kim bilir belkiyada hic bir zaman

'Aşk-Sevgi-Evlilik Sözleri' forumunda Dine tarafından 22 Şubat 2010 tarihinde açılan konu

  1. Dine

    Dine Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    kim bilir belkiyada hic bir zaman konusu
    Sen her zaman uzak bir kentte olacaksın bende burada…
    Hiçbir zaman aynı günde bir kapıdan bir arada girip bir arada çıkamayacağız…
    Hep ayrı ayrı yerlerde ayrı ayrı kapıları kullanacağız…
    Ayrı pencereler de başımızı ellerimizin arasına alıp belki aynı anda gökyüzünde duran o muhteşem güzellikteki ay bize göz kırparak birbirimizle konuşturacak…
    Ben ise bu lanet şehirde umut uçurtmalarımı uçurmaya çalışmakla uğraşacağım…
    Ama hani baksana en ufak bir rüzgar kıpırtısı bile yok… Sahile iniyorum belki rüzgar vardır diye orda da yok… En yüksek tepeye çıktım ııı orda da yok…
    Umut uçurtmalarım yerde mi kalacak hiç olmadığı gibi hiç gökyüzünde salına salına bana gülümseyerek uçmayacak mı?


    Ama ben de daima uçacak o umut uçurtmaları!...
    Uçacak ve hiçbir zaman yerlerde sürünmeyecekler…
    Süründürmeyeceğim…
    Nasıl seninle her görüşmemizde ya da görüşeceğimizde daima fazlasıyla artan bir heyecan, sevinç ve korku hepsi ayrı güzellikte içime doluyorsa ve ben bunları yaşamaktan büyük bir zevk alıyorsam kim ne diyebilir ki…
    Kendim bile cevap veremezken…
    Niye heyecan dersen hazan mevsimi yüreğim böyle heyecanla çırpınmamıştı hiçbir kimseyi göreceğim diye hiç heyecan duymamıştı bu başka bir şey…
    Niye sevinç dersen ki bu zamana kadar böylesine sevinemiyordum, üzüntü ve acılarla boğuşmaktan başkaları için yaşamaktan, başkalarını düşünmekten bu güzellikleri yaşamaya fırsat bulamamıştım. Böylesine her yer pembe bulutlarla dolup ben onların üzerinde hiç uçmamıştım, böylesine her şey güzel görünmemişti gözüme, toz pembe renk dedikleri bu olsa gerek…

    Ya korku niye dersen işte onu hiç sorma!...
    Korkularım çok farklı onu anlatsam hiç kimsenin beni o konuda anlayabileceğini ve bana hak vereceğini sanmıyorum…
    O yüzden korkularım yine de bana kalsın!...
    Ve kendime de sürekli diyorum aslında kendine gel kendine gel artık ki onada yapma ve onu kendi hayal dünyanda baş aktörlük yapmak zorunda bırakma diye ama bazı şeylere söz geçiremiyorum ama kesin olan bir şey varki muhakkak yakın zaman da kendime geleceğim...
    Nasıl olsa bir gün benimde o korkularımla yüzleşme zamanı gelecektir!...

    İşte o gün geldiğinde biliyorum ki hayal kırıklığına uğramamam gerekecek ama elimde olmadan onun da mümkün olmayacağını tahmin ediyorum. Aslında olacakları bildiğim halde hayal kırıklığına uğramak ta saçmalık ama işte!...
    İşte o gün geldiğinde beni sırtımdan vurmadan önce kafama sık, beynime sık, sevgime sık, yüreğime sık ama sırtıma değil!...
    Be gülüm…
    Eğer yapabiliyorsan dürüstçe, mertçe, delikanlıca yürekten vur ki o zaman titrersem namerdim… O zaman acı duymam. Duysam da hissetmem. Hissetsem de canım acımaz be can…
    Ama bunları yapmazsan içim acır be gülüm. Canım yanar. Yüreğim kanar. Yıkılırım, yerlerde sürünürüm ama ölemem de be can…
    Bana can çekiştirme ilk ve son kurşununu da ellerini titretmeden sık kalbime... açıkça sık ki ÖLDÜR BENİ. . .
    Ya da !...

    Alıntı
     

Bu Sayfayı Paylaş