Kane & Lynch: Dead Men (PC) İnceleme

'Ps2 Ps3 Ve Tüm Oyun Konsolları' forumunda HiTMaN47 tarafından 11 Kasım 2008 tarihinde açılan konu

  1. HiTMaN47

    HiTMaN47 Üye

    Kane & Lynch: Dead Men (PC) İnceleme konusu Kane & Lynch: Dead Men (PC) İnceleme
    [​IMG]
    Hata dolu bir maceraya birlikte dalıyoruz!
    Barkod kafalı kahraman Hitman’i herhalde tanımayan oyuncu azdır. Suikast yapmak, görevden göreve koşturmak, gizli ve sessiz bir şekilde işi bitirmek çoğunu Hitman serisinde yaşamıştık. 2006’da çıkan son oyunuyla beraber, karizmatik barkod kafayı son bir kere daha kontrol ettik ve yeni macerasını beklemeye başladık. Gerçi beşinci oyun da yolda geliyor. Ünlü Hitman’nin arkasınd Io Interactive bulunuyor. Kendileri Hitman dışında Freedom Figthers gibi bir klasiği oyunculara kazandırmıştı. Normal bir musluk tamircisinden, işgale karşı olan bir isyancıya nasıl dönüştüğüne şahit olmuştuk. Yapım aksiyonu iyi pekiştirip, hatırlanacaklar arasındaki yeri aldı. Başarılı iki proje arkasından Io Interactive, yine aksiyon dolu bir oyunu Kane & Lynch: Dead Men’i duyurdu. Birbirini sevmeyen iki azılı suçlunun bir araya gelip, takım olarak harika bir aksiyon yaşanacağını vurguluyorlardı. Aynı konsepti kullanan EA Games’in Army of Two’dan önce Kane & Lynch: Dead Men; X360, PS3 ve PC’ye konuk oldu. Şimdi Kane ve Lynch’in takım oyununu yönetiyoruz.

    Cidden ölü adamlar

    Oyunun hemen başında Kane ve Lynch’i bir araç içinde götürülürken buluyoruz. Lynch, Kane’e kafasını koruması gerektiğini söylüyor ve kaza oluyor. Kane ve Lynch kazadan sağ kurtuluyorlar ve oyun burada başlıyor. İlk bölüm hem kaçış kısmını oluşturuyor hem de neyi nasıl yapacağımız da gösteriliyor. Bağlantılı olarak yapımın konusuna da burada değinmek istiyorum. Kane’nin gerçek adı aslında Marcus. Birgün oğlu Kane’nin silahını evde buluyor ve kendini öldürüyor. Kane bu olay sonrasında ailesini terk edip, Amerika’dan ayrılıyor. Yasadışı işlere giriyor. Aradan uzun yıllar geçtikten sonra, son işi olan değerli elmasları çalıp geri dönüyor. Ancak burada yakayı ele veriyor ve polisler tarafından yakalanıyor. İlk bölümde de Lynch’le beraber aslında idam edilmek üzere götürülüyorlar. Ancak götürüldükleri sırada kaçmalarının sağlanması tamamen düzmece. Kane’nin eskiden bağlı bulunduğu örgütün bir planı. Çünkü örgüt Kane’den elmasları istiyor, yoksa karısını ve kızını öldüreceklerini söylüyorlar. Kane’e elmasları geri getirmesi için belli bir süre veriyorlar. Kane’nin kader arkadaşı Lynch ise tam bir psikopat. Böylece macera başlıyor.

    Çıkmadan önce reklamı yapılan oyun, düz bir aksiyon ve sadece Kane karakterini yönetiyoruz. Ekürimiz Lynch’i kontrol edemiyoruz, kendisi yapay zeka kontrolünde. Oyunda genelde Lynch’le beraberiz, ancak bazı zamanlar Lynch olmadan başka kişiler yanımızda oluyor. Takım arkadaşlarımıza koruma, saldırı ve takip et olarak üç farklı emir veriyoruz. Verdiğimiz talimata göre onlarda uygulamaya çalışıyorlar. Ancak emirleri uyguladıkları beli değil. Çünkü yapay zeka gerçek bir geri zeka. Adamlarımız verdiğimiz komutlara uymayabiliyor veya bir yerde takılı kalabiliyorlar. Hatta Lynch’in bir yerde takılıp, takıldığı yerden çıkmak için 360 derece döndüğü gibi garip olaylara şahit olabilirsiniz. Bazen çok basit bir şekilde ağır yaralanabiliyorlar ki, cidden bunlar saçma bir şekilde oluyor. Aynı şekilde rakiplerde bundan nasibini almış. Karşınıza çıkan düşmanlardan korkmanın bir manası yok, genelde alayı keklik. Bir engelin arkasına bir kere saklanıyorlar ve hemen arkasından ördek gibi ortaya çıkıyorlar. Vurulmaları kolay oluyor. Aynı şekilde vatan kurtaran şaban gibi, üstümüze doğru koşturup ateş ederek gelenler var. Bunların işini bitirmek diğerlerinden çok daha kolay. İlk bölümde polislerden kaçarken garaja geldiğimde, garajı basan polislerden bir tanesi eğilmiş öyle ilerliyordu. Aynı şekilde bende karakterimle eğilerek yanında gidiyordum ve dönüp ateş etmedi bile(!) farklı zorluk seviyeleri de yapay zekayı paklamıyor. Sadece oyun biraz daha zor oluyor ve ateş ettiklerinde daha çok can acıtıyorlar o kadar.
    [​IMG]
    Bozuk çark

