinde öğle namazı kılmadır...
    Havzan' da boyumca etli ekmek yemek,
    Meram' da huzuru, düşü, hülyayı bulmadır...
    Evet yeniden bulmadır kaybolmuş asumanları...
    Erdemin yeniden boy verdiği,
    Yeşerdiği saksılarda...
    Tespih çektiği pencerelerde..
    Bir kudurgan yel esti savurdu beni
    İçimdeki olmuş ve olmamış şeyleri...
    Hissediyordum yaprak yaprak
    Bir şeylerimin kuruduğunu, döküldüğünü..
    Mecburen mecburiyetten Ankara' da..
    İlk sarı ay,
    Derin kuyulara doluştuğunu,
    Sabahları olur iri, kaba, soğuk..
    Yada bıkkın, boğucu, sıcak...
    Giderim, gideriz özlemlerimizle
    Başka yerlere..
    İşte o zaman ne buyur eden olur çay' a kahveye
    Ne de hatırımızı soran ön yargısız
    Lanet olsun! ...
    İçim burkulur yeniden
    Yeniden dönerim karanlığıma
    Ben oraya gitmeliymişim meğer
    Konya'ya..
    Konya aah! .. Konya! ..
    Ekmeğe, uykuya, suya tat veren sihir! .
    Aaah! Ciğerim dostlarım
    Aynı amaca takılırken
    Aynı anıyla kala kalmışız,
    Elimiz böğrümüzde...
    Konya aahh! Konya! ..
    Kaybettiğim sevgili...

    Abdurrahman KARA



    Gecelerde Konya

    Güneşinde bölük bölük yanarım
    Bir Mevlana sıcaklığı Konya’da
    Memlekete değer, kıymet sayarım
    Bir Mevlana serinliği Konya’da

    “Mesnevi” ruhuna saygı dururum

    Sesini ruhumda duyar olurum
    Dalgın dalgın ak göğsüme vururum
    Bir Mevlana sarhoşluğu Konya’da

    İçimde kabarır kutsal bir dava

    Gönül arzu eder, Hak bizi sava
    Sokaklarda cuşa girmiş bir hava
    Bir Mevlana coşkunluğu Konya’da

    Uyandım geceden, açtım perdeyi

    Çok derinden bir ses; bana “Gel” deyi
    Duygulu gönlüme verdi sevgiyi
    Bir Mevlana sevdalığı Konya’da

    Doğruldum yataktan baktım dışarı

    Oynaşır kubbede yıldızlar feri
    Anılır dünyaca Konya’nın yari
    Bir Mevlana saygınlığı Konya’da

    Özütürk aşk bahçesinde yorulmaz

    Gül dalından diken batsa darılmaz
    O Yeşil Kubbe’de kılalım namaz
    Bir Mevlana şükürlüğü Konya’da
    Ramazan Özütürk

    GEZ DÜNYA'Yı GÖR KONYA'YI



    Sözlerinin doğrulukta yeri var

    Çünkü orda muhabbetin ser-i var
    Ben bilirim yaranların yari var

    Gez dünya'yı, gör konya'yı demişler

    Konya'da da Mevlana'yı demişler

    Sanma ki bu sözü boşa yaymışlar

    Nasibi olanlar bunu duymuşlar
    Muhabbet açları burda doymuşlar

    Gez dünya'yı, gör konya'yı demişler

    Konya'da da Mevlana'yı demişler

    Orda çare olmuş daha nelere

    İlim nasip olmuş divanelere
    Semazenler dönmüş pervanelere

    Gez dünya'yı, gör konya'yı demişler

    Konya'da da Mevlana'yı demişler

    Nasip oldu bende girdim dergâha

    Elimi uzattım manevi şaha
    Binali der, nasip olsa birdaha

    Gez dünya'yı, gör konya'yı demişler

    Konya'da da Mevlana'yı demişler......17.09.2008
    Binali Kılıç
     

Bu Sayfayı Paylaş