Kendimi yitirdiğim uyuşuk zamanlardayım

'Şiirler' forumunda KaRDeLeN tarafından 4 Mart 2009 tarihinde açılan konu

  1. KaRDeLeN

    KaRDeLeN Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Kendimi yitirdiğim uyuşuk zamanlardayım konusu

    Bahar mevsiminde intihar etmiş ağaçlar takıldı gözlerime.Öylesine umarsız öylesine ölü…
    Kimsenin yaşatmaya gücünün yetmediği, antik zamanlarda keşfettim kendimi, bu ağaçların yanında…Ben de intihar ağaçları gibi öylesine umarsız öylesine ölü…
    Havada uçuşan hayvan tüyleri saçlarımda bakımsızca salınırken ekşi süt kokuyor dudaklarım…
    Hala yollardayım,ıssız ölü yollarda…
    Nereye varacağını bilmeyen gizli kentlerin odalarında…
    Ölü ağaçların yas vakti ben neredeyim…
    Yeşil yapraklardan bir mezar yapmalı…
    Gücüm yok ardından ağlamaya…

    Utanıyorum…
    Susuyorum…
    Bekliyorum…
    Öylesine…
    Ve,
    Kitaplar yırtılıyor gözlerimin önünde. Parçalarını sayamadığım onca karalamalar… Okumaktan bıktığım hayatlar geçiyor parmaklarımın arasından…
    Seyretmekten başka hiçbir şey yapamadığım hayatlar. Hayatlar da bölünüyor sayfalar arasında. Çocuk gülüşlü,hiç büyümeyen eksik hayatlar…
    Tamamlanmayan sayısız günceler yığını…
    Hayatımı parçalayan o mutluluk imgeleri….
    Kendimi yitirdiğim uyuşuk zamanlardayım. Yitik,eksik sayfalar arasında…
    Parçalanan yüzler arasındayım.
    Sizden biriyim yani. Sizin kadar kayıp,sizin kadar solgun…
     

Bu Sayfayı Paylaş