Kalbe Düşen Damlalar

'Şiirler' forumunda GizLi_ÖzNe tarafından 14 Şubat 2009 tarihinde açılan konu

  1. Sponsorlu Bağlantılar
    Kalbe Düşen Damlalar konusu Ah bitmeyen sabahın sıcak yarası!
    Seni okyanuslar ötesine
    Ne kadar da atmak isterdim
    Bir seninle tatmadan bu kahreden ayrılığı
    Yokluğun halen kanlı bir mızrap gibi dururken
    İçimde bir yerlerde
    Sen hasretleri taşıma acısına sürükleyip durdun beni
    Alışmak ne mümkün yokluğuna yokluklara
    Ve dayanmak kanlı mızraklara

    Gök kubbeye hıçkırıklarımı yolluyorum her akşamın
    Sabaha duran karanlıklarında
    Yetim sevdalar ağlar oldu sen gideli
    Ozanlar tele dokunmayı unuttu
    Mızrap ilk defa üşeniyordu bamteline dokunmaya
    Kalemler yazma grevine çoktan çıkmışlar
    İlham kapıları çoktan kapandı yüzüme
    Gözyaşlarının o masum ilikliği yalamaz oldu yanakları
    Gönlümün göğsüne taktiğin yıldızlar çok sönük yokluğunda
    Göz kırpmıyorlar artık bana.
    Ve inan bir ah koparsam yüreğimin derinliklerinden
    Fırlatsam onu göklere hepsini söndürecek.
    Yolunu kaybetmiş bir kayık misali
    Yokluğunun gurbet denizlerini.
    Bilemezsin sana ne kadar bu muhtaç
    Kararan bu bahtıma
    Bembeyaz bir fırça çekmeyecek misin
    Sen ey efsunlu rüyalarımın utanmaz güzeli
    Rüyalarıma gelmiyorsan kokunu gönder,
    Hasretini yolla rüzgarlarla
    Gözyaşlarını gönder bulutlarla
    Hıçkırıklarını ulaştır yağmurlarla
    Ulaştır ki ızdırabıma es ağlasın bu çorak gözler
    Canlansın bu çorak yüzler
    Ya da bir hasret türküsü uçur ta uzaklardan bu fani garibe
    Su batan güneşe yemin olsun ki işiteceğim
    Yeter ki bana bunu çok görme ceylan gözlü yar
    Kimsenin bulamadığı bu gurbet çölünde dolaşıp duruyorum
    Gönlüme bu koru atıp gittiğinden beri
    Yitirilmiş cennet yolundayım
    Sana geliyorum ama sensiz bir benle
     

Bu Sayfayı Paylaş