    Takım arkadaşlarımızın yaralanmasından bahsetmiştim. Normalde yaralanıyoruz ve bu sırada takım arkadaşımız gelip bize morfin yapıyor. Böylelikle yeniden ayağa kalkabiliyoruz. Ancak morfin yapılmazsa, karakterimiz bir süre sonra yavaşça ölüyor. Aynı şekilde bir kere morfin yiyip, arkasından yeniden yaralanırsak, ikinci kez morfin vermelerinden dolayı fazla dozdan cenneti pardon cehennemi boylayabiliriz. Takım arkadaşlarımızın bunu yaptığı gibi bizde yaralananlara morfin yapıp onları ayağa kaldırabiliyoruz. Sağlığımız azaldıkça ekran

    Oyun aşırı çizgisel bir oynanışa sahip. Yapmamız gereken önümüze çıkan düşmanları öldürüp, dümdüz ilerlemek. Gideceğimiz yer yön belli. Kaybolma gibi bir olay yok. M’ye basıp açılan haritada, gitmemiz gereken nokta gösteriliyor. Zaten başka yere girip çıkamıyoruz, zira büyükçe gözüken bölüm içleri görünmez duvarlarla kaplı. Gitmek istersek de, Kane olmaz diyerek otomatik geri dönüyor. Yapmamız gereken amacımızı çeşitli yollardan veya imkanlardan yararlanıp yapamıyoruz. Bu çizgisellik bir süre sonra iyice tutsak edebiliyor. Halbuki Io Interactive, Hitman’de farklı yollar sunabiliyordu. Hiç değilse Kane&Lynch’te de ikinci alternatiflerin olması, hiç değilse daha bir artı olur ve oyunu çizgisellikten bir kısım daha kurtarırdı.

    Resident Evil 4 ve yakın zamanda PC’ye de çıkan Gears of War’daki gibi bir kamera açısına sahibiz. Normal ateş edebildiğimiz gibi, kamera sağ omuza iyice yaklaşıp hedef aldığımız diğer bir kamera açısı daha var. Bu şekilde zaten kek olan düşmanları çok daha kolay şekilde öldürebiliyoruz. Karakterimiz duvarlara yaslanıp siper alabiliyor. Bunu otomatik yapıyor, siper almak oyuncunun kontrolüne bırakılmamış. En başlarda iyi gözüken bu sistem ilerde biraz baş ağrısı yapabiliyor. Son olarak bu tür kontrolde bir oyun PC’de Gears of War’daydı. Ancak onda karakteri elle siper aldırabiliyorduk, böylece her şey kontrolümüzde daha iyi oluyordu. Fakat bu durum Kane&Lynch’te otomatik olduğundan açıkçası iyi değil. İyi gibi olması için düşünülmüş, ama uygulamada başarısız bir sistem. Yapımda karakterimiz en fazla iki silah taşıyabiliyor, bir de bunlar ek olarak bir tane de el bombası yer alıyor. F’ye basıp silahlar arasında geçiş yapabiliriz. Oyunda silah yelpazesi de çok geniş değil. Bir de şarjör değiştirme olayı var. Bunu yine karakter kendi otomatik olarak yapıyor. Kurşun bittiğinde otomatik dolduruyor. Yine bu işlemin otomatik değil, elle yapılmasından yanayım. İllaki son kurşuna kadar beklemek lazım oluyor. Bazı zamanlar çok kabız durumlar yaşanabiliyor. Kalabalık düşman grubuna karşı az kalmış bir şarjör yerine, hemen doldurup ateş etme durumu yaşanıyor. Ancak son kurşunun dibine kadar görmemiz lazım.

    Sallama enstantaneler

    Oynarken cidden çok saçmalıklar yaşanabiliyor. Mesela gece kulübüne gidip kadını kaçırdığımız görevde ilginç şeyler gözükebilir. Dans pisti üstündeki asma katta, korumaları çatır çatır öldürüyorum. Ancak silah sesine rağmen insanlar çılgınca dans etmeye devam ediyorlar. Yukardan hemen asma katın sağ tarafında dans eden birini vurdum. Adam öldü. İnsanlar kaçışmaya başladı, ama buna rağmen, sol taraftaki insanlar “Biri ölmüş, aman boş ver dans etmeye devam” kıvamında, çılgınca eğlenmeye devam ediyorlardı. Yine aynı şekilde takım arkadaşlarımıza ateş ettiğimizde ölmüyorlar(!)
    [​IMG]
    Birkaç tanesinin yüzünü tanınmaz hale getirip, beynini dağıtmama rağmen, adamlar koşup hoplamaya devam etti. Bu oyunda olan diğer bir saçmalık daha. Hiç değilse ölsünler, bölümü yeni baştan oynayalım; ama hiç alakası bile yok. Gerçekçiliği tamamen öldürüyor.

