Isparta Manileri

'Isparta Tanıtımı' forumunda DeMSaL tarafından 13 Temmuz 2010 tarihinde açılan konu

  1. DeMSaL

    DeMSaL Özel Üye

    Sponsorlu Bağlantılar
    Isparta Manileri konusu Isparta Yöresine Ait Maniler Hakkinda - Ramazan Manileri - Ramazan Manisi Sözleri



    Isparta'da mâni söyleyicileri şu anda yaşları 45-60 arasında olan kadınlardır. Yeni yetişen nesil mâni bilmemektedir. Isparta'da mâniler daha çok eskiden düğünlerde, halı atölyelerinde, tarlada ve bahçede karşılıklı olarak da söylenirmiş. Bu karşılıklı söyleyişe "atışma" söyleyene ise "âşık", "lafazan" veya "mânici" denirdi.

    Yörede, tespit edilen mânilerin genel olarak konusu sevgi ve aşktır. Bunlardan başka tabiat, gurbet, ayrılık ve ramazan ayı konularıyla ilgili mâniler ile yergi, dilek ve övgü bildiren mâniler de vardır. Konu olarak ramazan ayı ile ilgili olan mâniler, ramazan gecelerinde davulcu ve yardımcısı tarafından, kapı kapı dolaşılarak söylenmektedir.


    Isparta yöresine ait belli başlı mâniler şunlardır



    Altın yüzük var benim
    Parmağıma dar benim
    Senirkent'in içinde
    Elâ gözlü yâr benim

    Atabey gül bağıdır
    Tam gelinlik çağıdır
    Gönüldeki bu derdi
    Ancak o yâr dağıtır

    Ay doğar sini gibi
    Sallanır selvi gibi
    Ben yarimi tanırım
    Isparta gülü gibi

    Caminin önü çemendir
    Çimenin altı emendir
    Yârim askere gitti
    Gittiği yer İzmir'dir

    Dağlar başı kaya
    Seni sorarım aya
    Gün benzim sarardı
    Günleri saya saya

    Deniz dibi saz olur
    Gül açılır yaz olur
    Ben yârime gül demem
    Gülün ömrü az olur

    Ekinler ekilirken
    Dibine dökülürken
    Kız saçından üç tel ver
    Kefenim biçilirken

    Entarisi al taraklı
    Garip gönlüm pek meraklı
    Yârdan haber gelmez oldu
    Bu hasret pek firâklı

    Gül imbikten süzülür
    Elâ gözler büzülür
    Çektiğimi yüklenseler
    Dağlar bile ezilir.

    Gülün budağı kanar
    Dalına bülbül konar
    Gurbet ele düşeli
    Yanar yüreğim yanar

    Halı dokurum halı
    Yarin yollarına
    Her rengini koydum
    Halının dallarına

    Halıları kurulu
    Yumakları sarılı
    Kızlar halıyı kesememiş
    Babaları darılır
    Karşıdan gel göreyim
    Eline gül vereyim
    Senin gibi soysuza
    Nasıl gönül vereyim?

    Sarı kavun dilimi
    Kim ağlattı yârimi?
    Gülümü ağlatanlar
    Göze alsın ölümü
    Yazmasında gül oya
    Sevmedim doya doya
    Yâr yolun beklerim
    Günleri saya saya


    Ramazan Ayı İle İlgili Mâniler




    : Ramazan Bayramı’nın birinci gününden itibaren davulcu yanındaki yardımcısıyla birlikte ev ev dolaşarak mâni söyler ve bahşiş ister. Bu sırada söylenen mâniler şunlardır:

    Besmele ile çıktım yola
    Selâm verdim sağa sola
    İki gözüm Ali beyim
    Bayramınız mübarek ola
    Buna ramazan ayı derler
    Balınan da baklava yerler
    Bu âdet böyle kurulmuş
    Davulcular da mâni söyler

    Çamlardan keserler çıra
    Ben gidiyorum Mısır’a
    Asaletli de .......beyim
    Şimdi de geldi sana sıra

    Demirden yaparlar şişi
    Ramazanda da pişer pişi
    Asaletli de hafız ağam
    Şimdi getirir bahşişi

    Evlerinin önü iğde
    İğdenin dalları yerde
    Asaletli de hoca efendi
    Yirmi katlı yüksek evde

    Güle geldim kapınıza
    Selâm verdim topunuza
    Bahşişimi vermezseniz
    Darılırım hepinize

    Güller geldi güller geldi
    Bahçeye bülbüller geldi
    İki gözüm komşularım
    Her seneki kullar geldi

    İşte geldim büküm büküm
    Sırtımda davul yüküm
    Asaletli hafız ağam
    Size selâmün aleyküm

    Kara koyun kuzuludur
    Alnı da ak yazılıdır
    Bekletmeyin komşularım
    İki dizim sızılıdır

    Ne uyursun ne uyursun?
    Bu uykuda ne bulursun?
    Al abdesti kıl namazı
    Doğru cenneti bulursun

    Top atıldı çıktım yola
    Selâm verdim sağa sola
    Asaletli hoca efendi
    Bayramınız mübarek ola

    Tuttum pirenin irisini
    Davul gerdim derisini
    Bozuk paran yoğsa
    Gönder yüzbinin birisini
     

Bu Sayfayı Paylaş