Kardeş Kıskançlığı 2

'Çocuk Sağlığı ve Bakımı' forumunda DilzaR tarafından 9 Şubat 2009 tarihinde açılan konu

  1. DilzaR

    DilzaR Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Kardeş Kıskançlığı 2 konusu Kardeşler arasındaki kavgalarda anne babanın tutumu nasıl olmalıdır, anne babanın kardeş kavgalarında hangi davranışlardan kaçınması gerekir?


    • Küçük kardeş biraz büyüyüp de hareketlenmeye başladığında büyük çocuğun rahatça oyun oynayabileceği bir ortam yaratılmalıdır. Eğer iki kardeşte ayni odayı paylaşıyorsa oturma odasında bir köse ya da anne babanın yatak odasında bir bölüm büyük çocuğun, küçük kardeşin rahatsız edemeyeceği bir şekilde oynamasına imkan yaratılmalıdır. Bebekler hareketlendikleri dönemlerde henüz büyük kardeşle oyun kuramazlar ama büyük kardeşlerin oyunlarını bozabilirler. Bu çok sik tekrarlandığında büyük çocuk kardeşine kızgınlık duyar. Her ne kadar kardeşlerin birlikte oynaması desteklenmeliyse de henüz birlikte oyun kuramadıkları bu dönemde büyük kardeşin kendi alanının olmasa çok önemlidir.


    • Büyük kardeş ve küçük kardeş ayni ortamda oynamaya başladığında anne baba büyük kardeşe küçüğe nasıl sınır koyması gerektiğini öğretmelidir. “O'na bir oyuncak verirsen ikinizin de oynayacağı bir oyun olur ve herkes kendi oyuncağıyla oynar bu şekilde tartışma çıkmaz gibi önerilerle iki farklı yastaki kardeşin ayni ortamda oynamaya baslarken büyüğe nasıl davranması gerektiği konusunda yardımcı olabilir.


    • Küçük kardeş büyüğün oyununu bozduğunda büyük hayal kırıklığıyla kendisini savunmaya kalkabilir. Böyle zamanlarda hemen ağlayan küçük kardeşi kucağa alıp korumaya almak ve onu teselli ederken büyük kardeşe kızmak, büyüğün daha çok kıskanmasına neden olacaktır. Hem oyunu bozulan hem de suçlu taraf olmak kendisini haksızlığa uğramış hissetmesine neden olur. Bunun yerine hem oyunu bozulduğu için büyük kardeşi de teselli etmek gerekmektedir.


    • Büyük kardeşten sürekli küçük kardeşine anlayış göstermesi beklenmemelidir. 3-4 yasındaki çocuklar bile sürekli küçük bebeğe anlayış gösterme konusunda zorlanırlar. Anne baba “O küçük ama anlamıyor” diye tekrar etse de büyük kardeş sürekli anlayış göstermesi gereken taraf olduğu için kardeşini kıskanacaktır.. Bu kıskançlığı doğal karşılamak gerekmektedir. Büyük çocuklara bu döneminde geçici olduğu ve bir süre sonra kardeşinin de oyun kurallarını öğreneceği ve onun gibi uymak zorunda olduğu anlatılmalıdır.


    • Kardeşler kavga ettiklerinde en ufak bir seste, bağırışta anne ya da baba yanlarına koşmamalıdır. Bu şekilde çocuklar kavga aracılığı ile anne babanın ilgisini çekmeye alışırlar. Böyle zamanlarda kavganın olduğu ortamdan uzaklaşmak daha doğru olur. Bir yandan da çocukların arasında birbirlerine zarar verecekleri şiddet içeren davranışları takip etmek amacıyla uzaktan gözlemlemekte de fayda vardır.


    • Anne baba kardeş kavgalarında asla taraf tutmamalıdır. Çocuklara sorunlarını kendi aralarında halletmeleri gerektiğini belirtmelidirler. Kimin önce başladığı, kimin hakli kimin haksiz olduğu anne baba için önemli olmamalıdır. Aksi takdirde iki taraf da kendisinin hakli olduğunu ya da ezilen taraf olduğunu kanıtlamaya çalışacaktır. Kimin hakli kimin haksiz olduğunu anne baba anlamaya kalkarsa çocuklar arasında daha fazla rekabet olacak ve bir taraf kendisini hep haksızlığa uğramış hissedecektir. Anne baba kimin hakli olduğuna karar vermek istemediğini belirtmelidir.


    • Çocukların birbirlerine karşı şiddet uygulayıp zarar vermelerine engel olmak için anne baba çocukları gözlemlemeli, şiddetin derecesi arttığında tutarlı ve kararlı bir şekilde, bu şekilde kavga edilemeyeceğini söylemeli ve kavga etmenin de kuralları olduğu çocuklara anlatılmalıdır. Kimsenin yaralanmaması gerektiği, vücudun nerelerine vurulmaması gerektiği gibi konular üzerine çocuklar sakinleştikten sonra konuşulmalıdır. Şiddet başladığında çocukları birbirinden ayırıp odalarına yollayıp sakinlemeleri gerektiğini ve sonrasında konu ile ilgili konuşabilecekleri söylenebilir.


    • Anne baba kardeşleri birbirine örnek göstermemelidirler.( “Bak kardeşin ne güzel davrandı sen de öyle yapmalısın” ya da “Bak kardeşin ne güzel topladı sen de toplasan ne olacak” gibi ). Bu çocukların birbirlerini hem daha çok kıskanmalarına hem de rekabet yüzünden daha çok tartışmalarına neden olacaktır. Bunun yerine çocuklar arasında “takim bilinci” oluşturulmalıdır. “birlikte çok güzel başarmışsınız” , “Siz harika bir takimsiniz” gibi sözlerle kardeşler arasındaki bağ kuvvetlendirilmelidir. Takim ruhunun gelişmesi için kardeşlerin anne babaya karşı birbirlerini tutmalarına anlayış gösterilmelidir.


    • Bir oyuncak için kavga ediliyorsa ve kardeşler kendi aralarında sorunu çözememişlerse anne baba oyuncağı kaldırıp çocukların ortak bir çözüm bulmalarına yardımcı olmalıdır. Örneğin kim ne zaman oynayacak ve ne kadar oynayacak ancak kimin oyuncakla ne zaman oynayacağı ve ne kadar oynayacağına karar verildikten sonra tekrar verilmelidir.


    • Çocuklar kavgalarıyla neden olduklar olayların yine birlikte sonuçlarına katlanmalıdırlar. Kavga yüzünden kırılan bir vazonun parçalarını birlikte toplamalı ve yine her ikisinin (Ya da üçünün) harçlıklarıyla yeni bir vazo almaları sağlanmalıdır. Bizi kavgalarda bir taraf daha sulu olsa diğerinin sucu olmasa da kavgaya dahil olanlar olayın sonuçlarına da katlanmak zorunda olmalıdırlar.
     

Bu Sayfayı Paylaş