    Microsoft’un artık iyice PC’ye aşılamak istediği Windows Live özelliği Kane&Lynch’te bulunuyor. Oyuna girmeden önce bir tane Live hesabı açmanız lazım. Bunun içinde bir Hotmail adresi almanız yeterli. Senaryoyu ve Multiplayer’ı oynadıkça, belli puanlar kazanıyor ve bunlar Live hesabınıza işleniyor. Live üyesi olarak Gamercard’ta da bunları görebilirsiniz. Zaten Gamercard üstünde Kane&Lynch’i oynadığınız işleniyor. En başta Xbox Live’la başlayan bu özellik, Microsoft’un yayınladığı son dönem PC oyunlarında da gözüküyordu. Ancak dağıtımcısının Eidos olduğu Kane&Lynch’te de bu özellik yer alıyor. Yavaş yavaş çoğu oyunda bu durumu görebiliriz de.

    Yapımın hatalarla dolu senaryo modu dışında, Multiplayer seçeneğine sahibiz. Multiplayer oyundaki en iyi kısım diyebilirim. Fragile Alliance adında bir mod bulunuyor. Diğer oyuncularla beraber bir bankayı soyuyoruz, para elimize geçtiği gibi oyuncular birbirine düşman oluyor. Diğer oyuncuları öldürüp daha çok puan kazanıyoruz. Ama ölen oyuncular bu sefer polis gücünden biri olarak geri dönüp, sizden bunun acısını çıkarmaya çalışıyor. En çok öldüren ve tek kalan en çok puanı kapmış oluyor. En başlarda biraz zor gibi gözüken Multiplayer, oynadıkça çok zevkli gelmeye başlıyor. Değişik özelliği nedeniyle kesinlikle ilgi çekici bir çoklu oyuncu modu var. Multiplayer olarak Kane&Lynch’i denemenizi tavsiye ederim.

    Etkisiz eleman

    Son dönem oyunlarını oynayanlar için Kane&Lynch yavan gelebilir. Yapımın grafikleri geri kalmış. Ana modelleler Kane ve Lynch iyi yapılmış. Gene oyundaki belli başlı diğer ana karakterler de iyi modellenmiş. Ama bunun dışında kalanlar genelde birbirinin kopyası. Özellikle rakiplerde bu durumu görmek mümkün. Çevre dizaynı bazı yerlerde iyi gibi gözükürken, bazı zamanlar kaplamalarla beraber gerçekten sırıtıyor. Genel olarak grafikler ortalama düzeyde seyrediyor. Ancak şöyle bir durum da var. Oyun 6600 veya X1300 gibi düşük ekran kartlarında da oynanabiliyor. Sesler açıkçası grafiklere göre daha güzel. Seslendirmeler iyi yapılmış ve ana menüdeki müzik iyi. Zaten Jesper Kyd müziklerin arkasındaki isim. Ama bazı efektler kısır döngü olmuş. Bu bir eksi.

    Yapımda fizik modellemesi var. Bu bir taraftan oyunda gerçekçilik sağlarken, diğer yandan program hatalarından dolayı komik durumlara yol açabiliyor. Elleri bacaklarının içine girmiş diz üstü ölen düşmanlardan, kucak açarak ölen garip modellemeler ortalıkta görülebilir.

    Kane&Lynch ne yazık ki o kadar söylenmesine ve açıklanmasına rağmen başarısız bir oyun. Beklentilerin altında çıkıyor. İyi bir senaryoya karşın; bazı saçmalıkları ve hatalarıyla eksi durumlara düşüyor. Oyun sanki tamamlanmadan piyasaya sürülmüş gibi. Aslında saklandığımız bir yerin kurşunlardan parçalanması gibi ufak ama güzel ayrıntıları, senaryosu, değişik Multiplayer imkanı ve sürükleyici yapılmak istenmiş aksiyonu var. Ama bunlar eksilerden dolayı baltalanıyor. Açıkçası tek kişilik senaryosu bir daha oynanmaz. Belki Multiplayer için yüzüne bakılabilir.

    ARTILARI:
    Ana karakter modellemeleri iyi, güçlü bir sistem istemiyor, Jesper Kyd imzalı müzikler, seslendirmeler iyi, Fragile Alliance modu ve senaryosu.
    EKSİLERİ:
    Önemli karakterler dışındaki görsel orta düzeyde, fiziklemedeki bazı hatalar, bazı ses efektlerinde sorun var, yapay zeka, aşırı çizgisel, program hataları var.
     

Bu Sayfayı Paylaş