Kızıl bir güldür hayat

'Şiirler' forumunda NeslisH tarafından 3 Mart 2009 tarihinde açılan konu

  1. NeslisH

    NeslisH Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Kızıl bir güldür hayat konusu kaçıncı basamağında olursan ol yaşamın
    karamsarlığa kapılıp…umutsuzluk hırkasını giyme sakın
    boyun eğme kadere
    çekiver ipini umutsuzluğun…ilmek ilmek sökülsün
    taptaze umut çiçekleri ek gönül bahçene…gerisi gelir elbet bir gün

    yenik düşmez karanlığa aydınlık
    yumma güneşe gözlerini…acıları gizler karanlık
    bir merdiven daya gökyüzüne
    gök kuşağı topla yıldız topla
    saçlarını tara pırıl pırıl güneşin
    sitem etme düşlerine yağan kara
    damla damla erir elbet bir gün

    susturma yüreğini
    kalkar her boran her sis…her şey unutulur
    en umutsuz bir anda yağan yağmur
    toprakta…capcanlı bir umut olur
    bir bahar dalının coşkusunu tomur tomur
    sana da verir elbet bir gün

    göz yaşıyla dolup taşmaz deniz
    meraklanma…!
    uçurtmasını yitiren çocuğun
    gözyaşları kurur, üzüntüsü durur
    ararsan
    ipinden kurtulmuş
    serseri bir uçurtmanın özgürlük sevinci
    seni de bulur…bulur elbet bir gün

    yaprak ödünçtür dallarda
    önemli olan
    umuttan yoksun kalıp
    gözlerde ışığı söndürmemek, direnci yitirmemek
    dikenli de olsa
    kızıl bir güldür hayat
    soldurmadan yaşamak yaşatmak gerek
    yeşile düşman bir bahçıvana...kendini sevdirmez çiçek
    yaprak yaprak ölür elbet bir gün

    yık barikatları
    erit prangaları halka halka…zaman defterini kapat
    dört mevsimi var…her daim kış olmaz hayat
    merhaba deyip yaşama tekrar
    derin bir soluk al kızıl gülden
    /acıdan ıstıraptan arıtılmış
    damla damla sevgiden damıtılmış/
    yepyeni bir dünya yarat

    insan
    yere çakılı yalnız bir ağaç değildir…tek başına rüzgârı bekleyen
    karanlıkta el sallayıp, göz kırpma
    yeni yol ve yüzler dene
    her acıya ilâçtır sevgi…asla vazgeçme sevmekten
    sünger çek maziye
    yak ne varsa kötü gönlünün ocağında
    geç karşısına sevgi kahvesini, dostluk kahvesini yudumla
    umudun şefkatli kucağında

    bırak
    saçlarını okşasın rüzgâr
    apak karlar düşsün karanlıklarına
    her şafakta doğan güneşi karşıla
    batarken kızıllığını şarap şişelerine doldur yıllansın
    unut sonbaharı…başka baharlar ara
    çisil çisil yağmur yağsın hayat harmanına…ağaçlar tomurcuklansın
    aç yüreğinin kapıların…sen uçur bir kuş da
    özgürce kanat çırpmanın tadına varsın

    bahardaki uyanışı
    gök kuşağındaki gülüşü…zarafetini gülün
    muhteşem hazzını
    bir bebeğin omzundaki gamzeden öpüşün
    lâpa lâpa yağan karın sesini
    köpük köpük aşkı
    soluk soluğa çimler üstündeki sevişmeleri düşün
    sonu ölümcül bir oyun da olsa
    yaşamak; harikulâde…mavi bir düştür
    öyle mi ya ölüm
    öyle mi ya ölüm?

    / unutma…! umut ekersen gökyüzüne
    ışıl ışıl göz kırpar yaşam ufuk çizgisinden
    yeni doğacak her güne /

    //…hayat gülmeyi bilene güler…sevmeyi bileni sever
    her şey seninle başlar…seninle biter…//
     

Bu Sayfayı Paylaş