KırıkkaleYÖREDE BULUNAN ATASÖZLERİ VE DEYİMLER

'İç Anadolu Bölgesi' forumunda ASİ MARDİNLİ tarafından 22 Nisan 2009 tarihinde açılan konu

  1. Sponsorlu Bağlantılar
    KırıkkaleYÖREDE BULUNAN ATASÖZLERİ VE DEYİMLER konusu
    Kırıkkale ve çevresinde kullanılan halk sözleri diğer yörelerde kullanılan atasözleri ve deyimlerle ortak özellik göstermektedir.



    Allah var gayla yok

    Akılsız başın çilesini ayaklar çeker

    Bir koyundan iki post çıkmaz

    Bal tutan parmağını yalar

    Bir garip aptalsın, gümüşlü zurna neyine

    Canına acımayan, cananına acımaz

    Cin başka, şeytan başka

    Gerekliyi gereksizden saklama

    Heybe ağdırmayınca, taş gurbete çıkmazmış

    Kadın şapka değildir, alıp alıp atasın

    Kırığına güvenen, ersiz kalır

    Terbiyesiz insan, kalaysız kap gibidir

    Yaptığın hayır, ürküttüğün kurbağaya değsin

    Kurdun oğlu, kurt olur

    Allah rızkın kefilidir

    Bir çiçekle yaz gelmez

    Sel gider kum kalır

    Asıl azmaz, bal kokmaz

    Acı patlıcanı kırağı çalmaz

    At binenin kılıç kullananın

    Bağda izin olsun, yemeye yüzün olsun

    Besle kargayı oysun gözünü

    Can çıkmayınca huy çıkmaz

    Ummadığın taş baş yarar

    Allah sabırlı kulunu sever

    Bir koyundan iki post çıkmaz

    Üzüm üzüme baka baka kararır

    Aç köpek ava salmaz

    Ev yıkanın evi olmaz

    Etini yer, kemiğine göz diker

    Doğru söz yemin istemez

    Deli kıza her gün bayram

    Çalıda gül bitmez, cahile söz yetmez

    Cümrü kadar yer yakar

    Bir yiğit kırk yılda yiğit olur

    Bir taşla duvar olmaz

    Balsız kovanda arı durmaz

    Arpa ekip buğday bekleme

    Al kilim ver kilim

    İt ürür kervan yürür

    Felek adama her zaman yar olmaz

    Gözünü budaktan esirgemez

    Garip garibe sahip çıkar

    Cömert eli kimse kesemez

    Dibi görünmeyen sudan geçme

    Düğünsüz ev olur, ölümsüz ev olmaz

    Abdalın karnı doyunca gözü yolda olurmuş

    Kızını dövmeyen dizini döver

    Cana geleceğine mala gelsin

    Mal canın yongasıdır

    İt ite ürmez

    Yere bakan yürek yakan

    Gözünü toprak doyursun

    Ağlarsa anam ağlar, gerisi yalan ağlar

    Fakirlik başa bela imiş

    Komşu, komşuya muhtaçtır

    Ev alma komşu al.





    MANİLER



    1- Ey dağlar ulu dağlar

    Çeşmeli sulu dağlar

    Burda bir yiğit ölmüş

    Gök gürler bulut ağlar



    2- Mendili işledim

    Ucunu gümüşledim

    Sevdiğimin adını

    Mendilime işledim



    3- Hey oynayan yavrular

    Ağaçta kuş yavrular

    Ellerin derdi biter

    Benim derdim yavrular



    4- Suyu verdim soğana

    Gönlüm düştü oğlana

    Oğlan beni almazsa

    Bıçaklara doğrana



    5- Arıktan atladım geçtim

    Cebini yokladım geçtim

    Efkarım evlenmek değil

    Adını yokladım geçtim



    6- Su diyor geleyim mi?

    Taş duvar deleyim mi?

    Sen orda ben burda

    Hasretten öleyim,



    7- Atladım indim bağa,

    Alnım değdi toprağa.

    Yarden evvel ölürsem,

    Girmem kara toprağa.



    8- Dama çıktım dam değil

    Penceresi cam değil

    Yâr içinde ölürsem,

    Bu da bana gam değil.



    9- Asmada üzüme bak

    Betime benzime bak

    Ne kadar hain yarsın

    Gülerek yüzüme bak





    10- Bahçede iğdemidir

    Dalları yerdemidir

    Her güzeli seversin

    Sendeki midemidir.



    11- Harman yerin süpürdüm

    Bağdaş kurdum oturdum

    Yazıklar oldu bana,

    Nazlı yâri yitirdim



    12- Saçların kara yârım

    Her sabah tara yârım

    Tellerinin içinde

    Gönlümü ara yarim



    13- Tohumlar ekilmiyor,

    Yapraklar dökülmüyor

    Nazın bu kadarı da

    Doğrusu çekilmiyor



    14- Patlıcan oymadın mı?

    Tadına doymadın mı?

    Ana beni kınama

    Sen cahil olmadın mı?



    15- Elma attım kızlara

    Yuvarlandı düzlere

    Sende pişman olursun

    Söylediğin sözlere




    16- Ay doğar ışık gider

    Gölgesi şaşık gider

    Sevdiğini almayan

    Gözleri açık gider



    17- Çiçeğim açtı solmaz

    Çilem bir türlü dolmaz

    On beşinde yâr seven

    Ölürde iflah olmaz
     

Bu Sayfayı Paylaş