KeNdiMi BilDiğiM aN SevMeyİ ÖğrenDiM.(bence herkes okusun!)

'Şiirler' forumunda Mavi_Sema tarafından 15 Mart 2009 tarihinde açılan konu

  1. Mavi_Sema

    Mavi_Sema Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    KeNdiMi BilDiğiM aN SevMeyİ ÖğrenDiM.(bence herkes okusun!) konusu KeNdiMi BilDiğiM aN SevMeyİ ÖğrenDiM.(bence herkes okusun!)

    kendimi bildiğim an sevmeyi öğrendim
    ve bir daha hiç unutmadım
    onüç yaşında gözyaşlarımı içime akıtabilmeyi
    ve de sessizce ağlamayı öğrendim
    ondört yaşında insanın yalnızlığını öğrendim
    kalabalıklar içindeyken bile yalnız kalabileceğimi
    gökkuşağına bakarken ayaklarımın yerden kesilmesini
    öğrendim tıpkı ergenlikteki ilk öpüşmenin ayaklarımı
    yerden kestiği gibi
    onbeş yaşında platonik aşkımdan vazgeçmeyi
    ve unutabilmeyi ya da unuttuğumu sanmayı öğrendim
    onaltımda zaman zaman kendimi bile kandırabileceğimi
    herşeyin yanılsama olduğunu öğrendim
    onyedi yaşında terkedilmeyi öğrendim
    yarı yolda bırakılmış yetim çoçuklar gibiydim
    onsekiz yaşımda her aşkıma sen ilk ve sonsun dediğimi
    farkettim ve kendimi eleştirmeyi öğrendim
    ondokuz yaşımda ne yaparsam yapayım herkes gibi içimde
    dolmaz bir boşlukla yaşayacağımı öğrendim
    yirmi yaşımda yenilmeyi öğrendim aslında çok zamandır yeniktim
    ama yenilgiyi kabullenmeyi öğrendim
    yirmibir yaşımda küçük şeylerden mutluluğu öğrendim
    hayattan çalmayı öğrendim küçücük anları
    yirmiiki yaşımda her zaman tekrar sevebileceğimi öğrendim
    yirmiüç yaşımda yaşadığım müddetçe istersem herkesten ve
    herşeyden birşeyler öğrenebileceğimi öğrendim
    herkesin doğrusunun kendi inandıkları olduğunu öğrendim
    yirmidört yaşımda hayatın ve sevginin, insanın
    detaylarda gizlendiğini öğrendim
    yirmibeş yaşında asl'olanın seni seviyorum demek değil
    sevginin yaşayarak, bakarak, görerek ifade edileceğini
    öğrendim,
    daha öğrenecek o kadar çok şey olduğunu öğrendim
    hayatımıza girenlerin birbir gittiğini sonunda
    kendimizle başbaşa kaldığımızı
    yalnız gelip, yalnız gitmek zorunda olduğumuzu öğrendim
    ve son nefeste eğer sevgiyle elimizi tutan bir kişi varsa yanı başımızda
    çok ama çok şanslı olduğumuzu öğrendim
    birileri gittikten sonra dövünmenin fayda etmediğini
    yanımızdaki, çevremizdeki insanları kaybetmeden önce
    farkedip görmemiz gerektiğini öğrendim
    çocukları sevmeyi öğrendim kim olduklarını bilmeden
    tanımadan her çocuğu
    içimdeki çocuğun sesini dinlemeyi öğrendim geceleri
    insanın vicdanını susturamayacağını öğrendim
    ne yaparsam yapayım gece rahat yatabilirsem eğer
    yaptığımın kendimce doğru olduğunu öğrendim
    elimdeki herşeyi versem de dünü getiremeyeceğimi
    her günümün son gün olduğunu öğrendim
    dedim ya sevmeyi hiç unutmadım
    illa da aileyi, sevgiliyi sevmek değil
    mesela bir yağmur damlasını da sevebilmek gibi
     

Bu Sayfayı Paylaş