Kime Ölsem Kimin Umurunda

'Sitem ve Pişmanlık Yazıları' forumunda DeMSaL tarafından 11 Mart 2010 tarihinde açılan konu

  1. DeMSaL

    DeMSaL Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Kime Ölsem Kimin Umurunda konusu ruhu içinden çıkartılmış gövdeydim
    bir boşluğu doldururdum çoktan tükenmiş
    kapıyı çalma sebebim kendimi arama gayretimdendi
    buna ben bile inanabilirdim diyebilirdim

    yoktum ben hakları gasp edilmiş bir melektim
    boşaltırdım içimden mektepler
    boşalır kan kusar kin tutmazdım
    inancım tamdı çalınacaktı bir gün benim de kapım
    diye sesli düşünen biriydim
    batıl olan kusurlu olandı
    kusurlu biriydim
    bunu kendime bile itiraf edemezdim

    inattım ben kelimeleri tekrar eder
    solculuk oynar bazen de küser
    gidip yakasına yapışayım
    sarsayım derdim seni küçük prens
    uyan derdim uyan uyanmazdı
    yüzeye vardıkça dinginlik artardı sıradanlık da artar
    kendime bile eğilemezdim kibrimden değil
    kendimden kurtulmak istemediğimdendi
    diye söylenebilirdim

    [​IMG]

    nedensiz baş ağrısıydım badireler atlatmış
    sessiz durur ders çalışır türlü numaralar ederdim
    sağ kaşımın üzerinde bir kara hastalık gibiydi çekildiydi
    tomografi
    sonuç yoktu ağrı da benimle gelecekti
    daktilo yazmıştı bunu ter kokardı
    daha soğuk olduğunda ve önümü kapattığımda
    korkuyorum diye bağırırdım ey sevgili korku
    geçmişimden gelecekten devletten
    yanlış bırakılmıştım bir kez dünya denen karanlığa
    adımı sorsan kim bilir
    diye söyleyemeyebilirdim

    boşunaydı çünkü beklemek
    sinirlerim alınmıştı yoklukla kutsanmışım artık
    gelen geçen bakardı
    itiraf etmek zordu ama
    kapım çalınsa yine de korkmuyorum
    benden sonra ölüm mü
    bir makastar biçse ruhumu
    artık ölemem ben

    * Akatalpa, Sayı: 121, Ocak 2010


    Betül Tarıman
     
  2. avatar

    avatar Üye

    ellerin dert görmesin yüreğine sağlık
     

Bu Sayfayı Paylaş